حدیث امام صادق (ع) درباره خوش همسايگى
امام صادق عليه السلام :
حُسنُ الجِوارِ يُعَمِّرُ الدِّيارَ وَيَزيدُ فِى العمارِ؛
خوش همسايگى شهرها را آباد و عمرها را زياد مى كند.
كافى(ط-الاسلامیه) ج2، ص667، ح8
ادامه مطلب
حُسنُ الجِوارِ يُعَمِّرُ الدِّيارَ وَيَزيدُ فِى العمارِ؛
خوش همسايگى شهرها را آباد و عمرها را زياد مى كند.
كافى(ط-الاسلامیه) ج2، ص667، ح8
مَنْ وَقَّرَ ذَا شَيْبَةٍ فِي الْإِسْلَامِ آمَنَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ فَزَعِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ.
هر كس پيرى را كه موى خود را در اسلام سپيد كرده است حرمت نهد، خداوند از هراس روز قيامت امانش دهد.
کافی(ط-الاسلامیه) ج 2 ، ص 658 ، ح 3 {شبیه این حدیث در بحارالأنوار(ط-بیروت) ج 7 ، ص 302}
حق الکبیر توقیرهُ لِسنَّهِ و اجلالُهُ لِتَقدَّمَهُ فی الاسلام؛
حق آنکه بزرگتر است این است که او را به خاطر سنش احترام کنی و او را به خاطر اینکه برتو در مسلمانی پیشی داشته است، بزرگ شماری.
تحف العقول ص 270
يُسَمَّى الْمَوْلُودُ فِي يَوْمِ سَابِعِه
مولود را روز هفتم نامگذاری کنید
مستدرک الوسایل و مستنبط المسایل ج 15 ، ص143 ، ح17803
عَرامَةُ الصَّبِىِّ فى صِغَرِهِ زيادَةٌ فى عَقلِهِ فى كِبَرِهِ؛
بازى گوشى كودك در خردسالى اش مايه فزونى عقل در بزرگسالى اوست.
نهج الفصاحه ص564 ، ح1940
اِنّا نَمُرُ صِبيانَنا بِالصَّلاةِ اِذا كانوا بَنى خَمسِ سِنينَ ، فَمُروا صِبيانَـكُم بِالصَّلاةِ اِذا كانوا بَنى سَبعِ سِنينَ، وَ نَحـنُ نَأمُرُ صِبيانَنـا بِالصَّـومِ اِذا كانوا بَنى سَبعِ سِنينَ بِما اَطاقوا مِن صيامِ اليَومِ اِن كانَ اِلى نِصفِ النَّهارِ اَو اَكثَرَ مِن ذلِكَ اَو اَقَلَّ، فَاِذا غَلَبَهُمُ العَطَشُ وَ الغَرَثُ اَفطَروا، حَتّى يَتَعَوَّدُوا الصَّومَ وَ يُطيقوهُ، فَمُروا صِبيانَـكُم اِذا كانوا بَنى تِسعِ سِنينَ بِالصَّومِ مَا استَطاعوا مِن صيامِ اليَومِ، فَاِذا غَلَبَهُمُ العَـطَشُ اَفطَروا ؛
ما كودكان خود را وقتى پنج ساله اند ، به نماز امر مى كنيم ؛ ولى شما كودكانتان را وقتى هفت ساله شدند ، به نماز امر كنيد . ما كودكان خود را وقتى هفت ساله اند ، به روزه وامى داريم ، به اندازه اى كه توان دارند ، چه نصف روز باشد يا بيشتر يا كمتر . وقتى تشنگى و گرسنگى بر آنان چيره شد ، افطار مى كنند تا اينكه به روزه ، عادت كنند و توان آن را بيابند ، ولى شما كودكانتان را وقتى نُه ساله شدند ، به اندازه اى كه توان دارند ، به روزه وا داريد و وقتى تشنگى بر آنان چيره شد ، افطار كنند .
كافى(ط-الاسلامیه) ج 3، ص 409، ح 1
تُستَحَبُّ عَرامَةُ الصَّبىِّ فى صِغَرِهِ لِيَكونَ حَليما فى كِـبَرِهِ، ما يَنبَغى اَن يَكونَ اِلاّ هكَذا؛
خوب است بچّه در كودكى بازىگوش باشد تا در بزرگسالى بردبار گردد و شايسته نيست كه جز اين باشد .
كافى(ط-الاسلامیه) ج 6، ص 51، ح 2
امام على عليه السلام :
مَن سَاَلَ فى صِغَرِهِ اَجابَ فى كِبَرِهِ ؛
هر كس در خردسالى سئوال كند، در بزرگسالى اش پاسخ مى دهد .
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص60 ، ح 662
پيامبر صلى الله عليه و آله :
مَن كانَ عِندَهُ صَبِىٌّ فَليَتَصابَ لَهُ ؛
هر كس با كودك سروكار دارد ، با او كودكانه رفتار كند.
من لا يحضره الفقيه، ج 3، ص 483، ح 4707
اَلرَّضاعُ واحِدٌ وَ عِشرونَ شَهرا، فَما نَقَصَ فَهُوَ جَورٌ عَلَى الصَّبىِّ ؛
شيرخوارى ، 21 ماه است . پس هر چه كم شود ، ظلم بر كودك است .
كافى(ط-الاسلامیه) ج 6، ص 40، ح 3