زبان محمل جلب نعمت و سنت حسنه
سوره شعراء (آیه ۸۴)
وَاجعَل لي لِسانَ صِدقٍ فِي الآخِرينَ (٨٤)
و برای من در میان امّتهای آینده، زبان صدق (و ذكر خیری) قرار ده!
رسول خدا صلي الله عليه و آله:
الإسلامُ أن تُسلِمَ قَلبَكَ ويَسلَمَ المُسلمونَ مِن لِسانِكَ ويَدِكَ.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اسلام آن است كه دلت را تسليم [حق ]كنى، و مسلمانان از دست و زبانت آسوده باشند. (كنز العمّال: ۱۷)
امام علی علیه السلام:
الكلامُ في وَثاقِكَ ما لم تَتَكلَّمْ بهِ، فإذا تَكَلَّمتَ بهِ صِرتَ في وَثاقِهِ، فَاخزُنْ لِسانَكَ كما تَخزُنُ ذَهَبَكَ ووَرِقَكَ، فَرُبَّ كَلِمَةٍ سَلَبَت نِعمَةً وجَلَبَت نِقمَةً.
تا سخن را به زبان نياورده اى، سخن در بند توست. همين كه آن را به زبان آوردى، تو در بند سخن در مى آيى. پس همان گونه كه زر و سيم خود را در گنجينه مى نهى، زبانت را نيز در گنجخانه دهان نگه دار؛ كه بسا سخنى نعمتى را از كف برده و خشم و كيفرى [الهى] را آورده است.
(نهج البلاغة: الحكمة ۳۸۱)
از خداوند متعال بخواهیم آن چنان باشیم كه یاد من در خاطره‌ها بماند وخط وبرنامه امان در میان آیندگان ادامه یابد، «اسوه» والگویی باشم كه به ما اقتدا كنند، وپایه گذار سنتی باشم كه به وسیله آن برای خود و دیگران رشد و تعالی رقم بزنیم.
ادامه مطلب
