اشعار و دلنوشته های خاندان کرامت

    بالم شکسته بود و هوایی نداشتم

از دست روزگار رهایی نداشتم

بیهوده نیست عاشق گنبد طلا شدم

مشهد اگر نبود که جایی نداشتم

دردم زیاد بود و طبیبی مرا ندید

دردم زیاد بود و دوایی نداشتم

گفتم مگر امام رضا چاره‌ای کند

ای وای اگر امام رضایی نداشتم

گفتم در حرم همه را راه می‌دهند

اصلا بنای بی سر و پایی نداشتم

میل تو بر دل آمد و میل گناه رفت

ور نه من از گناه ابایی نداشتم

چندین شب است گریه شده کار من ولی

بازهم برات کرببلایی نداشتم