اشعار و دلنوشته های خاندان کرامت

ای عاشقان به حُسن حسن ابتدا کنید
بر خلق و خوی فاطمی اش اقتدا کنید
باید که ما شبیه حسن مادری شویم
پس اقتدا به سیرۀ خیر النسا کنید

ما را نوشته اند برای گدا شدن
کوچک شدن فقیر شدن خاک پا شدن
داده به ما غلامی اولاد فاطمه
ظرفیت طلا شدن و کیمیا شدن

حق از زلال چشم تو ساغر درست کرد
ازخاک پای تو دُر و گوهر درست کرد
ته مانده ی پیاله ی آب تو را گرفت
تا سلسبیل و چشمه کوثر درست کرد

نیمه ی ماه مبارک ماه رحمان و رحیم     اَمده میلاد مسعود کریم ابن کریم
تو گل گلواژهای شعر صدها چون کمیتی
من گدای خانه زاد و تو کریم اهل بیتی
یاحسن یاحسن یاحسن یاحسن

شب شب میلاد کریم اهل بیت و آسمون ماه رمضون پر از قمر شد
با دعاهای خیر صدیقه کبری حضرت حیدر دیگه صاحب پسر شد
گدای خونه تو می میونم    همیشه از کرمت می خونم
می دونم افطاری امشب رو    خونه امام حسن مهمونم
گل زهرایی  شه والایی   همه می خونند   عجب آقایی
حسن یا مولا

شب شب ولادت آقامه، دل تو دلم نیست
میخوام که آروم بگیرم دست خودم نیست

.عید است و یا نیمۀ ماه رمضان است؟
از هر دو بگویم که هم این است و هم آن است
عیدی که به ماه رمضان داد تجلی
ماهی که در آن روی خداوند، عیان است

نشست مرغ سعادت به روی بام گدا
بلند مرتبه شد عاقبت مقام گدا
سمند سرکش اقبال، اَیُّهاالفُقراء
به یمن آمدنش شد دوباره رام گدا

اصلا حسین این دل ما دست مجتباست

اصلا حسین دست شما دست مجتباست

باشد ... برات کرببلا را نمی دهی ؟

اصلا برات کرب و بلا دست مجتباست

آقای مهربان! کم تو فرق می کند
مست از غم توام غم تو فرق می کند
محو توام که عالم تو فرق می کند
با یک نگاه می کشی و زنده می کنی