کنار ضریح
کنار ضریح
سودابه مهیجی
و کبوتر
اتفاق دُر دانه ای است
- حوالی تو -
وقتی عشق را دانه می پاشم
بر سنگ فرش هایی که
نشان از تو دارند.
میراث سرزمینم
از نسل آفتاب،
گلدسته های مشرقی است،
که احترام تو را ایستاده اند
و خورشید:
تمردی است نابخشودنی!
اگر از گنبد تو آغاز نشود...
من
گذشته تردید را
به آینده اجابت امیدوارم
تکلیف آرزو روشن است
که تقرب را
کنار ضریح
برایم جا نگه داشته ای.
[ سه شنبه 19 مرداد 1395 ] [ 11:34 AM ] [ مهدی گلشنی ]
