"بسم رب النور"

یاد نعمتهای خدا که می افتاد ، سجده می کرد . 

آیه ی سجده دار قرآن را که می خواند ، سجده می کرد . 

بعد از نماز ، سجده می کرد . 

دو نفر را که آشتی می داد ، سجده می کرد . 

جای مهر روی پیشانیش مانده بود .

به خاطر همین به او می گفتند : " سجاد "