"بسم رب النور"
یاد نعمتهای خدا که می افتاد ، سجده می کرد .
آیه ی سجده دار قرآن را که می خواند ، سجده می کرد .
بعد از نماز ، سجده می کرد .
دو نفر را که آشتی می داد ، سجده می کرد .
جای مهر روی پیشانیش مانده بود .
به خاطر همین به او می گفتند : " سجاد "

ادامه مطلب
[ شنبه 25 آبان 1392 ] [ 11:57 AM ] زهره سادات طهرانی


