مقالات متنوع

 

 

مترجم: پریسا مرتضوی
منبع:راسخون 



 

می‌توان گفت HTC Vive از بین تمامی هدست‌های واقعیت مجازی که در بازار موجود هستند، یکی از بهترین‌هاست و به کاربر اجازه می‌دهد به شکلی تقریباً طبیعی در دنیای مجازی غوطه ور شود. با این حال خصوصیات مثبت هدست، هزینه‌هایی هم دارند. هدست، بزرگ به نظر می‌رسد، دستگاه شامل یک bulbous و یک ماسک صورت است که با رشته‌ای سیم‌های به هم تابیده در بالای دستگاه، روی سر شما کشیده می‌شود. نسخه Vive Pre نسبت به کیت توسعه‌دهندگان اولیه کابل‌های کمتری دارد، در آن مدل، کنترلرها به سیم متصل بودند و بین دو بسته لیزر افکنی یک بستِ متصل‌کننده وجود داشت. بعد از بر سر گذاشتن Vive Pre، یک کابل بلند پشت سر شما کشیده می‌شود که به جعبه‌ای کوچک متصل است، این جعبه هم به یک کامپیوتر قوی متصل شده است. کنترلرهای بی‌سیم هم که شبیه کنترل تلویزیون هستند، چندان سبک نبوده و به اندازه کنترلرهای لمسی Oculus متعادل نیستند. با این وجود ردیابی این کنترلر‌ها فوق‌العاده است و بعد از شارژ از طریق درگاهMicro USB ، برای مدتی طولانی شارژ را نگه می‌دارند، من بعد از شش ساعت استفاده از آن‌ها، متوجه شدم شارژشان به نیمه رسیده است.
از طریق یک ماشه کلیکی در قسمت زیری و یک ترک‌پد کوچک و گرد روی کنترلر به کاربر امکان تعامل داده می‌شود. دو بامپر در کناره کنترلر وجود دارند که با فشردن فعال می‌شوند. دکمه‌ای با عنوان «خانه» درست در زیر ترک‌پد قرار دارد، فشردن آن باعث می‌شود رابط Steam به همراه یک شاخص لیزری آبی‌ رنگ برای انتخاب ظاهر شوند، اما یک مشکل وجود دارد، دکمه «خانه» درست زیر مفصل انگشت شصت من قرار گرفته است و احتمال زیادی وجود دارد که تصادفی فشرده شود. خیلی ناامیدکننده است که در گرماگرم بازیNinja Trainer ناگهان کتابخانه محتوایی Steam جلوی چشم ظاهر شود!
هدست دچار مشکلاتی است که هدست‌های واقعیت مجازی مدت‌ها گرفتار آن‌ها بودند. ماسک فومی کاملا به صورت می‌چسبد و غرق در عرق می‌شود، این قضیه خوشایند نخواهد بود، به خصوص اگر بخواهید هدست را بعد از استفاده به دوستتان بدهید. لنزهای این دستگاه، مثل هدست‌های قدیمی بخار می‌گیرند و ممکن است به راحتی لکه بگیرند. کیفیت نمایش تصویر با توجه به استاندارهای واقعیت مجازی بسیار خوب است، اما اگر تلاش کنید هنوز هم می‌توانید پیکسل‌ها را تشخیص دهید. این دو مورد آخر تنها گریبانگیر HTC و Valve نیستند، بلکه در تمامی هدست‌ها وجود دارند و از نقاط ضعف عمومی هدست‌های نسل اول محسوب می‌شوند. این قضیه می‌تواند آزاردهنده باشد، به خصوص زمانی که چند صد دلار برای خرید محصول هزینه کرده‌اید.
با تمام این اوصاف، می‌توان گفت زمان استفاده از Vive احساس راحتی می‌کنید. من نمی‌توانستم باز‌های VR موبایل (و تعدادی از بازی‌های Rift) را بیشتر از نیم ساعت بدون حالت تهوع بازی کنم، اما بعد از چند ساعت بازی با Vive تنها دچار کمی سرگیجه و حالت تهوع (بیماری حرکت) شده بودم که دلیل اصلی‌اش هم این بود که در بازی گلف به سرعت جا به جا شدم. در همان حین بازی دچار سردرد خفیفی شدم که با یک استراحت کوتاه یا شل کردن هدست برطرف می‌شد. ردیابی حرکتی هدست، تقریبا بی‌نقص است، جهت شما را گم نمی‌کند و بین آنچه می‌بینید و آنچه بدنتان انجام می‌دهد، ناسازگاری وجود ندارد. جالب‌ترین قسمت استفاده از Vive درک این قضیه است که این هدست به روش آماده‌سازی محاسباتی جدیدی نیاز دارد.
Vive بازی‌های نشسته را حمایت می‌کند، اما بیشتر بازی‌هایی که من دیدم احتیاج به ایستادن، کمی حرکت در اطراف یا حتی قدم زدن در یک فضای بزرگ‌تر داشتند. شما به سرعت یاد خواهید گرفت که هنگام حرکت یا قدم زدن لای سیم‌های دستگاه گیر نکنید، اما اگر زیاد به اطراف بچرخید، ممکن است سیم‌ها در هم گره بخورند.
هر گاه به دیوار یا جسمی خارجی نزدیک می‌شوید، سیستم chaperone موجود در این هدست، تصویری کمرنگ از موقعیت آن را نمایش می‌دهد و مانع از برخورد شما می‌شود. دوربین جلویی Vive که هنوز فعال نیست، قرار است در صورتی که شما از فضای VR خارج شدید، طرحی کلی و با جزییات از دنیای واقعی را به شما نمایش دهد. اما اگر یکی از دوستانتان برای اینکه متوجه شود شما مشغول چه کاری هستید به شما نزدیک شود یا به شکلی تصادفی سیستم‌های ردیابی لیزر را مسدود کند، ممکن است کاری از Vive ساخته نباشد. من تا به حال هنگام کار با Vive به کسی ضربه‌ای نزدم، اما هر کسی که با ویریموت کار کرده باشد می‌داند چرخاندن یک کنترلر در اطراف کار چندان بی‌خطری هم نیست. بی‌دلیل نیست که کنترلرهای Vive بندی برای اتصال به مچ دست دارند.
اما به طور کلی، تجربه کار با این هدست را با چیز دیگری نمی‌توان مقایسه کرد. بازی‌هایی که اوکیولس و سونی برای هدست‌های خود معرفی کرده‌اند، تفاوتی با بازی‌های سبک سکوبازی، تیراندازی و نقش‌آفرینی در کنسول‌های معمولی ندارد، حتی اگر واقعیت مجازی حسی جدید به آن‌ها ببخشد. HTC و Valve گیم‌پدهای سنتی را تحریم نکرده‌اند، اما توجه چندانی هم به آن‌ها ندارند و روش پیش‌فرض استفاده از VR را کنترلرهای حرکتی در نظر گرفته‌اند. تقریبا هر چیزی که در Vive Pre به نمایش گذاشته شده است (به جز قطعه‌های فیلم که تجربه‌هایی کاملا منفعل هستند) به شکلی از حرکت استفاده می‌کند، چه نقاشی بکشید، چه تیراندازی، شمشیربازی و یا خلبانی کنید، باید تکان بخورید.
شاید بتوان گفت Tilt Brush قدرتمندترین تجربه‌ایست که در Vive خواهید داشت. Tilt Brush یک برنامه نقاشی است که از فضای سه بعدی به عنوان بوم استفاده می‌کند و ترکیبی است از تصویرسازی و مجسمه‌سازی. این برنامه می‌توانست از گزینه‌های پیچیده‌تری بهره ببرد، اضافه کردن امکاناتی همچون تغییر اندازه، یکدست کردن رنگ و چرخش می‌توانست آن را تکمیل کند. اما این برنامه عمقی مناسب دارد که تنها با ردیابی حرکتی و واقعیت مجازی یا افزوده امکانپذیر است.
گفته می‌شود Vive صدها بازی و برنامه را حمایت می‌کند، اما Valve، نسخه Vive Pre را تنها با 10 قطعه تعاملی عرضه کرده است، که تعدادی از آن‌ها دموی بازی‌های کاملی همچون Job Simulator هستند، بعلاوه بعضی از این قطعه‌ها، تجربه‌های منفعلی هستند که پیش از این در ساندنس یا دیگر جشنواره‌ها به نمایش در آمده‌اند. بعضی از این بازی‌ها، اقتباس هایی از بازی‌های موجود هستند، نکته جالب این است که این اقتباس‌ها بیشتر براساس بازی‌های موبایل هستند تا بازی‌های سه بعدی.
Final Approach به بازیFlight Control شباهت دارد که برای iOS عرضه شده بود. Fantastic Contraption جانشین بازی دوبعدی‌ای با همین نام است و Ninja Trainer را می‌توان Fruit Ninja در واقعیت مجازی دانست.
جالب‌ترین بخش این رابط این است که شیوه‌ی استفاده از وسایل الکترونیکی را تغییر می‌دهد. نقاشی کشیدن با دست و یا چرخاندن شمشیر مجازی می‌تواند بیش از استفاده از ماوس و صفحه کلید شما را خسته کند و بازی‌های ویدیویی بیشتر به بازی‌های ورزشی شباهت پیدا می‌کنند.
انتقادی که می‌توان مطرح کرد این است که ما پیش از این رابط‌های حرکتی را امتحان کرده‌ایم و آن‌ها را پس زده‌ایم: کینکت چنین تجربه‌ای بود. البته من امکان چنین مقایسه‌ای را رد نمی‌کنم، اما Vive به من نشان داد که کنترلرهای VR می‌توانند به مراتب دقیق‌تر و قابل اعتمادتر از کینکت من باشند. در واقع VR بهتر می‌تواند فعالیت فیزیکی را به نتایج بصری ارتباط دهد. مثلا اگر نسخه‌ای از بازی Kinectimals برای Vive ساخته شود، برای بازی با آن باز هم باید دستت‌تان را در هوا تکان دهید و به صفحه نمایش نگاه کنید، اما این بار حس می‌کنید واقعا یک بچه ببر بغل دستتان نشسته است!

 

ادامه مطلب

نوشته شده در : دوشنبه 18 بهمن 1395  ساعت :10:59 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

 

 

 

مترجم: پ. م.
منبع:راسخون 



 

 

طراحی

هدست‌هایی با قیمت متوسط، یک گام از هدست‌های مقوایی گوگل پیشی می‌گیرند. هدست گوگل شاید بیشتر شبیه یک قاب بامزه برای گوشی‌های هوشمند باشد، اما هدست‌هایی با قیمت متوسط ممکن است دارای سنسورهای ردیابی بیشتر، گرداننده‌های تنظیم فوکوس (focus wheels)، کنترل‌های پیچیده‌تر داخلی (توکار) و حتی صفحه‌های نمایش مختص خودشان باشند. شناخته‌شده‌ترین و پیچیده‌ترین هدست در محدوده قیمت متوسط، Gear VR ساخت سامسونگ است. Zeiss VR One و هدست فرانسوی Homido هم در همین دسته هستند. LG به تازگی هدست خود را عرضه کرده است و قرار است گوگل هم در ماه‌های آینده محصول جدید خود را ارایه کند.
محصولاتی که در این محدوده قرار دارند، برخلاف محصولات ارزان‌قیمت و گران‌قیمت بازار، از نظر کیفیت و مشخصات تفاوت‌هایی اساسی با یکدیگر دارند. در حال حاضر Gear VR در بازار پیشتاز است؛ در حالی که LG 360 VR طراحی مناسبی ندارد و دچار مشکل لگ (تاخیر) است. Zeiss VR One و Homido هم بیشتر به کاردبوردهای گوگل شباهت دارند.

قیمت

اگر به دنبال یک هدست قوی به همراه یک بند اتصال به سر هستید، باید چیزی بین 75 تا125 دلار هزینه کنید. اگر قصد خرید Gear VR را دارید، پولی که پرداخت می‌کنید برای مطلوب بودن نرم افزار، بهبود سیستم کنترل نسبت به هدست‌های مقوایی گوگل و توجه به جزییات و اپ استور اختصاصی است. اما چنین قیمت‌هایی برای هدست‌هایی مثل VR One و Homidoقابل هضم نیست، این هدست‌ها تنها کمی با هدست‌های مقوایی گوگل متفاوتند؛ Zeiss، لنزهای باکیفیت‌تر و Homido گرداننده‌های تنظیم فوکوس بهتری دارد، ولی هر دو، تجربه‌ای منفعل و غیرتعاملی را در اختیار کاربر قرار می‌دهند. هنوز قیمت هدست LG 360 VR مشخص نشده است و محصول گوگل هم هنوز ناشناخته است.
البته ممکن است بتوانید هدست Gear VR را به رایگان دریافت کنید، سامسونگ وعده داده است به کسانی که پرچمدار جدیدش Galaxy S7 را از پیش سفارش دهند، یک هدست واقعیت مجازی ساخت خود را هدیه می‌دهد.

هزینه‌های پنهان

اگر تصمیم به تعویض گوشی هوشمند قدیمی خود گرفته‌اید، بد نیست به VR هم فکر ‌کنید. هدست‌هایGear VR و LG 360 VR تنها با جدیدترین گوشی‌های پرچم‌دار سامسونگ و ال‌جی کار می‌کنند. ممکن است هدست جدید گوگل هم نیاز به گوشی‌های خاصی داشته باشد، مثلا فقط با گوشی‌های سری نکسوس کار کنند. گرچه هدست‌های با قیمت متوسط به طور عمومی با آیفون سازگار هستند، اما هیچ گزینه تخصصی‌ای برای این گوشی‌ها وجود ندارد، مشخص نیست که آیا اپل در نظر دارد کاری برای این قضیه انجام دهد یا خیر.

فضای لازم

هدست‌هایی که قیمت متوسط دارند، در جایگاه عجیبی قرار دارند، آن‌ها بسیاری از خصوصیات هدست‌های ارزان‌قیمت و گران‌قیمت را در خود دارند: قابل حمل هستند، اما نسبت به هدست‌های مقوایی گوگل راحت‌تر بوده و کاربر را در دنیای مجازی غرق می‌کنند. از آن‌جا که هدست‌های Gear VR تصاویر سریع‌تری را نمایش می‌دهند و اجازه تعامل بیشتری به کاربر می‌دهند، ممکن است باعث ایجاد سرگیجه و حالت تهوع (بیماری حرکت) شوند. ردیاب موقعیت (Positional tracking) که به جای بررسی مسیر چرخش سر کاربر، متوجه حرکت فضایی سر می‌شود، می‌تواند این مشکل را به مراتب کاهش دهد، اما در حال حاضر سیستم‌های VR برای این کار به دوربین ردیابی خارجی احتیاج دارند؛ به همین دلیل این مشخصه تنها در هدست‌های tethered (هدست‌هایی که با سیم به کامپیوتر یا دستگاه‌های دیگر متصل می‌شوند) وجود دارد.
در آینده، هدست‌های گوشی، می‌توانند از دوربین داخلی گوشی برای نقشه‌برداری فضا (که به نام ردیابی به روش دوربین متحرک یا inside out شناخته می‌شود) استفاده کنند، اما هنوز هیچ محصول موجود در بازار چنین امکانی را ارایه نمی‌دهد.

کنترلر‌ها

هدست‌هایی با قیمت متوسط، کنترلر‌های زیادی دارند. بعضی از هدست‌ها مثل Homido و Zeiss VR One نسبت به هدست‌های مقوایی گوگل یک گام به عقب رفتند، آن‌ها اصلا دکمه‌ای ندارند. هدست واقعیت مجازی ال‌جی، برای راه‌اندازی تنها از دو دکمه ساده استفاده می‌کند. Gear VR تا به حال پیچیده‌ترین سیستم را داشته است. ترکپدی همانند لپ‌تاپ، در قسمت کناری هدست وجود دارد. این هدست بی‌نقص نیست، اما گزینه‌های ورودی‌ مختلفی را در اختیار می‌گذارد، گزینه‌هایی مثل سوایپ کردن، ضربه زدن یا فشار دادن دکمه «بازگشت». شما می‌توانید یک گیم‌پد بلوتوثی را با بیشتر گوشی‌ها جفت‌سازی کنید و از آن به عنوان سیستم کنترل استفاده کنید، اما این کار شما را مجبور می‌کند تجهیزات بیشتری را با خود حمل کنید.

دسترسی

Gear VR در همه جا به فروش می‌رسد و پیدا کردن آن آسان است. هدست‌های عمومی همچون Zeiss VR One نیز در بازار موجودند، اما انتظار برای محصولات جدید همچنان ادامه دارد. LG هنوز تاریخی را برای عرضه هدست خود اعلام نکرده است و محصولات دیگر تولیدکنندگان (همچون گوگل) نیز در حد شایعه باقی مانده‌اند.
از میان گزینه‌هایی که در حال حاضر موجودند، Gear VR تنها گزینه‌ایست که کاتالوگ رسمی خود را دارد. این هدست چند صد بازی و برنامه و تعدادی دموی آزمایشی دارد که بیشتر آن‌ها از کنترل‌های نسبتا پیچیده آن سود می‌برند. گرچه برنامه‌هایی مانند Jaunt یا VRSE بین هدست‌های مقوایی گوگل و Gear VR مشترک هستند، برنامه Milk VR سامسونگ، گزینه‌های ویدیویی بیشتری را فراهم می‌کند، از جمله می‌توان به سریال کوتاه معمایی «رفته» (Gone) اشاره کرد. بازی‌های Gear VR در حال پیشرفت هستند، با این حال اوکیولس و سامسونگ تمام همت خود را برای بهبود بازی‌ها به کار گرفته‌اند. قیمت‌های 5 تا 10 دلاری برای این بازی‌ها اصلا بد نیست؛ چرا که آن‌ها می‌توانند بهترین تجربه واقعیت مجازی را برای شما به ارمغان بیاورند.

ادامه مطلب

نوشته شده در : دوشنبه 18 بهمن 1395  ساعت :10:57 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

 

مترجم: سعید علیزاده
منبع : راسخون 


 

آیا شما علاقه‌مند به دانستن تاریخ و توسعه تلفن همراه هستید؟ یا می‌خواهید بدانید که چه زمانی اولین گوشی همراه ساخته شد؟ در این صورت این مقاله را بخوانید.
گوشی‌های همراه تغییر چشمگیری را در صنعت ارتباطات به ارمغان آوردند. گسترش گوشی‌های همراه ارتباط از راه دور را تبدیل به مساله زمان و اهمیت آن کرد. مخترع نابغه تلفن همراه چه کسی است و چه زمانی آن‌را اختراع کرد؟ گوشی همراه در سال 1973 توسط دکتر مارتین کوپر، کارمند موتورولا اختراع شد. در تاریخ سوم آوریل 1973 اولین تماس از تلفن همراه ایجاد شد. تماس گیرنده هم طبیعتا دکتر کوپر بود. دریافت‌کننده اولین تماس از طریق موبایل هم جویل انجل، رئیس پژوهش در آزمایشگاه و رقیب دکتر کوپر بود. AT&T"s Bel

داستان اولین گوشی موبایل

قبل از گسترش گوشی‌های همراه، مردم از رادیوهای دوطرفه برای ارتباط استفاده می‌کردند. ایده پشت رادیوهای دوطرفه منجر به اختراع گوشی‌های همراه شد. در طول سال 1940، با دستگاه مخابره ترانزیستوری به دنبال رادیهای دوطرفه دستی که به وسیله باتری کار می‌کردند وارد بازار شد.
در سال 1947، داگلاس رینگ و راوی جوان در آزمایشگاه بل ایده سلول‌های شش ضلعی برای گوشی‌های موبایل را مطرح کردند. فیلیپ پورتر در آزمایشگاه بل با این ایده که برج‌های سلولی باید در گوشه و کنار سلول‌های شش ضلعی و نه در مرکزشان باشند وارد صحنه شد. وی همچنین پیشنهاد کرد که برج‌های سلولی باید آنتن‌های جهتی داشته باشند.
اریکسون در سال 1956 از کشور سوئد با سیستم اتوماتیک گوشی همراه وارد شد. این به عنوان MTA شناخته می‌شد و نیازی به کنترل دستی نداشت. نقطه ضعف این سیستم این بود که وزن تلفن‌ها 40 کیلوگرم بود. سال 1965 شاهد معرفی یک فن‌آوری تلفن همراه اصلاح شده‌ای بود که بر اساس سیگنال DTMF کار می‌کرد و از تلفن همراه سبک‌تری نیز استفاده می‌کرد.
تا سال 1970، گوشی‌های همراه باید در منطقه همراه خود باقی می‌ماندند و ادامه ارتباط حین تغییر منطقه و حرکت در آن‌ها معنی نداشت. سیستمی که به کاربران اجازه می‌داد حین تغییر منطقه هم تماسشان ادامه داشته باشد در سال 1970 معرفی شد. اختراع آن به Amos E. Joel, Jr یک مهندس آزمایشگاه بل نسبت داده می‌شود. شبکه ARP در فنلاند در سال 1971 تاسیس شد، و به عنوان اولین شبکه تجاری تلفن همراه موفق به رخ کشیده شد.

ادامه مطلب

نوشته شده در : دوشنبه 18 بهمن 1395  ساعت :10:55 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

 

مترجم: پ. م.
منبع:راسخون 



 

همیشه شایعات زیادی در مورد محصولات اپل وجود دارد. سال‌‌هاست که حدس‌های مسخره‌ی زیادی به گوش‌مان رسیده است. جاسوسان هر روز پر حرف‌تر می‌شوند و یک شایعه پخش می‌شود و پخش می‌شود تا زمانی که اپل چیزی را به شکل رسمی اعلام کند. این فرایند اخیرا در مورد آی فون SE و 9.7in iPad Pro اتفاق افتاد و احتمالا در مورد iPhone 7 نیز رخ خواهد داد.
فکر می‌کنید اپل در حال حاضر روی چه چیزی کار می‌کند؟ 15 شایعه‌ای که در حال حاضر در مورد اپل وجود دارد را برای شما لیست کرده‌ایم، محصولاتی همچون هدست واقعیت مجازی، اتومبیل الکتریکی و حتی انگشتر اپل.

1. اتومبیل الکتریکی (و شاید خود ران؟)

احتمالا اتومبیل اپل، جسورانه‌ترین و غیرمنتظره مورد در این فهرست است. در عین حال شگفت‌آور است که گزارش‌های بسیاری در مورد احتمال ساخت آن به گوش می‌رسد. به علاوه مدیر ارشد اجرایی، تیم کوک، ساخت آن را انکار نکرده است. شایعات در اوایل سال 2015 به اوج خود رسیدند، در این زمان شنیده می‌شد صدها نفر از کارمندان اپل روی یک اتومبیل الکتریکی که با نام «پروژه تیتان» شناخته می‌شود، کار می‌کنند، شایعات همچنان ادامه داشت.
ایمیل‌های پیدا شده نشان می‌دهند که اپل به دنبال تست اتومبیل‌های خود ران بود، یک گزارش حاکی از آن بود که اپل زمان و انرژی زیادی را به این پروژه اختصاص داده است و احتمال می‌رود این پروژه تا سال 2019 نهایی شود. اخیرا گزارش شد که این پروژه با مشکلاتی مواجه و متوقف شده است، اما اپل به احتمال زیاد افراد زیادی را در این پروژه به کار خواهد گرفت و مبلغ زیادی را روی آن سرمایه گذاری خواهد کرد.
آیا چند سال دیگر پشت فرمان اتومبیل‌های اپل خواهیم نشست؟ به احتمال زیاد این قضیه اتفاق خواهد افتاد، البته اگر بتوانید از پس قیمت آن برآیید.
احتمال: 8/10

2. خدمات تلویزیونی استریم

سالهاست که شایع است اپل در حال ایجاد خدمات تلویزیونی استریم خود است، این شایعات در سال 2015 دوباره بالا گرفت. گزارش‌ها حاکی از آن است که اپل یک پکیج ارزان‌تر از کانال‌هایی مثل Sling TV یا PlayStation Vue فراهم خواهد کرد و آن را با قیمتی کمتر از اشتراک‌های کابلی یا ماهواره‌ای به فروش می‌رساند.
احتمال: 7/10

3. انگشتر هوشمند

آیا ساعت هوشمند منتهی به ساخت انگشتر هوشمند اپل خواهد شد؟ ما خیلی روی این قضیه حساب نمی‌کنیم، اما ظاهرا اپل به امکان ساخت آن فکر می‌کند. یک درخواست ثبت اختراع در اواخر سال 2015 نشان داد، اپل در حال اندیشیدن به روش‌ها و ابزاری برای ساخت یک دستگاه رایانه‌ای به شکل انگشتر است. تصاویر این قضیه را نشان می‌دهند. حتی شاید بتوان از تاچ‌پد این انگشتر برای ارتباط با ساعت اپل استفاده کرد.
احتمال: 4/10

4. خداحافظ هدفون‌های قدیمی؟

در لیست شایعات، موردی وجود دارد که احتمالا تقریبا هیچ کس دوست ندارد به حقیقت بپیوندند: گزارش‌های متعدد ادعا کرده‌اند که اپل قصد دارد پورت ۳.۵ میلی‌متری هدفون را از آیفون ۷ که قرار است امسال عرضه شود، حذف کند.
چرا اپل چنین کاری انجام می‌دهد؟ با این کار اپل می‌تواند گوشی نازک‌تری ارایه دهد، یک گزارش حاکی از آن است که آیفون ۷ قرار است یک اسپیکر دوم داشته باشد. اما استفاده از هدفون‌های متصل به پورت لایتنینگ یا هدفون‌های بلوتوث برای خیلی‌ها چندان خوشایند نیست. باید دید آیا اپل چنین ریسکی می‌کند؟
احتمال: 8/10

5. جوی استیک داخلی آیفون

موفقیت بسیار زیاد بازی‌های موبایل، حتما اپل را به فکر انداخته است. اما آیا اپل واقعا یک قابلیت سخت افزاری مختص بازی را در آیفون قرار خواهد داد؟
شایعه حاکی از آن است که یک دکمه‌ی home پاپ آپ به یک دسته بازی آنالوگ تبدیل می‌شود. شما دکمه‌ی استاندارد home را فشار می‌دهید و این دکمه از سطح تخت گوشی بالا می‌آید و به یک دسته بازی استاندارد برای حرکت دادن شخصیت‌ها، هدایت اتومبیل‌ها و ... مبدل می‌شود. به نظر ایده‌ی جالبی می‌آید، اما چنین کاری خیلی به اپل نمی‌آید.
احتمال: 3/10

6. واقعیت مجازی و واقعیت افزوده

تیم کوک در ماه ژانویه از واقعیت مجازی تعریف کرد، در همین زمان اینترنت از گمانه زنی در مورد این موضوع پر شد. چند روز بعد The Financial Times در تایید این موضوع، مطالبی را مطرح کرد. این سایت ادعا کرد که اپل یک تیم صد نفره برای ساخت پیش‌‌نمونه هدست‌های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده تشکیل داده است.
اپل شرکت‌های مختلفی را تصاحب کرده است که می‌توانند در ساخت واقعیت مجازی و واقعیت افزوده نقش داشته باشند. به نظر می‌رسد بیشتر شرکت‌های مهم تکنولوژی، دستی در کار واقعیت مجازی و واقعیت افزوده داشته‌اند، آیا اکنون نوبت اپل است؟ احتمالا به زودی جواب این پرسش را متوجه خواهیم شد.
احتمال: 7/10

7. شارژ وایرلس آیفون

آیا اپل در نهایت شارژ وایرلس آیفون را ارایه خواهد داد؟ گزارش‌های اخیر حاکی از آن است که این اتفاق در سال 2017 برای آیفون 7S خواهد افتاد. یک گزارش در ماه ژانویه نشان می‌دهد اپل با تامین کنندگان در ارتباط است تا شارژ وایرلس را نه تنها برای آیفون، بلکه برای آیپد هم ارایه دهد.
احتمال: 6/10

8. آیفون ضد آب

آیفون 6S تا به امروز مقاوم‌ترین گوشی اپل در برابر آب بوده است، این مقاومت به دلیل وجود یک پوشش چسبنده داخلی است، اما پیشرفت‌های جدیدی در راه هستند. یک گزارش در ماه دسامبر حاکی از آن بود که آیفون بعدی ضد آب خواهد بود و خطوط آنتن را پنهان خواهد کرد.
یک درخواست ثبت اختراع بهره‌گیری از نوعی لاستیک با قابلیت «خود ترمیمی» را شرح داده ‌است که کمک بسیاری به توسعه‌ی قابلیت ضدآب بودن آیفون می‌کند. زمانی که بخواهید یک هندزفری را به جک هدفون یا کابل لایتنینگ متصل کنید، پوشش الاستومری باز می‌شود و کنار می‌رود تا اتصال برقرار شود. پس از اتمام استفاده، پوشش الاستومری به شکل قبلی خود باز می‌گردد و از پورت محافظت می‌کند. اگر این قضیه حقیقت داشته باشد این پوشش می‌تواند آیفون را در برابر آب و گرد و غبار حفاظت کند.
احتمال: 7/10

9. بندهای پیچان ساعت اپل

تا به حال بندهای ساعت زیادی برای انتخاب وجود داشته است، با این حال این بند جدید می‌تواند بسیار کاربردی باشد. یک درخواست حق ثبت اختراع که در اوایل سال جاری کشف شد، نشان می‌دهد این بند مغناطیسی و پیچان می‌تواند سودمندی‌های زیادی داشته باشد.
این بند می‌تواند روی صفحه‌ی ساعت پیچیده شود، این قابلیت زمانی مفید خواهد بود که بخواهید ساعت را در جیب یا کیف بگذارید، در این صورت صفحه ساعت از خراشیدگی محافظت می‌شود. همچنین می‌توانید آن را طوری بپیچانید که به شکل ایستاده روی عسلی یا میز کنار تخت قرار بگیرد.
در نهایت، آهن ربای درون این بند به شما اجازه می‌دهد زمانی که می‌خواهید دست‌های خود را زیر شیر آب بگیرید یا ظرف‌ها را بشویید، ساعت خود را بیرون آورده و به یخچال یا کابینت فلزی بزنید. شاید این بند را پاییز امسال همراه با ساعت اپل2 دیدیم.
احتمال: 6/10

10. توانایی اسکن چند انگشت

Touch ID اپل، جریان سنسورهای اثر انگشت موبایل را به راه انداخت. اما چه کسی به دکمه نیاز دارد، وقتی تمام صفحه را در اختیار دارید؟ یک درخواست ثبت اختراع در اوایل سال 2015 نشان می‌دهد اپل می‌تواند تکنولوژی شناخت اثر انگشت را مستقیما روی صفحه‌ی آیفون یا آیپد قرار دهد.
این قابلیت توانایی اسکن چند انگشت و یا تمام انگشتان دست را به شکل همزمان دارد و امنیت را وارد مرحله‌ای جدید می‌کند. گزارش دیگری در این زمینه شنیده نشده است، بنابراین مشخص نیست که این قابلیت مورد استفاده قرار خواهد گرفت یا خیر.
احتمال: 3/10

 

ادامه مطلب

نوشته شده در : دوشنبه 18 بهمن 1395  ساعت :10:53 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

 

مترجم: ن. ب.
منبع:راسخون 



 

همانند داستان‌های تخیلی به زودی ماشین‌های هوش مصنوعی قادر به تقلید و دست کاری عواطف انسانی با مهارت‌‌های بسیار بالا خواهند بود.
ما تا‌به‌حال در زندگی روزمره‌ با هوش مصنوعی ارتباط برقرار کرده‌ایم. اولین شکل آن ربات‌ها‌ی هوشمند Furby وClippy بودند. امروزه ماشین‌های بدون سر نشین و ربات‌های چت در فیس ‌بوک همچنان جز‌و پرچم‌ داران هوش مصنوعی هستند. اما اگر AI ‍(هوش مصنوعی) بخواهد سیر تکاملی خود را طی کند مجبور است تا افراد بیشتری را متقاعد سازد که دراین زمینه‌ برای عمق احساسی و واکنش‌ها‌ی عاطفی به طور کاملاً جدی کمبودهایی احساس می‌شود.
هفته‌ی گذشته در یک کنفرانس آشنایی با معماری در نیویورک ‌پروفسور الکسی سامسونویچ از دانشکده‌ی علوم ارتباطی در دانشگاه فیزیک مسکو، یک تست چند قسمتی پیشنهاد داد که ارتباط متقابل بین انسان و ماشین را تنها با ظاهری بهصورت تصویر الکترونیکی در دنیای مجازی انجام می‌دهد. هر دو طرف بازی‌هایی شامل کارگروهی، اعتماد، افشای راز و روشهای مختلف ارتباطات اجتماعی را امتحان میکنند.
اگر AI از نظر احساساتی ماهرانه عمل کند، می‌تواند با انسان پیوند عاطفی شکل دهد که ممکن است در نهایت کاربران رفاه AI را بر خودشان انتخاب کنند. این آزمون از ۱۹۵۰ تست تورینگ پیش رفته الهام گرفته است که مشخص می‌کند ماشین مورد نظر چگونه می‌تواند برای انسان قابل قبول باشد.
طبق گفتهی سامسونویچ در مطالب مطبوعاتِی: «عوامل مجازی و رباتها باید مشابه انسان (انسان نما)باشند، بهطوری‌که انسان بتواند به آنها اعتماد کند و به عنوان موجودی برابر با خود با این ربات ها تعامل داشته باشد. بنابراین هوش مصنوعی باید بتواند از نظراجتماعی و احساسی پاسخ گو بوده و قادر به فکر کردن و یاد گیری همانند انسان باشد، که این اشاره به برخی مکانیزمها از قبیل : تفکر داستانی، تنظیمات برای هدفی مستقل، تفسیر خلاقانه، یادگیری به صورت فعال و توانایی در ایجاد احساسات و حفظ روابط فردی دارد.»

ادامه مطلب

نوشته شده در : دوشنبه 18 بهمن 1395  ساعت :10:51 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

 

 

مترجم : بهروزی
منبع:راسخون 
 

گوشی های صفحه لمسی، انتخاب نسل امروز شده‌اند به همین دلیل دانستن روند کار آنها شدیداً جالب است.
صفحات لمسی محبوب‌ترین فصل مشترک بین کامپیوترها و کاربرانشان هستند. این صفحات به خاطر راحتی که فراهم می کنند، در انواعی از کاربردها نظیر کامپیوترها، تلفن های همراه و بازی‌های ویدویی به کار می روند. به طور خلاصه، صفحه‌ی لمسی یک وسیله ی ورودی است و برای این که به طور موثر عمل کند، نمایش لازم است. صفحه لمسی، کاربردی ندارد مگر این که به لوازم جانبی نظیر مانیتور کامپیوتر وصل شود و نرم افزار لازم نیز نصب شود. بخش های اصلی که این صفحات لمسی را تشکیل می دهند عبارتند از :
• سنسور لمسی
• کنترلر
• نرم افزار درایور
• کامپیوتر/ لپ تاپ/ وسایل دیگر
صفحات لمسی شبیه مانیتورها هستند و در اینجا نیز یک حلقه دور شیشه و یا یک روکش روی صفحه وجود دارد. در گام اول آنها به عنوان مانیتور کامپیوتر عمل می کنند. وقتی صفحه لمس می شود، لایه های حساس روی صفحه برای تبدیل لمس به سیگنال طراحی می‌شوند چون لایه ها سیگنال های الکتریکی را بین یک دیگر منتقل می کنند. سیگنال معمولاً با سنسورهای مختلفی که نصب می شوند، شناخته می شود. محرک لمس بر روی صفحه، لمس شما را همانند مکان نمای ماوس دسکتاپ شناسایی می کند.

نحوه ی کار صفحات لمسی :

به طور خلاصه، محرک های لمسی همانند ماوس کامپیوتر هستند. عموماً وظایف دکمه ی کلیک چپ ماوس با لمس کردن صفحه انجام می شود. تنها عیب صفحه لمسی این است که نمی توانید از آن برای راست کلیک که توسط ماوس مرسوم انجام می شود، استفاده بکنید. اگر گیم بازی می کنید و یا از هر نرم افزاری استفاده می کنید پس آن تشخیص نخواهد داد که آیا از ماوس استفاده می کنید و یا فقط از انگشتان خود.

صفحات لمسی مقاومتی :

این نوع صفحات لمسی، ابداعی‌ترین تکنولوژی صفحه لمسی تلقی می شوند. تکنولوژی مقاومتی را می توان صفحه کلید شفاف نامید. دو لایه زیر صفحه لمسی وجود دارد، لایه ی بالایی از پلی استر و لایه ی پایینی از شیشه ساخته شده است. وقتی شما، صفحه را لمس می کنید، پلی استر لمس می شود و مدار را کامل می کند، در نتیجه سیگنال های متناظر را می فرستد. تراشه‌ی مجتمع در چنین صفحاتی به تشخیص و شناسایی منطقه ی ویژه بر روی صفحه و یا دکمه هایی که لمس می کنید، کمک می کند.

تکنولوژی خازنی :

این صفحات لمسی از لایه های شیشه ای زیادی ساخته می شوند و به عنوان خازن عمل می کنند و میدان های الکتریکی بین صفحات شیشه ای ایجاد می کنند و سیگنال را هدایت می کنند. وقتی انگشتان، نزدیک صفحه آورده می شوند میدان الکتریکی بسته به موقعیت لمس بر روی صفحه فرق می کند.

پرتو صوتی اولترا سونیک :

در این نوع صفحات لمسی، صداهای فرا صوت به جای نور به کار می روند. فرکانس فرا صوت از لبه های صفحه تولید می شود و وقتی صفحه نمایش را لمس می کنیم، صوت تفسیر می شود و سیگنال ایجاد می شود.

تصویر برداری میدان نزدیک (NFI) :

در مکان های نظامی و مکان های دیگر که در آنجا تفسیر سیگنال ها دشوار است، تصویر برداری میدان نزدیک از اصل مداخله ی الکترو مغناطیسی استفاده می کند. تصویر برداری میدان نزدیک به تغییر میدان الکتریکی صفحات شیشه ای پاسخ می دهد. وقتی ما انگشتان خود را نزدیک هدف می آوریم میدان الکتریکی تغییر می کند در نتیجه لمس ما را ثبت می کند. برای مثال، وقتی ما دستان و یا بدن خود را در مقابل رادیو قرار می دهیم، امواج الکترو مغناطیسی رادیو از این عمل تأثیر می پذیرند. به طور مشابه در این تکنولوژی نیز هر چه دست شما نزدیک‌تر باشد، اثر بزرگ‌تر خواهد بود.
با راه پیدا کردن تکنولوژی های ابداعی به بازار الکترونیک، شگفت انگیز نیست که در آینده، ماوس وجود نداشته باشد.

ادامه مطلب

نوشته شده در : دوشنبه 18 بهمن 1395  ساعت :10:47 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

 

مترجم : بهروزی
منبع:راسخون 
 

امروزه کامپیوترها نقش مهمی در هر زمینه ای از پژوهش علمی، از مهندسی ژنتیک گرفته تا پژوهش فیزیک نجومی، دارند. این مقاله مروری خلاصه بر نقشی است که کامپیوترها در تحقیق و پژوهش ایفا می کنند و روش هایی که با آن به حل اسرار و معماهای علمی مختلف کمک می کنند.
با این که کامپیوترها هنوز از نهایت ایده آل توانایی تفکر برای خودشان، به عنوان ماشین های هوشمند مصنوعی دور هستند اما نیروی بی‌رحم توانایی آنها برای محاسبه و پردازش اطلاعات با سرعت های شگفت انگیز و فوق العاده، به پژوهش در هر زمینه ای از تلاش انسانی قدرت می دهد. در واقع کامپیوترها روشی را که با آن اطلاعات و یا به طور دقیق‌تر دانش، در دنیا منتشر می شد از طریق اینترنت تغییر داده‌اند و از این طریق است که من در حال حاضر با شما ارتباط برقرار کرده‌ام. در این مقاله، من نقش کامپیوترها در زمینه های تحقیق و پژوهش را پر رنگ‌تر کرده‌ام که در آنجا برای غلبه بر افق های جهل و نادانی که هنوز وجود دارند کار می کنند.
اولین کامپیوترهایی که ایجاد شدند ماشین حساب های صرف بودند که توانایی انجام عملیات حساب ساده را داشتند. پیشرفت در زمینه ی الکترونیک و گسترش لامپ خلأ بر اساس ترانزیستورها و ابداع دروازه های منطق دیجیتالی باعث طراحی و ایجاد اولین کامپیوتر دیجیتالی شد که می توانست عملیات منطقی پیشرفته‌تر را انجام دهد.
ماشین های اولیه، کل ساختمان چند طبقه را اشغال می کردند و با استفاده از کارت پانچ اجرا می شدند. تمام اینها بعد از گسترش و توسعه ی نیمه هادی ها بر اساس ترانزیستورهایی که منجر به کوچک سازی شدید مدارهای مجتمع شدند، تغییر کردند که در نتیجه طراحی و توسعه ی اولین کامپیوترهای شخصی را ممکن ساختند.
از آن پس، تکنولوژی کامپیوتر با فراز و نشیب هایی رشد کرده است تا قدرت محاسباتی شدید را به دستان انسان معمولی بیاورد. امروزه کامپیوترها با داشتن کاربرد در هر زمینه ای از تلاش انسانی، در همه جا حاضر و موجود هستند. اما در هیچ زمینه ای به اندازه ی پژوهش علمی، کامپیوترها سهم ندارند. از پیش بینی آب و هوا گرفته تا اجرای شبیه سازی های فیزیک نجومی، کامپیوترها ابزار تحلیلی اصلی دانشمندان در حل اسرار و معماهای طبیعت هستند.

نقش کامپیوترها در تحقیق و پژوهش علمی :

حقیقتاً ممکن نیست که گستره ی کلی کاربرد کامپیوترها در تحقیق و پژوهش علمی را مشخص کرد. در اینجا مرور کلی بر نقش کامپیوترها در تحقیق و پژوهش علمی آورده شده است که من چهار تا از مهم‌ترین کاربردهای آنها را مورد بحث قرار خواهم داد.

ذخیره ی داده ها و آنالیز و بررسی :

آزمایش، سنگ بنای هر تحقیق و پژوهش علمی است. هر آزمایشی در هر علم طبیعی، داده های زیادی تولید می کند که باید ذخیره و آنالیز شوند تا نتایج مهمی به دست آید و فرضیه ای، معتبر و یا رد شود. کامپیوترهای متصل به تجهیزات و دستگاه های آزمایشی مستقیماً داده ها را به محض این که تولید شدند، ثبت می کنند و آنها را از طریق نرم افزار طراحی شده ی ویژه در معرض آنالیز و بررسی قرار می دهند.
آنالیز و بررسی تن ها داده ی آماری با استفاده از الگوریتم های طراحی ویژه که توسط کامپیوترها اجرا می شوند، ممکن می شود. این امر باعث می شود که کار شدیداً وقت گیر آنالیز و تحلیل داده، در چند دقیقه انجام شود. در مهندسی ژنتیک، کامپیوترها تعیین توالی کل ژنوم انسان را ممکن می سازند. داده هایی از منابع مختلف را می توان ذخیره کرد و از طریق شبکه های کامپیوتر نصب شده در آزمایشگاه های تحقیقاتی، به آنها دسترسی پیدا کرد که باعث می شود همکاری ساده‌تر شود.

شبیه سازی های علمی :

یکی از کاربردهای اصلی کامپیوترها در علم خالص و پروژه های مهندسی، اجرای شبیه سازی ها است. شبیه سازی، ایجاد مدل ریاضی مشکل و مطالعه ی مجازی راه حل های ممکن آن است. مشکلاتی که خود را تسلیم آزمایش نکنند می توان از طریق شبیه سازی های انجام شده در کامپیوتر، مورد مطالعه قرار داد.
برای مثال، اختر فیزیکدانان شبیه سازی های تشکیل ساختار را انجام می دهند که هدف آنها مطالعه ی این موضوع است که چگونه ساختارهایی با مقیاس بزرگ مثل کهکشان ها، شکل می گیرند. مأموریت های فضایی به ماه، پرتاب ماهواره ها و مأموریت های بین سیاره ای، ابتدا در کامپیوتر شبیه سازی می شوند تا بهترین مسیر و راهی را که می توان برای پرتاب وسیله نقلیه و سفینه فضایی برای رسیدن به مقصد خود به طور ایمن به کار برد، تعیین کرد.

کنترل ابزاری :

بیشتر ابزارهای علمی پیشرفته، کامپیوتر روی برد مخصوص خود را دارند که می توان آنها را برای اجرای وظایف مختلف برنامه ریزی کرد. برای مثال، فضا پیمای هابل، سیستم کامپیوتر روی برد خودش را دارد که از راه دور برنامه ریزی می شود تا اعماق فضا را کاوش و بررسی کند. کنترل ابزار یکی از مهم‌ترین کاربردهای کامپیوترها است.

به اشتراک گذاری دانش از طریق اینترنت :

نهایتاً این که به شکل اینترنت، کامپیوترها روش کاملاً جدیدی را برای اشتراک گذاری دانش فراهم کرده‌اند. امروزه هر کسی می تواند به آخرین مقالات پژوهشی که به طور رایگان بر روی وب سایت هایی مثل Arxiv قابل دسترسی و موجود هستند، دسترسی پیدا کند. به اشتراک گذاری دانش و همکاری از طریق اینترنت، همکاری بین المللی بر روی پروژه های علمی را ممکن ساخته است.
از طریق انواع مختلفی از برنامه های نرم افزاری تحلیلی و آنالیزی، کامپیوترها در تحقیق و پژوهش علمی در هر رشته ای، از زیست شناسی گرفته تا فیزیک نجومی، کشف الگوهای جدید و ارائه بینش های جدید، سهیم هستند. وقتی کار بر روی شبکه ی عصبی بر اساس پیشرفت های هوش مصنوعی و کامپیوتر، با توانایی یادگیری و تفکر برای خود همراه شود، پیشرفت های آینده در زمینه ی تکنولوژی و تحقیق و پژوهش، حتی سریع‌تر خواهد بود. اگر ما از نزاع و کشمکش انسانی جان سالم به در ببریم و مدیریت کنیم که خودمان، تمدن خویش را از بین نبریم و نابود نکنیم، آینده یک زمان هیجان انگیز خواهد بود!

 

ادامه مطلب

نوشته شده در : دوشنبه 18 بهمن 1395  ساعت :10:43 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

 

مترجم: سعید علیزاده
منبع:راسخون 
 

محصولات مو با روغن جوجوبا از شامپو تا روغن مو، سرم‌ها و کاندیشنرها را شامل می‌شود. چنین محصولاتی هنگامی که با جوجوبا ترکیب می‌شوند ثابت شده که برای سلامتی موها مفید هستند. ادامه مطلب را بخوانید تا بیشتر بدانید.
روغن جوجوبا یک عنصر طبیعی عالی است که همه خاصیت‌های آن برای مو و پوست مفید است. روغن از دانه‌های گیاه جوجوبا که به صورت صنعتی پردازش می‌شود تا نوع خالص روغن تولید شود استخراج می‌گردد. روغن می‌تواند هم به صورت تصفیه شده و هم خام مورد استفاده قرار بگیرد و همچنین می‌تواند با طیف وسیعی از محصولات مراقبت از مو ترکیب شود. محصولات مو از شکل‌های شامپو، کاندیشنرها، سرم‌ها و روغن بشره موجود هستند. اگر می‌خواهید حداکثر منفعت را به دست آورید، در این صورت باید پوست سرتان را با روغن خالص ماساژ دهید. روغن جوجوبا پوست سر را تغذیه می‌کند و از شوره و خاصیت فلسی تمیز می‌کند. این روغن به سرعت جذب می‌شود، از این رو، تغذیه کاملی به ریشه‌های مو ارائه می‌دهد. تنوع روغن جوجوبا برای رشد موها نیز در فرم‌های شامپو و روغن تولید می‌شود. شامپوها و کاندیشنرهایی که با روغن جوجوبا ترکیب می‌شوند به صورت چشمگیری ریزش مو را کنترل می‌کنند.

مراقبت از مو با روغن جوجوبا

روغن‌های کوتیکول

اگر از مشکل خشکی مو رنج می‌برید در این صورت بایستی شروع به ماساژ پوست سر با روغن جوجوبا کنید. نفوذ بیشتر روغن به صورت خفیف در پوست سر صورت می‌گیرد و به موهایتان حالت چربی نمی‌دهد. همچنین یک آرام‌بخش عالی برای شپش مو و انواع مختلف بیماری‌های پوست سر مانند، اگزما، پسوریازیس و درماتیت است. اگر به دنبال بهترین محصولات روغن کوتیکول هستید، در این صورت می‌توانید موارد زیر را انتخاب کنید:
• میراث خالص، روغن طبیعی جوجوبا
• محصولات روغن جوجوبا Nature's Sunshine
• محصولات طبیعی روغن جوجوبا Jason
• محصولات زیبایی روغن جوجوبا Queen Helene
• روغن جوجوبا خالص طلایی
• روغن جوجوبا خالص طلایی استرالیایی
• روغن جوجوبا خالص Desert Essence
محصولا ذکر شده بالا دارای کیفیت اعلا هستند و می‌توانید به صورت منظم آن‌ها را بر روی پوست سرتان اعمال کنید. پوست سر خود را به طور کامل با روغن ماساژ داده و اجازه دهید ریشه‌های موهایتان حداقل به مدت یک ساعت خیس بماند. سرتان را با یک حوله بپوشانید و اجازه دهید به عمق پوست سرتان نفوذ کند. می‌توانید این درمان را یک ساعت قبل از آب‌کشی موها یا حتی در کل طول شب انجام دهید. روغن را سه بار در هفته اعمال کنید تا به سرعت از مشکلات مربوط به مو تسکین یابید.

شامپو

محصولات مو با روغن جوجوبا که به آسانی در دسترس هستند شامل شامپو می‌باشند. ترکیب گیاهی را انتخاب کنید چون روغن جوجوبا یک عنصر کلیدی است. شامپوهایی که حاوی مواد شیمیایی ناملایم هستند به تدریج درخشش طبیعی مو را از بین می‌برند و باعث می‌شوند موها کسل‌کننده و مرده به نظر برسند. برای بازگرداندن درخشش و زرق و برق موها، می‌توانید شامپوی خود را عوض کنید و شامپوهایی با برندهای مشهور و قابل اطمینان که حاوی روغن جوجوبا هستند استفاده کنید. همچنین می‌توانید شامپوهای روغن جوجوبا را حتی اگر موهایتان به صورت طبیعی خشک است استفاده کنید. روغن قادر به مدیریت موهای فر است، و موهایتان را به مدت طولانی صاف و ابریشمی نگه می‌دارد. اثر ضدباکتریایی روغن که در شامپوها وجود دارد نیز شوره سر را از بین می‌برد و برای استفاده منظم بی‌خطر است. برخی از برندهای شامپو که حاوی روغن جوجوبا هستند شامل موارد زیر هستند:
شامپو کاندیشنی روغن جوجوبا Crabtree & Evelyn
شامپو روغن جوجوبا Crabtree & Evelyn
شامپو 50 میلی‌لیتر روغن جوجوبا Energizer Treatment
شامپو روغن جوجوبا Hair Energizer
شامپو Bentley Organic

کاندیشنرها

کاندیشنرها بعد از اعمال شامپو به منظور نگه داشتن موها به حالت نرم و به مدت طولانی استفاده می‌شوند. باید یک کاندیشنر با کیفیت خوب که حاوی روغن جوجوبا است را بعد از آب‌کشی موها با یک شامپو اعمال کنید. به موهای آسیب دیده و مرده خاصیت تغذیه‌ای اضافه می‌کند، و شما ملزم به تجربه تفاوت در طول هفته اول استفاده می‌شوید. کاندیشنرهایی که حاوی ترکیب روغن شترمرغ و روغن جوجوبا هستند نیز به همان اندازه خوب هستند. اگر موهایتان به صورت طبیعی صاف و چرب است، در این صورت می‌توانید از مصرف کاندیشنرها خودداری کنید. به جای آن، می‌توانید از شامپوهایی که حاوی کاندیشنر هستند استفاده کنید. در اینجا تعدادی از محصولاتی که می‌تواند آن‌ها را انتخاب کنید ذکر شده است:
کاندیشنر جوجوبا Crabtree & Evelyn
کاندیشنر روغن جوجوبا Body Time
کاندیشنر روغن جوجوبا و روغن شترمرغ Rudy's Natural
کاندیشنر روغن جوجوبا Amber Hair
محصولات مراقبت از مو با روغن جوجوبا برای سلامت موها عالی هستند. این محصولات را می‌توانید به صورت آنلاین یا از عطاری‌ها خریداری کنید. این محصولات را به طور منظم بدون ترس از آسیب زدن به موهایتان اعمال کنید. نتایج خوب به زودی آشکار خواهند شد. حجم موهایتان درخشان و قوی خواهد بود.

 

ادامه مطلب

نوشته شده در : شنبه 16 بهمن 1395  ساعت :8:59 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

 

 

مترجم: رزیتا ملکی‌زاده
منبع:راسخون 
 

مسمومیت غذایی باکتریایی با مصرف غذا و آب آلوده ایجاد می‌شود. علاوه بر این، شرایط بهداشتی نامناسب و شستشوی نامناسب دستها قبل از آماده کردن غذا، همچنین راه را برای ورود باکتری‌های مضر به بدن ما هموار می‌سازد.
به گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری، مسمومیت غذایی هر ساله علت حدود 76 میلیون بیماری، 325000 بستری، و تا 5000 مرگ و میر است. مسمومیت غذایی بیماری شایعی است که بلافاصله پس از مصرف غذا یا نوشیدنی آلوده رخ می‌دهد. اگرچه به طور کلی یک بیماری خفیف به حساب می‌آید اما می‌تواند منجر به مرگ نیز گردد.
این بیماری خود را در قالب اسهال، استفراغ، تب، لرز، کم آبی بدن، مدفوع خونی، و غیره نشان می‌دهد. و می‌تواند ناشی از عوامل عفونی مانند باکتری، انگل، و یا حتی ویروس باشد. علاوه بر این، حتی می‌تواند توسط عوامل سمی مانند قارچ‌های سمی، آفت کش‌های به جا مانده بر روی میوه و سبزیجات، یا غذاهای خوب پخته نشده، بوجود آید. به کار بردن، بسته بندی و یا نگهداری نامناسب مواد غذایی همچنین منجر به بروز مسمومیت غذایی می‌شود.

مسمومیت غذایی باکتریایی چیست؟

باکتری‌هایی که در روده انسان آلوده و یا حیوانات خانگی، مرغ، گاو، و غیره زندگی می‌کنند، می‌توانند موجب بروز اسهال در انسان شوند. مدفوع آنها می‌تواند آب آشامیدنی، خاک، گوشت در طی کشتار و غیره را آلوده سازد. نشستن دستها پس از رفتن به دستشویی، نیز منجر به بروز این بیماری می‌شود. عفونتهای ادراری، گوش، گلو و بینی همچنین می‌توانند منجر به بروز مسمومیت غذایی گردند. علاوه بر آن، مصرف گوشتی که به خوبی پخته نشده است، سخت پوستان، تخم مرغ خام، شیر پاستوریزه نشده، مواد غذایی که به طور مناسب نگهداری و یا خنک نشده‌اند، نیز می‌توانند منجر به بروز مسمومیت غذایی باکتریایی شوند.

علائم

علائم این بیماری حدود 48 ساعت پس از مصرف غذای آلوده شروع به تظاهر خواهند کرد. علائمی که ممکن است ظاهر شوند عبارتند از:
• تهوع و استفراغ گاه و بی‌گاه
• ضعف عمومی همراه با تب (گاهی اوقات)
• اسهال (مدفوع شل یا آبکی)
• نفخ
• دل درد
مواردی که نام بردیم چند مورد از علائم مسمومیت غذایی خفیف به حساب می‌آیند. اسهال شدید می‌تواند به کم آبی بدن، خستگی، گود افتادگی چشم، تشنگی و کاهش ادرار منجر شود.
در مسمومیت غذایی باکتریایی، باکتری‌ها التهاب معده، روده کوچک، روده بزرگ، و یا مقعد را ایجاد می‌کنند. این التهاب باعث کاهش میزان مواد مغذی و آب جذب شده در روده کوچک شده، در نتیجه، منجر به بروز اسهال می‌شود. در موارد شدید عفونت می‌تواند منجر به ایجاد زخم و در برخی موارد شدید، باکتری‌ها حتی می‌توانند وارد خون شده و دیگر اندامهای بدن را تحت تأثیر قرار دهند.

متداول‌ترین باکتری‌های درگیر در مسمومیت غذایی

استافیلوکوکوس اورئوس

مسمومیت غذایی ناشی از این باکتری عمدتاً با مصرف غذاهایی که به وسیله‌ی دست بدون دستکش آماده شده باشند مانند سالاد، ساندویچ و غیره ایجاد می‌شود. هنگامی که چنین مواد غذایی برای مدت زمان طولانی در دمای اتاق گذاشته شوند، باکتری در آنها رشد کرده و تولید مواد سمی می‌نماید. حفظ بهداشت شخصی و نگهداری مواد غذایی در یخچال باکتری‌ها را دور خواهد ساخت.

سالمونلا

سالمونلا از حیوانات (ماکیان و حیوانات خانگی) به انسان منتقل می‌شود. معمولاً در اثر مصرف شیر غیر پاستوریزه و یا مرغ، گوشت و یا تخم مرغ به خوبی پخته نشده ایجاد می‌شود. باکتری‌ها می‌توانند از روده به سایر اندامهای بدن منتقل شوند.

کلستریدیوم بوتولینوم

این باکتری مسئول بروز یک مسمومیت از هر 400 مورد مسمومیت غذایی در ایالات متحده است. کلستریدیوم بوتولینوم می‌تواند به عنوان تخم‌های مقاوم در برابر حرارت وجود داشته به طوریکه در محصولات غذایی فرآوری شده، کنسروی خانگی رشد و تولید سم نوروتوکسین نماید. این سم تولید شده توسط این باکتری می‌تواند با جوشاندن ماده‌ی غذایی به مدت 10 دقیقه از بین رود.

کامپیلوباکتر ژژونی

این باکتری به افرادی که دارای سیستم ایمنی ضعیفی هستند حمله کرده و گاهی حتی علاوه بر مسمومیت غذایی باعث ورم مفاصل، مشکلات مغز و اعصاب، و غیره، می‌شود.

لیستریا

این باکتری به طور عمده در خاک و آب یافت می‌شود. سبزیجاتی که در خاک آلوده رشد می‌کنند می‌توانند ناقل این باکتری باشند. این باکتری در انواع سبزیجات و گوشتهای نپخته وجود دارد. مواد غذایی فرآوری شده‌ای مانند پنیر نرم و کالباس و غیره نیز پس از فرآوری آلوده به این باکتری می‌شوند.

شیگلا (اسهال مسافرتی)

این باکتری از طریق مدفوع منتقل می‌شود و ممکن است موجب بروز اسهال خونی و اسهال شدید شود. شرایط غیر بهداشتی در مناطق پر جمعیت، زمینه‌ی تولید مثل این باکتری را فراهم می‌سازند.
ویبریو پاراهمولیتیکوس، باسیلوس سرئوس، کلستریدیوم پرفرنژنس، یرسینیا انتروکلیتیکا، و اشترشیا کولی نیز می‌توانند موجب بروز مسمومیت غذایی باکتریایی شوند.
شکل خفیف مسمومیت غذایی معمولاً به خودی خود ظرف 2 تا 3 روز از بین می‌رود. در طول این مدت، به بیمار توصیه می‌شود که به منظور جلوگیری از کم شدن آب بدن، مقدار زیادی آب بنوشد. موارد شدید اسهال، آزمایش کشت مدفوع را می‌طلبد به این دلیل که این آزمایشها نوع درمان آنتی بیوتیکی مورد نیاز را تعیین می‌کنند. وجود لکوسیت و خون عجیب می‌تواند نشانه‌ای از حمله‌ی باکتری بوده و نیاز به درمان با آنتی بیوتیک را داشته باشد.
سلب مسئولیت: اطلاعات ارائه شده در این مقاله صرفاً جنبه‌ی آموزشی داشته و نبایستی به منظور جایگزین توصیه‌های پزشک متخصص در نظر گرفته شود.

ادامه مطلب

نوشته شده در : شنبه 16 بهمن 1395  ساعت :8:57 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

 

 

مترجم: رزیتا ملکی‌زاده
منبع:راسخون 
 

کمبود پروتئین یکی از علل چشمگیر ریزش مو در مردان و زنان است. این مقاله اطلاعات بیشتری را در خصوص کمبود پروتئین و پیشگیری از آن در اختیارتان قرار خواهد داد.
پروتئین‌ها یکی از حیاتی‌ترین مواد مغذی مورد نیاز بدن به شمار می‌روند. جهت به انجام رسیدن عملکردهای مختلف در بدن به آنها در مقادیر کم به طور دائم نیاز است. پروتئین‌ها به عنوان اجزاء سازنده بدن شناخته می‌شوند به این دلیل که به تشکیل بافتها و ترمیم بافت کمک می‌کنند. از آنجا که در بدن ذخیره نمی‌شوند، ضرورت دارد که از طریق یک رژیم غذایی مناسب و مکمل‌ها به طور دائم مصرف شوند. عدم انجام این کار می‌تواند به کمبود پروتئین منجر شود. یکی از علائم و یا عوارض جانبی کمبود پروتئین، ریزش مو است.

کمبود پروتئین، کم پشت شدن مو

ریزش مو یکی از شایع‌ترین مشکلات تجربه شده توسط زنان و مردان در سراسر جهان است. دلایل متعددی برای ریزش مو وجود دارد که از جمله‌ی آنها قرار دادن مو در معرض مواد شیمیایی، استفاده از لوازم آرایشی سنگین بر روی مو، مصرف برخی داروها، کمبود پروتئین و ویتامین و غیره می‌باشند. فقر آهن و ریزش مو نیز با یکدیگر ارتباط دارند. در این صورت، چه ارتباط دقیقی میان کمبود پروتئین، ریزش مو و یا کم پشت شدن مو وجود دارد؟
موی انسان از پروتئین ساخته شده است. در واقع مو تا 90% حاوی پروتئین است. دوم آنکه، وجود پروتئین همچنین جهت ساخت و ترمیم بافتها ضروری است. بنابراین، کمبود پروتئین در بدن منجر به کم پشت شدن و ریزش مو می‌شود. لازم به ذکر است که از میان علائم مختلف کمبود پروتئین، ریزش مو بارزترین آنها می‌باشد. دیگر علائم کمبود پروتئین شکنندگی مو، شکنندگی ناخن‌ها، طاسی زودرس، و غیره را شامل می‌شود. کمبود طولانی مدت پروتئین اغلب علت طاسی در مردان جوان است. اگرچه طاسی کامل عارضه‌ی نادری در زنان است، آنها ممکن است دچار ریزش شدید مو و کم پشت شدن آن به دلیل کمبود طولانی مدت پروتئین شوند. به منظور جلوگیری از ریزش مو لازم است که کمبود پروتئین را اصلاح نمایید.

پیشگیری از کمبود پروتئین

در صورتی که رویه‌ی مناسب مراقبت از مو را دنبال می‌کنید، اما هنوز هم از ریزش مو رنج می‌برید، آنگاه ممکن است احتمال کمبود پروتئین در شما وجود داشته باشد. اصلاح کمبود پروتئین، ریزش مو و طاسی سر، تنها با پیروی از یک رژیم غذایی سرشار از پروتئین میسر است. دنبال کردن یک رژیم غذایی سرشار از پروتئین یکی از بهترین و مؤثرترین درمانهای ریزش مو است. پروتئین در انواع مختلف مواد غذایی گیاهی و غیر گیاهی یافت می‌شود. با این حال، در مواد غذایی گیاهی به طور قابل توجهی این میزان کمتر می‌باشد و در نتیجه افرادی که از مصرف مواد غذایی تهیه شده از منابع حیوانی خودداری می‌کنند بیشتر از کسانی که به طور مرتب از مواد غذایی غیر گیاهی تغذیه می‌کنند، دچار ریزش مو می‌شوند. منابع غیر گیاهی پروتئین، تخم مرغ، غذاهای دریایی، ماهی، مرغ، بوقلمون و غیره را شامل می‌شوند. از سوی دیگر، لوبیا، حبوبات، شیر، پنیر محلی، توفو، سویا و غیره منابع گیاهی پروتئین به حساب می‌آیند. شما می‌توانید به راحتی این مواد غذایی را به منظور درمان ریزش مو ناشی از کمبود پروتئین، وارد رژیم غذایی خود سازید.
دوم آنکه، در موارد کمبود شدید پروتئین و ریزش مو، مکمل‌های پروتئین همچنین می‌توانند با نظر پزشک مورد استفاده قرار گیرند. مارکها و نشانهای مختلفی از پودرهای پروتئین، بار یا شکلاتهای پروتئینی، قرص و غیره در بازار وجود دارند که می‌توانند جهت درمان کبود شدید پروتئین مورد استفاده قرار گیرند. به طور مشابه، ویتامین‌های خاصی مانند ویتامین‌های B کمپلکس نیز جهت درمان ریزش مو مفید می‌باشند. توصیه می‌شود که تنها تحت نظر پزشک به مصرف مکمل‌ها روی آورید تا از اوردوز یا مصرف بیش از حد مجاز و مسمومیت جلوگیری شود. آنها را بایستی تنها در مقادیر تجویز شده مصرف نمود. ترجیحاً توصیه می‌شود که مواد غذایی سرشار از پروتئین مانند تخم مرغ آب پز، لوبیا با نان برشته، شیک‌های پروتئینی خانگی (نوعی نوشیدنی)، ماهی کبابی، ماهی سالمون و غیره را به جای مکملها به صورت روزانه مصرف نمایید.
در آخر به خاطر داشته باشید که به منظور پیشگیری از بیماریهای ناشی از کمبود مواد غذایی، به طور مرتب از یک رژیم غذایی متعادل و مغذی پیروی نمایید. مراقب خود باشید!
سلب مسئولیت: اطلاعات ارائه شده در این مقاله صرفاً جنبه‌ی آموزشی داشته و نبایستی به منظور جایگزین توصیه‌های پزشک متخصص در نظر گرفته شود.

 

ادامه مطلب

نوشته شده در : شنبه 16 بهمن 1395  ساعت :8:54 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)