مقالات متنوع

مترجم: رزیتا ملکی‌زاده
منبع:راسخون 
 

لیمو میوه‌ی آبدار و خوشمزه‌ای است که جهت تهیه‌ی نوشیدنی‌هایی مانند آیس تی (چای سرد) و لیموناد مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین جهت طعم بخشیدن به غذاهای مختلف و به عنوان چاشنی بسیاری از سالادها از آن استفاده می‌شود. لیمو غیر از مصارف آشپزی، دارای فوائد بسیار در سلامت است که اجازه دهید به حقایق تغذیه‌ای و فوائد سلامتی بخشی آن نگاهی بیاندازیم.
بنابراین، چه مواد تشکیل دهنده‌ای در لیمو وجود داشته که این اندازه فوائد سلامتی بخش را فراهم می‌سازد؟ چرا این میوه برای کاهش وزن مورد استفاده قرار می‌گیرد، به چه علت مصرف آن به فردی توصیه می‌شود که دچار گلو درد و یا عفونتهای بینی شده است؟ در این بخش حقایق تغذیه‌ای و فوائد سلامتی بخش لیمو بر بدن و پوست را به شما معرفی می‌کنیم.

حقایق تغذیه‌ای

همه می‌دانند که لیمو سرشار از ویتامین C است، در جدول ذیل مقدار ویتامین C و سایر مواد مغذی موجود در هر 108 گرم از 1 عدد لیموی بدون هسته، معرفی می‌کنیم.

مواد مغذی ارزش روزانه

ویتامین A 1%
ویتامین C 139%
تیامین 4%
ویتامین B6 6%
ریبوفلاوین 3%
نیاسین 1%
کلسیم 7%
آهن 4%
اسید پانتوتنیک 3%
پتاسیم 4%
فسفر 2%
منیزیم 3%
روی 1%
مس 14%

فواید سلامتی بخش

آب لیمو حاوی 5 درصد اسید سیتریک است، و به همین دلیل دارای طعم ترش می‌باشد، اما در واقع یکی از قلیایی‌ترین مواد غذایی بوده و جهت بازگرداندن تعادل بدن برای افرادی که به رژیم غذایی اسیدی عادت دارند مفید می‌باشد.
آنتی اکسیدانی بسیار عالی: این میوه حاوی مقادیر بسیار زیادی ویتامین C است که آنتی اکسیدانی بسیار عالی به شمار می‌رود. آنتی اکسیدان‌ها همانند جاروب و یا گندیده خوار در برابر رادیکالهای آزاد موجود در بدن که موجب پیری و سایر مشکلات سلامتی می‌شوند، عمل می‌کنند.
فوائد آن در پوست: آبِ لیمو به دلیل محتوای غنی ویتامین C خود هنگامی که به صورت روزانه مصرف شود درخشش را به پوست شما می‌بخشد. یک ضد عفونی کننده بوده و در نتیجه می‌تواند جهت درمان عفونتهای پوستی مورد استفاده قرار گیرد. شما می‌توانید آن را جهت کاهش احساس سوزش پوست بکار برید. در صورتی که به طور منظم بر روی جای زخم استفاده شود، در واقع می‌تواند جای زخم را کاهش داده همچنین به ضد پیری کمک می‌کند. فرد می‌تواند همچنین از آب آن برای درمان آکنه استفاده کند.
مراقبت از مو: برای خلاص شدن از شوره سر، آب دو لیمو را با آب گرم رقیق کرده و از آن برای آخرین شستشو استفاده کنید. با این کار از شر شوره سر خلاص خواهید شد، به این دلیل که لیمو عامل پاک کننده‌ی خوبی بوده و به موی شما بافتی نرم و درخشان می‌بخشد.
عفونت‌های گلو: این میوه ضد باکتری بوده و به خلاص شدن از شر بسیاری از عفونتهای گلو کمک می‌کند. در صورتی که از عفونت گلو رنج می‌برید، می‌توانید یا چای لیمو گرم تهیه کرده و آن را نوش جان کنید و یا از آب برای غرغره کردن استفاده کنید. محتوای ویتامین C همچنین به درمان سریعتر عفونتها کمک می‌کند.
مراقبت از دندان: آبِ آن را در صورتی که بر روی ناحیه‌ای از دندان که درد می‌کند، قرار دهید از این درد تسکین خواهید یافت. به منظور متوقف ساختن خونریزی لثه می‌توانید لثه‌های خود را با این آب ماساژ دهید. چنانچه به دنبال درمان بوی بد دهان هستید، آنگاه یک لیوان آب را به 1 آبِ لیمو افزوده و آن را به عنوان دهان شویه استفاده کرده تا دهان شما بوی خوبی به خود گیرد.
کاهش وزن: لیمو عنصری کلیدی در رژیم لیموناد مستر کلینز (رژیم سم زدای پاکیزه ساز) است. مصرف آب داغ و عسل در صورتی که با شکم خالی در صبح انجام شود، به کاهش وزن کمک می‌کند.
فشار خون بالا: لیمو با آب برای افراد مبتلا به مشکلات مرتبط با قلب بسیار مفید است. به طوری که حاوی مقدار خوبی پتاسیم بوده و به درمان فشار خون بالا و تهوع کمک می‌کند.
تصفیه خون: آب لیمو به عنوان مصفای خون عمل کرده و به درمان بیماریهایی مانند مالاریا و وبا کمک می‌کند.
ادرار آور: یکی از مواد غذایی ادرار آور طبیعی بسیار عالی است به طوری که باکتریها و مواد سمی را از بدن شسته و دفع می‌کند.
پایین آوردنده تب: آب لیمو به عارضه‌های سرما خوردگی و یا آنفولانزا کمک کرده و به این دلیل که تعریق را افزایش می‌دهد، تب را پایین می‌آورد.
مشکلات تنفسی: این میوه برای بیماران مبتلا به آسم مفید است، به این دلیل که به درمان مشکلات مرتبط با دستگاه تنفسی کمک می‌کند.
عوارض مرتبط با معده: آب داغ با آبِ لیمو فواید بسیاری در تسکین از بسیاری عوارض مرتبط با معده دارد. موجب تسکین از سوء هاضمه، سوزش سر دل، نفخ، تهوع، انگل معده، یبوست و غیره می‌شود.
در صورتی که لیمو را با آب ولرم مصرف کنید، می‌توانید از فوائد سلامتی بخش آن بهره‌مند شوید. بنابراین آبِ لیمو را با آب به طور روزانه مصرف کرده و با این کار درخشندگی را به پوست خود ارمغان آورده و از درون احساس سلامتی نمایید!

ادامه مطلب

نوشته شده در : سه شنبه 30 خرداد 1396  ساعت :1:12 PM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

مترجم: رزیتا ملکی‌زاده
منبع:راسخون 
 

نارنگی میوه آبدار، مغذی و بسیار خوش طعمی است که همچنین بسیار متنوع بوده و می‌تواند برای اهداف بسیاری علاوه بر خوردن آن به صورت ساده مورد استفاده قرار گیرد. در کنار پرداختن به فوائد سلامتی بخش نارنگی، همچنین جنبه‌های تغذیه‌ای این میوه‌ی خوشمزه را مورد بررسی قرار می‌دهیم.
آیا کسی را می‌شناسید که از عطر نارنگی و خوردن یک ظرف از این میوه‌ی آبدار خوشش نیاید. نارنگی که ارتباط بسیار نزدیکی به خانواده پرتقال دارد، همچنین در انواع مختلف با ظاهر و طعمهای مختلفی یافت می‌شود. نارنگی را معمولاً و نه لزوماً در مهمانی‌ها با اندازه‌ی مینیاتوری مورد مصرف قرار می‌دهند.
تنجلو که گونه‌ای از نارنگی است از پیوند نارنگی و گریپ فروت بدست می‌آید. سپس ماندارین و مورکات (Murcotts) به دنبال آن می‌آیند، به طوری که ماندارین هسته دار بوده و کمی بزرگتر از همتاهای کوچک خود است و مورکات شیرین‌تر از همه بوده و پوست آن نسبت به پرتقال سبزتر است. کلمنتاین نوعی ماندارین بوده که شیرین، کوچک، پوست نازک و معمولاً بی هسته می‌باشد. در اصل تمامی این انواع میوه تحت اصطلاح پوششی مشترک یعنی نارنگی قرار می‌گیرند.
بهترین بخش بحث در خصوص نارنگی این است که این میوه می‌تواند به ظرف دسر اضافه شود، به شکل پودر در آمده (پوست آن) و پیش از مرینیت یا مزه دار کردن گوشت به خمیر افزوده شود، آب آن گرفته و به نوشیدنی آب میوه و سالاد اضافه شده، و پوست رنده شده آن در غذاهای مختلفی افزوده ‌شود. همانند تمامی میوه‌ها، خواص سلامتی بخش آن به قدری است که افرادی که تمایلی به افزودن آن به رژیم غذایی خود ندارند را متقاعد ساخته که بخواهند یک رژیم مملو از نارنگی را شروع نمایند.
اطلاعات تغذیه‌ای نارنگی
نارنگی که منبع خوبی از آب، مواد غذایی و مواد معدنی است، به عنوان یک افزودنی عالی و میوه‌ای سلامتی بخش شناخته می‌شود که می‌تواند در هر غذا و یا نوشیدنی طراوت بخش مورد استفاده قرار گیرد. با افزودن چند پر نارنگی و یا آب آن به کوکتل و نوشیدنی خود عطر و رنگ دهید. ارزش کالری زایی نارنگی حدود 100 کالری در هر یک فنجان است.

درک علت مفید بودن نارنگی برای شما
کالری‌های موجود در نارنگی به مقدار کافی بوده و طعم خود را از دست نمی‌دهد و به همین دلیل می‌توانید هر زمان که دوست دارید از آن بخورید. راه‌های وارد نمودن آن را به وعده‌های مختلف غذایی و دسر، از جمله نوشیدنی یاد گرفته تا بتوانید کیکهای خوشمزه ای از این میوه‌ی خوشمزه تهیه کنید.
1. می‌تواند به عنوان آرام بخش در برابر بیماریها و مشکلاتی مانند اضطراب، تب، مسمومیت، آلرژی، تشنج و استرس مورد استفاده قرار کیرد.
2. به آرامش اعصاب فرد کمک کرده و از طریق خواص آرام بخشی خود اسپاسم‌های شدید را از بین می‌برد.
3. می‌تواند به افرادی که مبتلا به بیش فعالی و التهاب هستند کمک نماید.
4. عملکرد آنزیمها و هورمونها را در تولید ترشحات درون ریز افزایش می‌دهد.
5. به تقسیم سلولی مناسب و تولید سلول‌های جدید کمک می‌کند.
6. به رشد و تکامل بدن کمک می‌کند.
7. به رفع هرگونه آسیب وارده به بدن کمک می‌نماید.
8. دفع را تحریک و بهبود می‌بخشد.
9. اثر بخشی سیستم ایمنی بدن را تقویت ساخته و به دفع عفونتها کمک می‌نماید.
10. روغن بدست آمده از میوه‌ی نارنگی می‌تواند بر روی زخمهای باز و کبودی مورد استفاده قرار گیرد.
11. به حفظ عملکرد طبیعی معده با اصلاح جریان یافتن شیره‌های گوارش و صفرا کمک می‌کند.
12. اکسیژن بیشتری را در سلولهای قرمز خون ساخته در نتیجه به عنوان مصفای خون عمل می‌کند.
13. به بدن در مبارزه علیه باکتری استافیلوکوکوس اورئوس کمک می‌نماید.
14. اثربخشی کبد، روده و معده در جذب مواد مغذی را حفظ می‌کند.
15. سوخت و ساز بدن فرد را افزایش می‌دهد.
نارنگی منبعی عالی از فیبر، مواد مغذی، و روغنهای حیاتی بوده و نیازی به گفتن نیست که منبع خوبی جهت حفظ انعطاف پذیری و درخشندگی پوست شما است. اطمینان حاصل کنید که این میوه‌ی سالم را وارد رژیم غذایی خود سازید. فردایی توأم با سلامتی در پیش داشته باشید.

ادامه مطلب

نوشته شده در : سه شنبه 30 خرداد 1396  ساعت :1:09 PM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

مترجم: رزیتا ملکی‌زاده
منبع:راسخون 
 

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های کورستین و یا کوئرستین (quercetin) ممانعت از رشد سلولهای بدخیم بوده که به نوبه خود از بروز سرطان جلوگیری می‌کند. غیر از آن، کورستین دارای خواص ضد التهابی و همچنین آنتی اکسیدانی است که به درمان و پیشگیری از چندین بیماری کمک می‌کند. این مقاله به شما در درک فوائد این ترکیب جادویی کمک می‌کند.
کوئرستین به عنوان یک فلاونوئید گیاهی و یک آنتی اکسیدان قوی، یکی از ترکیباتی است که متعلق به گروهی از رنگدانه‌های گیاهی است. این رنگدانه گیاهی عامل رنگ بسیاری از میوه‌ها، گلها و سبزیجات است.

فوائد سلامتی بخش

از آنجا که کوئرستین یک آنتی اکسیدان است، اثر آن نشان دهنده‌ی مفید بودن این ترکیب برای سلامت و تندرستی انسان است. فوائد کوئرستین که هنوز هم تحت بررسی و پژوهش قرار دارند، نیاز به درک و مطالعه‌ی بیشتر داشته با این حال به نظر امیدوار کننده می‌آیند.
بیماری قلبی: خواص آنتی اکسیدانی موجود در این ترکیب، توانایی قابل توجهی به جهت کاهش خطر ایجاد پلاک در شریانها که همچنین تحت عنوان آترواسکلروز شناخته می‌شود را نشان می‌دهند. خواص ضد التهابی آن همچنین از آسیب وارده توسط کلسترول LDL (کلسترول بد) که دلیل دیگر بیماری قلبی است، جلوگیری می‌کند. از آنجا که این آنتی اکسیدان در میوه و سبزیجات یافت می‌شود، مصرف بالای این مواد غذایی به تقویت قلب کمک می‌کند. فشار خون و یا هایپرتنشن نیز می‌تواند با مصرف مقدار کافی مکمل کوئرستین تحت کنترل در ‌آید.
حفاظت در برابر بروز آلرژی: خواص ضد التهابی آن در برابر بسیاری از واکنشهای آلرژیک مانند، آسم، کهیر، تب یونجه، سرفه‌های آلرژیک، و غیره مورد آزمایش قرار گرفته‌اند، اما تاکنون تنها در محیط آزمایشگاهی تحت کنترل این امر صورت گرفته است. کوئرستین امیدواریهایی را ایجاد کرده به این دلیل که از تولید و ترشح هیستامین و سایر واسطه‌های التهابی ممانعت به عمل می‌آورد. از اینرو می‌تواند احتمال مبتلا شدن به شرایط آلرژی‌زا را کاهش داده و همچنین به تسریع روند بهبودی از چنین آلرژیهایی کمک ‌کند.
محافظت در برابر احتمال ابتلاء به سرطان: کورستین، همانند تمام آنتی اکسیدانهای دیگر، به دلیل خواص مهار کنندگی سرطان مورد مطالعه قرار داشته است. به عنوان یک آنتی اکسیدان از سلولها در برابر رادیکالهای آزاد با خنثی ساختن اثرات مضر آنها و کاهش رشدشان در بدن محافظت می‌کند. مطالعات صورت گرفته در شرایط آزمایشگاهی، نشان می‌دهند که این آنتی اکسیدان می‌تواند رشد سلولهای سرطانی را تحت کنترل قرار داده و خطر ابتلاء به سرطان سینه، پروستات، تخمدان و کولون یا روده‌ی بزرگ را کاهش دهد. همچنین به دلیل عملکرد خود به عنوان مهار کننده ماست سل (mast cell) می‌تواند به افرادی که مبتلا به پروستاتیت مزمن و سیستیت بینابینی کمک نماید.
دیگر مزایا: چندین مطالعه‌ی آزمایشگاهی صورت گرفته، نشان می‌دهند که کوئرستین در شرایط آزمایشگاهی یک نوروتوکسین بوده از اینرو می‌تواند در برابر بیماریهای عصبی مفید باشد. با این حال، این موضع هنوز با شک و تردید همراه است. از آنجا که این ترکیب آنتی اکسیدانه به کنترل رادیکالهای آزاد کمک می‌کند، خواص احتمالی مراقبت از پوست آن نیز مورد مطالعه قرار دارد. همچنین معروف است که قدرت دوام و تحمل ایمنی را افزایش داده از اینرو به عنوان یک مکمل مغذی مهم برای ورزشکاران به آن نگاه می‌شود.

اثرات جانبی

از آنجا که کوئرستین یک آنتی اکسیدان طبیعی است که در گیاهان وجود دارد، معمولاً عوارض جانبی به همراه ندارد. با این حال، بعضی افراد ناراحتی جزئی از مصرف مکملهای غذایی آن گزارش کرده‌اند. تعریق، تنگی نفس، تهوع و استفراغ چند عارضه‌ی جانبی خفیف از آن به حساب می‌آیند. کوئرستین می‌تواند موجب سردرد، و ناراحتی دستگاه گوارش افرادی شود که نسبت به مرکبات حساسیت دارند. همچنین می‌تواند با عملکرد و فوائد سایر مکملهای خوراکی تداخل داشته باشد. مصرف آن با شکم خالی ممکن است موجب بروز سوزش سر دل و یا رفلاکس اسید معده شود. گرچه مصرف طبیعی بیش از حد کوئرستین ممکن است هیچگونه مشکلی را بوجود نیاورد، با این حال، در صورتی که مکمل آن در دوز یا میزان بالا مصرف شود، ممکن است مشکلاتی را به همراه داشته باشد.
فوائد این ترکیب می‌تواند با مصرف مواد غذایی همچون، سیب، انگور، مرکبات، انواع توت و گوجه فرنگی اورگانیک و سبزیجات برگدار و یا مکملهای خوراکی بدست آید، اما این کار را تنها پس از مشورت با پزشک خود انجام دهید.

ادامه مطلب

نوشته شده در : یک شنبه 28 خرداد 1396  ساعت :11:27 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

مترجم: رزیتا ملکی‌زاده
منبع:راسخون 


 

حتماً متوجه‌ی قهوه‌ای شدن رنگ سیب به هنگام قاچ کردن و یا گاز زدن آن شده‌اید. این مقاله علل این اتفاق را توضیح داده و همچنین اطلاعاتی را در خصوص راه‌های متفاوتی که می‌توانید از قهوه‌ای شدن آن جلوگیری کنید در اختیارتان قرار می‌دهد.
خوردن روزانه سیب تازه برای سلامتی مفید بوده و حقایق تغذیه‌ای مرتبط با آن شگفت انگیز است. حتماً با این گفتار حکیمانه برخورد داشته‌اید که «خوردن یک عدد سیب در روز، شما را از مراجعه به پزشک بی نیاز می‌سازد». این سخن حکیمانه شما را برآن می‌دارد که سیب را وارد رژیم غذایی خود کنید، به این دلیل که میوه‌‌ای بسیار مغذی است. این میوه حاوی فیبرهای خوراکی، ویتامین‌های A و C، پتاسیم، پکتین، آب، قند و آنتی اکسیدان به مقدار فراوان است. این امر سیب را به ایده‌آل‌ترین میوه جهت مصرف روزانه تبدیل می‌سازد.
با این حال، سیب را بایستی بلافاصله پس از قاچ و خرد کردن مصرف کنید، و حقیقتاً نمی‌توانید این برشها را نگهداری نمایید. در صورتی که این میوه‌ی قرمز خوشمزه و ترد را قاچ کرده و برای مدت زمانی نگهداری کنیم، همان طعم و مزه را نخواهد داد. به هنگام قرار گرفتن در معرض هوا، طی مدت زمانی خاص به رنگ قهوه‌ای درمی‌آید. با وجود آنکه خوردن سیبی که به رنگ قهوه‌ای درآمده است، ضرری ندارد، اما همان طعم خوش اصل آن را نخواهد داد. علت این اتفاق را در ادامه بیابید.
علت قهوه‌ای شدن سیب پس از بریده شدن
 سیب یک میوه‌ی گوشتالو بوده که حفره‌های دانه داری در داخل خود داشته و قسمت بیرونی آن گوشتی و آبدار می‌باشد. سیب غیر از برخورداری از ویتامین‌های A و C، پتاسیم، فیبر، آب و چندین ماده‌ی مغذی دیگر، حاوی آنزیمی تحت عنوان «پلی فنل اکسیداز (PPO) و یا تریوسیناز» است. این آنزیمها به طور اخص مسبب رنگ پذیری سیب به قهوه‌ای می‌باشند.
 سیب به محض بریده شدن به دلیل فرایند شیمیایی اکسیداسیون به رنگ قهوه‌ای درمی‌آید. این فرایند اکسیداسیون توسط آنزیم پلی فنل اکسیداز موجود در آنها پیش می‌رود.
 اکنون، هنگامی که سیب بریده و یا دندان زده می‌شود، آنزیمهای موجود در آن در معرض هوا قرار گرفته و با اکسیژن موجود در هوا واکنش نشان می‌دهند. این وضعیت ترکیبات فنولی (فنلی) موجود در بافتهای سیب را به اُ ـ کوئینون (o-quinones) اکسیده می‌کند.
 اُ ـ کوئینون آنگاه محصول ثانویه قهوه‌ای رنگی را تولید کرده که سیب را بی رنگ کرده و آن را به قهوه‌ای تبدیل می‌کند.
 در نتیجه، این فرایندی که ترکیبات فنلی طبیعی موجود را به ترکیبات کوئینون تبدیل می‌کند، به هنگام بریده شدن سیب رنگی قهوه‌ای را به آن می‌بخشد.
جلوگیری از قهوه‌ای شدن سیب
سطح فعالیت PPO و غلظت سوبسترا یا جزء مورد عمل، از سیبی به سیب دیگر تفاوت می‌کند و آن به شرایط رشد و رسیده شدن سیب بستگی دارد. گاهی اوقات، لازم است در صورت بکار بردن سیب جهت تزئین و یا قرار دادن در مقابل مهمان، بریده و نگهداری شود. مواردی که در ادامه عنوان می‌شوند، روشهایی را نشان می‌دهند که می‌توانند از اثر قهوه‌ای شدگی سیب جلوگیری کرده و یا آن را کاهش دهند.
 رویکردی که در آن صنایع غذایی جهت جلوگیری از قهوه‌ای شدن آنزیمی سیب در پیش می‌گیرد، انتخاب گونه‌هایی است که از غلظت سوبسترا و فعالیت PPO پایینی برخوردار می‌باشند. این مورد گزینه‌ی بسیار تجاری است.
 ساده‌ترین راه جلوگیری از قهوه‌ای شدن سیب آغشتن قطعات بریده شده با آبِ لیمو و یا آناناس با برس است. هر دو این آب میوه‌ها ماهیت اسیدی (پی هاش (PH) پایینی) داشته و موجب آهسته شدن فعالیت PPO شده در نتیجه از فرایند اکسیداسیون جلوگیری می‌کنند.
 پاشیدن شکر و یا با برس مالیدن شربت شکر و یا آب نمک به قسمتهایی از سیب که در معرض هوا قرار دارند، از اثر قهوه‌ای شدگی جلوگیری می‌کند. این روش نفوذ و انتشار اکسیژن را کاهش داده و فرایند اکسیداسیون را آهسته می‌سازد.
 قاچ‌های سیب را در اسید اسکوربیک و یا لیموناد لیمو ترش فرو کنید، به این دلیل که هر دو به عنوان محلول ضد قهوه‌ای شدگی عمل می‌کنند. پیچیدن آن در پلاستیک و یا حرارت دادن به آنها در آب جوش (رنگ زدایی) همچنین از فرایند قهوه‌ای شدگی جلوگیری می‌کند.
بهترین راه جلوگیری از واکنش قهوه‌ای شدگی قرار دادن برشهای سیب در آب سیب است. اسید موجود در این آب میوه از فرایند اکسیداسیون جلوگیری کرده و طعم سیب را حفظ می‌کند. اکنون که از چگونگی حفظ سیب در برابر قهوه‌ای شدن اطلاع یافتید، بروید و از طعم این سیب فوق‌العاده به هر روشی که دوست دارید، لذت ببرید!

ادامه مطلب

نوشته شده در : یک شنبه 28 خرداد 1396  ساعت :11:26 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

مترجم: رزیتا ملکی‌زاده


 

گلوتامین اسید آمینه‌ای است که نقشی حیاتی در سنتز پروتئین ایفاء می‌کند. از طریق این مقاله به حقایق جالبی در خصوص این اسید آمینه و فوائد سلامتی بخش آن پی ببرید.
گلوتامین به عنوان فراوان‌ترین اسید آمینه نقش بسیار مهمی را در سنتز پروتئین و چندین فرایند متابولیک دیگر در بدن ایفاء می‌کند. با این حال، یک اسید آمینه ضروری به حساب نمی‌آید به این معنا که بدن انسان می‌تواند این اسید آمینه را تحت شرایط طبیعی سنتز نماید. گلوتامین از اسید آمینه‌ی دیگری تحت عنوان اسید گلوتامیک سنتز می‌شود. اما در برخی شرایط مانند فشار جسمانی شدید و سوختگی و صدمه دیدگی شدید، بدن ما موفق به سنتز میزان کافی گلوتامین نمی‌شود. در چنین شرایطی، این ماده‌ی مغذی ممکن است که نیاز باشد از طریق مواد غذایی یا مکمل‌ها تأمین شود. بنابراین، به عنوان یک اسید آمینه‌ی به طور مشروط ضروری در نظر گرفته می‌شود.

فواید سلامتی بخش

گلوتامین عملکردهای بسیار مهمی مانند سنتز پروتئین، و تنظیم تعادل اسید و باز در بدن را برعهده دارد. همچنین نقش مهمی در از بین بردن آمونیاک مازاد از بدن، و حفظ توده‌ی عضلانی ایفاء می‌کند. این اسید آمینه می‌تواند به کاهش میزان فروپاشی و از کارافتادگی عضله کمک نماید. به همین دلیل است که مکملهای آن به طور گسترده‌ای توسط بدنسازان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در طول تمرین یا برنامه تمرینی شدید، بدن به سرعت سطح ذخیره‌ی گلوتامین را خالی می‌سازد. بنابراین، بدنسازان و ورزشکاران مکملهای آن را به منظور حفظ توده‌ی عضلانی خود مصرف می‌کنند. این اسید آمینه همچنین به منظور انجام مناسب عملکرد مغز دارای اهمیت است به این دلیل که به عنوان پیش ماده‌ی انتقال دهنده عصبی، اسید گاما آمینوبوتیریک (GABA) به حساب می‌آید. مشاهده شده است که این ماده مغذی به منظور تأمین انرژی به سلولهای مغزی می‌تواند از سد خونی مغزی عبور نماید.
این اسید آمینه پیش ساز آنتی اکسیدانی تحت عنوان گلوتاتیون است. گلوتامین با کمک به بدن جهت تولید این آنتی اکسیدان، می‌تواند سیستم ایمنی را تقویت سازد. غیر از این موارد، این اسید آمینه می‌تواند به سرعت بخشیدن به روند بهبود زخم کمک کرده و بهبود سریعتر از بیماری را تضمین سازد. این اسید آمینه همچنین می‌تواند سلامت دستگاه گوارش را بهبود بخشد. گلوتامین از پوشش مخاطی دستگاه گوارش محافظت کرده، و در نتیجه سلامت دستگاه گوارش را حفظ می‌کند. امروزه، از این اسید آمینه جهت درمان اعتیاد به الکل، افسردگی، و بیماری هانتینگتون استفاده می‌کنند.

عوارض جانبی

تاکنون، به دلیل مصرف گلوتامین هیچگونه عوارض جانبی مهمی مشاهده نشده است، خصوصاً چنانچه این ماده‌ی مغذی از منابع غذایی تأمین شده باشد. مکملهای این اسید آمینه نیز بی ضرر به حساب می‌آیند. با این حال، تزریق داخل وریدی فرمول خوراکی حاوی گلوتامین مشاهده شده است که موجب بالا رفتن آنزیمهای کبد در برخی مطالعات صورت گرفته می‌شود. مکملهای آن نیز ممکن است موجب بروز شیدایی یا هیجان بی دلیل و زیاد در بیماران اختلال دو قطبی شود.
جدای از این، مصرف بیش از حد این اسید آمینه می‌تواند باعث بروز اسهال در برخی افراد شود. به افراد مبتلا به بیماریهای کلیوی و کبدی و سندرم ری معمولاً توصیه می‌شود از مصرف مکملهای آن خودداری کنند. افرادی که نسبت به منوسدیم گلوتامات حساسیت و آلرژی دارند و زنان باردار و شیرده بهتر است از مصرف مکملهای این اسید آمینه خودداری نمایند. مکملهای آن معمولاً به شکل پودر و کپسول موجود می‌باشد. مکملهای گلوتامین را نبایستی به نوشیدنی و یا مایعات داغ افزود به این دلیل که قرار گرفتن در معرض گرما می‌تواند این ماده‌ی مغذی را نابود سازد.
تعداد زیادی مواد غذایی نیز می‌توانند این اسید آمینه را تأمین سازند که از میان آنها به ماهی، مرغ، گوشت گاو، تخم مرغ، شیر و فراورده های لبنی، لوبیا، گندم و سبزیجاتی مانند کلم، اسفناج، چغندر، و جعفری می‌توان اشاره کرد. اما با این وجود، گاهی اوقات نیاز به مصرف مکمل گلوتامین خواهد بود که در چنین مواردی ضروری است که طبق دستور پزشک خود عمل نمایید.
سلب مسئولیت: اطلاعات ارائه شده در این مقاله صرفاً جنبه‌ی آموزشی داشته و نبایستی به منظور جایگزین توصیه‌های پزشک متخصص در نظر گرفته شود.

ادامه مطلب

نوشته شده در : یک شنبه 28 خرداد 1396  ساعت :11:23 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

مترجم: رزیتا ملکی‌زاده
منبع:راسخون 
 

اعتقاد بر این است که لوتئین به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی، از آسیب ناشی از رادیکال‌های آزاد جلوگیری می‌کند. این مقاله اطلاعات بیشتری را در خصوص فوائد سلامتی بخش آن فراهم ساخته است.
لوتئین یکی از 600 کاروتنوئید طبیعی شناخته شده است، بطوریکه این کاروتنوئیدها دسته‌ای از رنگدانه‌های زرد تا قرمز به شدت غیر اشباع بوده که در گیاهان و جانوران وجود دارند. لوتئین یک آنتی اکسیدان قوی است که به جلوگیری و یا کاهش آسیب وارده توسط رادیکالهای آزاد کمک می‌کند. رادیکالهای آزاد مولکولهای به شدت ناپایدار بوده که به طور دائم به دنبال ترکیباتی می‌باشند تا بتوانند با دریافت الکترون به ثبات و پایداری برسند. این امر منجر به تخریب سلولهای سالم بدن شده در نتیجه به پیری، آسیب بافتی، و شاید برخی بیماریها می‌انجامد. لوتئین در سبزیجات برگ سبز (مانند اسفناج، کلم برگ، کلم بروکلی و کلم کِیل)، زرده‌ی تخم مرغ، و چربی حیوانی به مقدار فراوان وجود دارد. همچنین در شبکیه چشم یافت می‌شود.

فواید سلامتی بخش

مصرف منظم مواد غذایی غنی از لوتئین به جلوگیری از بروز عارضه‌ی دژنراسیون ماکولا مرتبط با سن کمک می‌کند. این بیماری طبق گزارشات داده شده، حدود 2ر1 میلیون فرد آمریکایی را به طور معمول پس از 65 سالگی تحت تأثیر قرار می‌دهد. این کاروتنوئید انرژی بالای طول موجهای نور آبی که به بافتهای چشم آسیب می‌رسانند را فیلتر می‌نماید. قرار گرفتن چشم در معرض طول موج‌های نور آبی، اثرات فوتو اکسیداتیو (اکسیداتیو ناشی از نور) را سبب شده که موجب بروز دژنراسیون ماکولا یا آسیب به ماکولا یا همان ناحیه‌ی مرکزی کوچک مایل به زرد شبکیه (لکه زرد) می‌شود. بنابراین مصرف مواد غذایی سرشار از این فیتوکمیکال یا ماده شیمیایی گیاهی به فیلتر ساختن نور آبی مضر کمک خواهد کرد.
خاصیت دیگر آن حفاظت از چشم در برابر بروز آب مروارید است. طی یک مطالعه صورت گرفته، نشان داده شد افرادی که مقادیر بالایی از این آنتی اکسیدان را مصرف می‌کنند، 20 تا 50 درصد خطر بروز آب مروارید در آنها پایین‌تر است. مکانیسمی که توسط آن کاروتنوئید به پیشگیری از بروز این بیماری کمک می‌کند هنوز مشخص و شناسایی نشده است. مطالعه‌ی دیگری نقش این آنتی اکسیدان در جلوگیری و یا درمان آب مروارید را در افرادی نشان می‌دهد که به طور منظم از مواد غذایی سرشار از لوتئین مانند کلم بروکلی استفاده می‌کنند. نتایج بدست آمده نشان داد که در این افراد احتمال نیاز به عمل جراحی آب مروارید کمتر از گروه دیگری بود که از همان نوع سبزیجات مصرف می‌کردند اما این میزان کمتر از یک مرتبه در ماه را شامل می‌شد.

سایر فوائد

در این بخش فوائد سلامتی بخش این آنتی اکسیدان را معرفی می‌کنیم:
• نوری که به چشمها آسیب می‌رساند را فیلتر می‌نماید
• به عنوان واسطه‌ی محافظ در برابر رادیکالهای آزاد عمل می‌کند.
• به جلوگیری از بروز دژنراسیون ماکولا کمک می‌کند.
• به پیشگیری از بروز آب مروارید کمک می‌نماید.
• همانند عامل ضد سرطانی عمل می‌کند.
• به باز نگاهداشتن عروق کمک می‌نماید.
• به بهبود بینایی کمک می‌کند.

منابع غذایی

• آروگولا یا منداب (Arugula)
• ریحان
• برگ چغندر
• کلم بروکلی
• گل داودی
• کلم کولارد
• ذرت
• برگ قاصدک
• تخم مرغ
• لوبیا سبز
• نخود سبز
• ترب کوهی
• جوت یا کتان هندی
• کلم پیچ
• تره فرنگی
• کاهو
• برگ خردل
• پرتقال
• پاپایا - نوعی میوه استوایی
• جعفری
• فلفل
• آلو
• کاسنی قرمز
• اسفناج
• کدو اسکواش
• گزنه
• کاهوی سوئیسی
• برگ تارو
• پودر گوجه فرنگی
• برگ شلغم
• شاهی آبی
لازم به ذکر است که در صورت مصرف بیش از حد لوتئین در شکل مکمل آن، ممکن است برخی عوارض جانبی بروز نمایند. این عوارض می‌توانند، مشکلات تنفسی، تحریک یا سوزش در چشم و پوست، خارش پوست، تورم، درد قفسه سینه، تاری دید، سوزش سر دل و مشکلات گوارشی را شامل شوند.
سلب مسئولیت: اطلاعات ارائه شده در این مقاله صرفاً جنبه‌ی آموزشی داشته و نبایستی به منظور جایگزین توصیه‌های پزشک متخصص در نظر گرفته شود.

ادامه مطلب

نوشته شده در : یک شنبه 28 خرداد 1396  ساعت :11:18 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

مترجم: رزیتا ملکی‌زاده
منبع:راسخون 
 

در طب سنتی یا گیاهی، از سیر جهت رفع عفونت سینوس به عنوان یک روش درمانی قابل اعتماد تعریف زیادی می‌شود. در حالی که استفاده از سیر خام بهترین نتایج را به همراه دارد، پودر سیر و آب آن نیز می‌توانند جهت درمان عفونت سینوسی و علائم مرتبط با آن بکار برده شوند.
عفونت سینوس‌های پارانازال یا سینوزیت عمدتاً ناشی از باکتری بوده بطوریکه منجر به بروز التهاب، گرفتگی، سردرد و فشار می‌شود. اما علائم التهاب سینوس به دلیل عفونت ویروسی، عفونت قارچی و آلرژی نیز آشکار می‌شوند. شیوه‌ی درمانی متداول سینوزیت مصرف آنتی بیوتیک است. مسئله‌ی نگران کننده در خصوص این شیوه‌ی درمانی ضد باکتریایی، افزایش خطر ایجاد مقاومت نسبت به آنتی بیوتیک است. بخواهیم خوشبینانه به این موضوع بنگریم بایستی بگوییم که پیروی از درمانهای خانگی و استفاده از سیر جهت رفع عفونت سینوسی، راه‌های مؤثر درمان سینوزیت به حساب می‌آیند.
همگی ما با چگونگی استفاده از سیر در آشپزی و طب سنتی آشنایی داریم. در واقع استفاده از سیر خام اغلب به عنوان بهترین درمان خانگی عفونت سینوسی مورد استناد قرار می‌گیرد. سیر به صورت خام و به شکل خمیر یا رب، آبِ سیر، پودر و یا کپسول در دسترس ما قرار دارد. سیر علائم التهابی را به حداقل رسانده، سیستم ایمنی را تقویت ساخته و عفونت را بدون ایجاد عوارض جانبی از بین می‌برد. این خواص درمانی به مواد فعال موجود در سیر نسبت داده می‌شود. پیش از آنکه در خصوص استفاده از سیر جهت رفع سینوزیت صحبت کنیم، اجازه دهید ابتدا عمل درمانی این گیاه پیازی را مورد بررسی قرار دهیم.

خواص درمانی سیر

این حبه‌های سفید رنگ با بوی تند از خواص ضد باکتریایی قوی برخوردارند. طبق مطالعات صورت گرفته بر روی فوائد سیر در سلامت، مشخص شده است که سیر حاوی آلین، اسکوردینین و سایر ترکیبات فعالی بوده که این حبه‌ی تند را به یک گیاه درمانی چندین بیماری بدل ساخته است. آلین، فرم مشتق شده از ترکیب سولفور یعنی آلیسین است که بوی خاص سیر را به آن می‌بخشد. این ماده به مبارزه علیه باکتریها و قارچهایی که مسبب بروز عفونت سینوس هستند، کمک می‌کند. از سوی دیگر، اسکوردینین سیستم ایمنی را تقویت ساخته و از رشد غیر طبیعی سلول جلوگیری می‌کند.
استفاده از سیر جهت درمان عفونت سینوسی
بنابراین چه میزان سیر بایستی جهت درمان سینوزیت مورد استفاده قرار گیرد؟ اطلاعات مشخصی در خصوص میزان توصیه شده از سیر جهت درمان عفونت سینوسی وجود ندارد. اما مصرف 3 تا 5 حبه سیر در روز و تا 10 روز بی ضرر بوده و اشکالی ندارد. به منظور استفاده از سیر جهت اهداف درمانی، آن را پس از پوست کندن، به شکل خام استفاده می‌کنند. جهت افزایش طعم آن می‌توانید حبه‌های تازه پوست کنده شده را له کرده و چند قطره روغن زیتون و مقدار کمی نمک به آن بیافزایید. یا غیر از آن حبه‌های خرد یا آسیاب شده‌ی سیر را به شکل خمیر یا رب درآورده و با غذای معمول خود میل کنید. این کار زمان بهبودی عفونت سینوس را سرعت می‌بخشد.
شیوه‌ی دیگر استفاده از سیر خام افزودن آن به آب داغ و استنشاق بخار برخاسته از آن است. برای این منظور، ابتدا حبه‌های (تازه پوست کنده شده) را خرد کرده و سپس آنها را درون کاسه آب داغ به مدت چند دقیقه بریزید. آنگاه شعله‌ی زیر کاسه را کم کرده و سعی کنید با تنفس عمیق، بخار آن را استنشاق کنید. عملکرد بخار داغ باز کردن سینوسهای مسدود شده و تخلیه‌ی مخاط است، در حالی که سیر به از بین بردن عفونتهای باکتریایی و قارچی کمک می‌کند. برای بدست آوردن نتایج فوری، استنشاق بخار سیر بایستی 2 تا 3 مرتبه در روز انجام شود.
نوشیدن آب سیر نیز نکته‌ی مؤثر جهت مبارزه با علائم عفونت سینوسی به حساب می‌آید. برای کسانی که قادر به تحمل بوی قوی سیر نیستند، استفاده از کپسولهای ژلی بدون بو تهیه شده از عصاره سیر پیشنهاد خوبی خواهد بود. این کپسولها جهت فرونشاندن سینوزیت، بیماریهای دستگاه تنفس و مشکلات قلبی عروقی تنظیم و فرموله شده‌اند.‌ اطمینان حاصل کنید که کپسول‌ها را از فروشنده‌های معتبر خریداری کنید. میزان و دوز پیشنهادی دو کپسول در روز است و تا زمان از بین رفتن کامل عفونت موجود در سینوسها، آن را ادامه دهید. با این حال سعی کنید تا آنجا که امکان دارد حبه‌های سیر خام را جهت درمان سینوزیت مورد استفاده قرار دهید.
علاوه بر مصرف سیر، درمانهای طبیعی مؤثر جهت رفع عفونت سینوس، نوشیدن مقدار زیادی آب، استفاده از سرکه سیب و درمان از طریق استنشاق بخار را شامل می‌شوند. به خاطر داشته باشید که استفاده از سیر به عنوان درمان خانگی عفونت سینوس مناسب افرادی است که نسبت به سیر آلرژی ندارند. در حالی که بروز پاسخهای آلرژیک نسبت به سیر بسیار به ندرت اتفاق می‌افتد، اما از هر 1500 نفر آمریکایی یک نفر دچار این واکنشهای آلرژیک می‌شود. در صورتی که سابقه‌ی پزشکی شما نشان می‌دهد که نسبت به سیر دارای آلرژی هستید، با پزشک خود مشورت کرده و درمانهای جایگزین را جهت رفع عفونتهای سینوس امتحان کنید.

ادامه مطلب

نوشته شده در : یک شنبه 28 خرداد 1396  ساعت :11:16 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

مترجم: رزیتا ملکی‌زاده
منبع:راسخون 
 

پوست موز منبعی غنی از مواد مغذی است. بنابراین، مرتبه‌ی بعد که موز می‌خورید، از دور ریختن پوست آن خودداری کنید. این مقاله فهرستی از کاربردهای پوست موز را در اختیارتان قرار می‌دهد.
موز و موز سبز متعلق به Musa یعنی از جنسی است که 70 گونه را شامل می‌شود. موز سرشار از مواد مغذی است. طبق گزارشات سازمان غذا و داروی آمریکا، 100 گرم موز، 91ر74 گرم آب، 89 کیلوکاری انرژی، 09ر1 گرم پروتئین، 33ر0 گرم چربی، 84ر22 گرم کربوهیدرات، 6ر2 گرم مجموع فیبر خوراکی، و 23ر12 گرم قند را تأمین می‌سازد. موز منبعی بسیار غنی از پتاسیم است. همچنین منبع خوبی از منیزیم، فسفر، فولات، ویتامین A و ویتامین C است. موز نه تنها میوه‌ای مغذی است، حتی پوست آن که به دور می‌اندازیم حاوی فیتونوترینت یا مواد مغذی گیاهی است.

موارد استفاده‌ی پوست موز

 پوست موز حاوی اسیدهای چرب بوده که در واقع جداسازی شده و در لوسیونی تحت عنوان (لوسیون اکسورکس Exorex) بکار رفته است و استفاده از آن به نوبه‌ خود جهت درمان اگزما و پسوریازیس توصیه می‌شود. اعتقاد بر این است که مالیدن پوست موز بر روی ناحیه‌‌‌ی متأثر مفید فایده است. با این حال، بهتر است که پیش از امتحان این درمان با پزشک خود در این خصوص مشورت نمایید.
 پوست موز حاوی نوعی اسید آمینه بنام تریپتوفان است که توسط بدن جهت سنتز سروتونین مورد استفاده قرار می‌گیرد. سروتونین یک انتقال دهنده عصبی است که خلق و خوی، اشتها، خواب، و حافظه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در برخی کشورها، پوست موز در آشپزی مورد استفاده قرار می‌گیرد. می‌توان این گونه استنباط نمود که مصرف پوست موز ممکن است موجب بهبود خلق و خوی شما گردد. با این حال، توصیه می‌شود که پیش از انجام این کار با پزشک خود مشورت نمایید.
 این اعتقاد وجود دارد که آرام مالیدن قسمت داخلی پوست موز بر روی پوست متأثر از آکنه ممکن است مفید باشد. بهتر آن است که این کار را در شب و پیش از رفتن به رختخواب انجام دهید.
 علائمی مانند خارش، قرمزی و التهاب ناشی از تماس با پیچک سمی، ممکن است با استفاده از داخل پوست موز بر روی آن ناحیه از پوست رفع شود.
 گروهی بر این باورند که مالیدن هر شب قسمت داخلی پوست بر روی زگیل به مدت 7 تا 10 روز می‌تواند مفید باشد.
 به منظور داشتن پوستی زیبا و نرم، درون پوست موز را پیش از رفتن به رختخواب بر روی صورت بمالید. یک شب بر روی پوست نگه داشته و صبح روز بعد با آب گرم آن را بشویید.
 چنانچه دچار خارش پوست شده‌اید، در این صورت پوست موز را بر روی ناحیه‌ی متأثر نوار پیچ کرده و یک شب آن را گذاشته بماند. مواد شیمیایی موجود در پوست به رفع احساس خارش کمک خواهند کرد.
 بعضی افراد مدعی بوده که مالیدن مرتب داخل پوست موز بر روی دندان به مدت حداقل دو هفته می‌تواند به سفید شدن آن کمک کند. پوست را بایستی به صورت حرکات دورانی بر روی دندانها مالید.
 چنانچه پوستتان به دلیل نیش پشه دچار سوزش و تحریک شده است، قسمت داخلی پوست موز را بر روی آن ناحیه بمالید.
 پوست موز همچنین می‌تواند به منظور در آوردن تراشه موجود در پوست بکار رود. پوست موز (قسمت داخلی) را بر روی ناحیه‌ی مورد نظر بپیچید. این کار به رفع احساس وجود جسمی تیز در پوست کمک خواهد کرد و یا آن را بیرون می‌آورد.
 بجای استفاده از محصولات مبتنی بر مواد شیمیایی جهت براق ساختن ظروف نقره، از پوست موز بر روی آنها استفاده کنید. هرچند بهتر است پیش از این کار قسمت کوچکی از ظرف را با این روش امتحان کنید.
 پوست موز سرشار از پتاسیم و فسفر بوده و می‌تواند به منظور کود گیاهی مورد استفاده قرار گیرد.
در پایان این نتیجه حاصل می‌شود که پوست موز را به دور نیاندازید. اگر نمی‌خواهید آن را بر روی پوست خود استفاده کنید، حداقل می‌توانید آن را به کود اضافه کنید.
سلب مسئولیت: اطلاعات ارائه شده در این مقاله صرفاً جنبه‌ی آموزشی داشته و نبایستی به منظور جایگزین توصیه‌های پزشک متخصص در نظر گرفته شود.

ادامه مطلب

نوشته شده در : یک شنبه 28 خرداد 1396  ساعت :11:14 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

مترجم: رزیتا ملکی‌زاده
منبع:راسخون 
 

پرتقال در انواع مختلف وجود داشته و محتوای کالری این میوه ممکن است با توجه به نوع و اندازه تفاوت نماید. این مقاله را خوانده تا در خصوص کالریهای موجود در پرتقال خونی اطلاعات بیشتری کسب کنید.
پرتقال بدون شک در میان خوشمزه‌ترین و همچنین مغذی‌ترین میوه‌های موجود در جهان قرار دارد. از آنجا که این میوه از محتوای آب بالایی برخوردار است، محتوای کالری آن پایین می‌باشد. با این حال، محتوای کالری پرتقال ممکن است با توجه به نوع پرتقال، زمان برداشت آن، شکل مصرف و غیره متفاوت باشد. این مقاله به محتوای کالری موجود در پرتقال خونی می‌پردازد.

کالریهای موجود در پرتقال خونی

همانطور که در بالا ذکر شد، کالریهای موجود در پرتقال ممکن است بر اساس نوع، اندازه و زمان برداشت و شکل مصرف تغییر کند. به عنوان مثال کالریهای موجود در پرتقال نافی ممکن است مشابه با پرتقال والنسیا و یا پرتقال خونی نباشد. یک پرتقال کوچک ممکن است از کالری کمتری نسبت به یک پرتقال بزرگتر برخوردار باشد. کالریهای موجود در پرتقال ساده کمتر از انواع شیرین شده و یا عصاره‌ی آن خواهد بود.
به طور کلی، ارزش کالری‌زایی یک عدد پرتقال خونی متوسط ممکن است بین 69 تا 80 کالری باشد. میزان کالری در اکثر انواع پرتقال خونی در این دامنه‌ی مشابه است. پرتقال مورو (Moro) امکان دارد که ارزش کالری‌زایی کمی بالاتری در مقایسه با دیگر پرتقالهایی مانند تاروکو داشته باشد. در خصوص آب پرتقال خونی، هشت اونس یا 237 میلی‌لیتر از آن احتمالاً بالغ بر 110 کالری خواهد داشت. در صورتی که پرتقال خونی را به شکل کوکتل، سالاد و یا هر شکل دیگری مصرف نمایید، ارزش کالری‌زایی آن به دلیل مواد بکار رفته در این نوشیدنی و یا غذا افزایش خواهد یافت.

فوائد تغذیه‌ای

همه می‌دانند که پرتقال خونی به خاطر رنگ قرمز گوشت آن به این نام خوانده می‌شود. این رنگ گوشت پرتقال خونی به دلیل وجود رنگدانه‌هایی تحت عنوان آنتوسیانین است. گفته می‌شود که این رنگدانه‌ها به دلیل داشتن خواص آنتی اکسیدانی قوی برای انسان سلامتی بخش می‌باشند. علاوه بر آن، پرتقال خونی حاوی مقادیر قابل توجهی ویتامین C، فولیک اسید، ویتامین A، کلسیم، تیامین و سایر مواد مغذی مختلف است. گفته می‌شود که آنتوسیانین‌ها به دلیل داشتن خواص آنتی اکسیدانی، در کاهش احتمال بروز بیماریهای قلبی و انواع خاصی از سرطان مفید می‌باشند. این ترکیبات در کاهش سطوح بالای کلسترول خون مفید هستند. آنتوسیانین‌ها همچنین از خواص ضد التهابی برخوردارند.
همانطور که همه ما می‌دانیم ویتامین C دیگر آنتی اکسیدان قدرتمندی است که در مقادیر نسبتاً زیاد در مرکبات دیده می‌شود. ویتامین C جهت انجام عملکردهای مختلف متابولیک بدن و بهبود جذب کلسیم مفید می‌باشد. این ویتامین همچنین تقویت کننده سیستم ایمنی بوده و اعتقاد بر این است که خطر بروز سرطان را کاهش می‌دهد. فولیک اسید جهت تولید سلولهای قرمز خون در بدن و جلوگیری از نقصهای مادرزادی مفید است. بالاتر از همه اینکه پرتقال خونی همانند سایر پرتقالها همچنین سرشار از فیبر خوراکی بوده که برای دستگاه گوارش مفید می‌باشد.
یک عدد پرتقال متوسط حاوی حدوداً 15 گرم کربوهیدرات، 14 گرم قند، سه گرم فیبر خوراکی و یک گرم پروتئین است. همچنین حدود 130% از ارزش روزانه ویتامین C یک فرد بالغ را تأمین ساخته و دارای حدود 260 گرم پتاسیم است.
سایر مواد مغذی، آهن، کلسیم، ویتامین B، ویتامین A، فولیک اسید، منیزیم، سلنیوم و منگنز را شامل می‌شود.
به طور کلی، مصرف پرتقال برای سلامتی مفید بوده و پرتقال خونی از این امر مستثنی نمی‌باشد. شما می‌توانید آن را وارد رژیم غذایی خود کرده و از فوائد آن برخوردار شوید. اما چنانچه نسبت به میزان کالری دریافتی حساس می‌باشید، می‌توانید بر طبق آن برنامه ریزی نمایید. پرتقال خونی دارای کالری پایینی بوده اما ارزش کالری‌زایی آن در صورت شیرین کردن و استفاده با دیگر مواد پرکالری افزایش می‌یابد. همچنین توصیه می‌شود که از پرتقال تازه و آب میوه‌ی تازه‌ی آن بجای انواع موجود در بازار استفاده کنید

ادامه مطلب

نوشته شده در : یک شنبه 28 خرداد 1396  ساعت :11:11 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)

مترجم: رزیتا ملکی‌زاده
منبع:راسخون 
 

کمبود هورمون رشد در کودکان را می‌توان با اختلالات غده هیپوفیز در ارتباط دانست. این مقاله به علل و همچنین علائم این وضعیت می‌پردازد.
هورمون رشد توسط غده هیپوفیز یعنی غده بسیار کوچک واقع در بن یا پایه مغز ترشح می‌شود. این هورمون تحت عنوان «سوماتوتروپین» شناخته می‌شود. این هورمون رشد انسانی ترشح هورمون دیگری تحت عنوان فاکتور رشد شبه انسولینی (IGF-1) را به هنگام ورود به کبد تحریک می‌سازد. اصطلاح «کمبود هورمون رشد» به کمبود «سوماتوتروپین» اشاره دارد که تکثیر سلولی و رشد طبیعی را تنظیم می‌سازد.
کمبود این هورمون می‌تواند در هر سنی رخ دهد، اما این وضعیت معمولاً در کودکان متداول‌تر است. کودکان مبتلا به این عارضه معمولاً قادر نبوده به قد طبیعی برسند. با این حال، بدن آنها می‌تواند با وجود قد کوتاه، به نسبت تکامل یابد. جدای از نقص در رشد و نمو طبیعی، این وضعیت می‌تواند بر تکامل توده استخوانی اثر گذارد.

علل

کمبود هورمون سوماتوتروپین می‌تواند یک بیماری مادرزادی به حساب آید. این وضعیت به ندرت ممکن است یک بیماری ژنتیکی نیز باشد. در برخی موارد، همچنین می‌تواند یک بیماری ارثی باشد. اما معمولاً کمبود هورمون رشد را می‌توان به ناهنجاری غده هیپوفیر ارتباط داد. کم کاری غده هیپوفیز عارضه‌ای است که می‌تواند به کاهش ترشح این هورمون رشد، همراه با کمبود سایر هورمونهای مترشحه از غده هیپوفیز منجر شود.
در بعضی از کودکان، کمبود هورمون رشد می‌تواند یک بیماری اکتسابی به حساب آبد. این عارضه می‌تواند پس از تولد به علت آسیب وارده به غده هیپوفیز بوجود آید که خود می‌تواند به علت ضربه و یا صدمه‌ی شدید به سر، عفونت، و تومورهای مغزی ایجاد شده باشد. وارد شدن اشعه به سر جهت درمان سرطان نیز می‌تواند خطر بروز این عارضه را افزایش دهد. گاهی اوقات، غده هیپوفیز ممکن است به مقدار کافی هورمون رشد تولید نماید، اما بدن قادر به پاسخ به این هورمون نباشد.
برخی علل دیگر احتمالی، کمبود اکسیژن به هنگام تولد، کمبود هورمون تحریک کننده مترشحه توسط هیپوتالاموس، بروز اختلالاتی در گیرنده‌های هورمون، و بروز حمله خود ایمنی را شامل می‌شود. علاوه بر این، عملکرد غده هیپوفیز می‌تواند به طور نامساعدی توسط برخی بیماریها همچون نارسایی کلیوی، سندرم ترنر، سندرم پِرادِر ـ ویلی و دیابت تحت تأثیر قرار گیرد.

علائم

این عارضه، میزان و سرعت رشد کودکان مبتلا را آهسته می‌سازد. کودکان معمولاً 2 اینچ و یا 8ر5 سانتیمتر در سال رشد می‌کنند. بنابراین کودکی که دارای سطح پایین هورمون رشد است، ممکن است رشد به مراتب آهسته‌تری داشته باشد (کمتر از 2 اینچ در سال). این امر می‌تواند در نهایت کودک را کوتاه‌تر از کودکان همسن او نماید. همچنین می‌تواند بلوغ را به تأخیر انداخته و یا در برخی موارد کودک ممکن است به هیچ وجه به بلوغ نرسد.
نشانه‌های کمبود هورمون رشد ممکن است در بعضی از کودکان تا زمان رسیدن به سن 2 تا 3 سالگی خود را نشان ندهند. اما در بعضی دیگر، نشانه‌های کندی رشد حتی در سن 6 ماهگی آشکار می‌شوند. علائم و نشانه‌هایی که به طور معمول بیشتر مشاهده می‌شوند عبارتند از:
• کوتاه بودن قد و هیکل نسبت به سن
• آهسته بودن سرعت رشد، کمتر از 2 اینچ در سال
• جوان‌تر به نظر رسیدن چهره نسبت به کودکان همسن
• تکامل به تأخیر افتاده دندان
• چاقی و تپلی خفیف تا متوسط، به دلیل افزایش مقدار چربی در صورت و اطراف کمر
• بلوغ به تأخیر افتاده

تشخیص و درمان

به منظور تشخیص این بیماری، پزشکان معمولاً جهت تهیه منحنی رشد، قد، وزن و تناسب بدنی کودک را اندازه‌گیری کرده و همراه با آن سابقه پزشکی کودک را مورد ارزیابی قرار می‌دهند. سابقه پزشکی خانواده و قد والدین و سایر اعضای خانواده نیز برای این منظور در نظر گرفته می‌شوند. غیر از این موارد، برخی آزمایشات تشخیصی از کودک گرفته می‌شود که جهت تأیید تشخیص بکار برده می‌شوند این آزمایشات، سنجش میزان جذب دو گانه انرژی اشعه ایکس ('dual energy x-ray absorptiometry scan') (به منظور تعیین سن استخوان)، اشعه ایکس از دست چپ و کمر (به منظور تعیین سن استخوان)، اندازه‌گیری هورمون رشد و سطح IGF-1، آزمایش خون، و ام آر آی از سر را شامل می‌شوند.
به منظور درمان این عارضه، پزشکان معمولاً تزریق هورمون رشد انسان (HGH) تحت نظر متخصص غدد کودکان را برمی‌گزینند. هورمون رشد مصنوعی بایستی در دوز صحیح تجویز گردد که این کار توسط پزشک اطفال پس از ارزیابی موارد مجزا و فردی انجام می‌شود. معمولاً به والدین آموزش داده می‌شود که تزریق این هورمونها در خانه نیز میسر باشد. کودک مبتلا ممکن است روزانه و یا چندین مرتبه در هفته هورمون رشد تزریق نماید.
در طول دوره‌ی دریافت واکسنهای هورمون رشد، کودک بایستی از نزدیک مورد نظارت قرار گرفته به این دلیل که دریافت هورمون رشد می‌تواند عوارض جانبی خاصی را به همراه داشته باشد. برخی از چنین عوارض جانبی احتمالی شامل، سردرد، سرگیجه، احتباس مایعات، درد عضلانی و مفاصل، و مشکلات بینایی و شنوایی می‌شود. با این حال، تمام کودکان ممکن است این عوارض جانبی را تجربه نکنند. اما با این وجود، لازم است که به دقت تحت مداوا قرار گیرند. چنانچه هرگونه عوارض جانبی را در طول جلسه درمانی مشاهده نمودید، بلافاصله مراقبتهای پزشکی را طلب کرده تا از بوجود آمدن عوارض ناخواسته جلوگیری شود.
سلب مسئولیت: اطلاعات ارائه شده در این مقاله صرفاً جنبه‌ی آموزشی داشته و نبایستی به منظور جایگزین توصیه‌های پزشک متخصص در نظر گرفته شود.

ادامه مطلب

نوشته شده در : یک شنبه 28 خرداد 1396  ساعت :11:10 AM   |   توسط :حسین احمدی نظرات (0)