غزل                                                                                                       شکست 

کاتب دورا ز عدالت قلم باید شکست                         بازوی ارباب بی داد و ستم باید شکست           

 گر قلم از خود سری در دست عمال ستم         بی گناهی را نماید متهم باید شکست            

دست هر کس حامی بی داد شد باید برید                       پشت هر کس پیش ظالم گشت خم باید شکست      

هر کسی در راه آزار خلایق زد قدم                           پای او را در همان اول قدم باید شکست

هر زمان از فتنه و بی داد حق منکوب شد                پای باطل را بکوشش لا جرم باید شکست

ای غنی از خلق مسکین دل شکستن نا رواست       از دل غم گین مردم قفل غم باید شکست

 

        هر درختی خشک و بی حاصل شود بی برگ و بار

    گر که روئیدست از باغ ارم باید شکست

.:   :.