خوش آمدید

امام علی علیه السّلام فرمودند:

إِنَّ لِلْوَلَدِ عَلَى الْوَالِدِ حَقّاً وَ إِنَّ لِلْوَالِدِ عَلَى الْوَلَدِ حَقّاً فَحَقُّ الْوَالِدِ عَلَى الْوَلَدِ أَنْ يُطِيعَهُ فِي كُلِّ شَيْ ءٍ إِلَّا فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ وَ حَقُّ الْوَلَدِ عَلَى الْوَالِدِ أَنْ يُحَسِّنَ اسْمَهُ وَ يُحَسِّنَ أَدَبَهُ وَ يُعَلِّمَهُ الْقُرْآنَ؛

فرزند را بر پدر حقّي است و پدر را بر فرزند حقّي. امّا حقّ پدر بر فرزند آن است كه در هر چيز جز معصيت الهي او را اطاعت كند؛ و حقّ فرزند بر پدر آن است كه نام نيكو بر وي گذارَد، و او را نيكو تربيت كند، و قرآن بدو آموزد.

نهج البلاغه، حکمت 391

امام علی علیه السّلام فرمودند:

الْعَيْنُ حَقٌّ وَ الرُّقَى حَقٌّ وَ السِّحْرُ حَقٌّ وَ الْفَأْلُ حَقٌّ وَ الطِّيَرَةُ لَيْسَتْ بِحَقٍّ وَ الْعَدْوَى لَيْسَتْ بِحَقٍّ وَ الطِّيبُ نُشْرَةٌ وَ الْعَسَلُ نُشْرَةٌ وَ الرُّكُوبُ نُشْرَةٌ وَ النَّظَرُ إِلَى الْخُضْرَةِ نُشْرَةٌ؛

چشم زخم، افسون، سِحر و شگون راست است، امّا فال بد زدن و سرايت بيماري به ديگري بي جهت، حق نيست. بوي خوش، عسل، سواركاري و سبزه زار ديدن شفا بخشد.

نهج البلاغه، حکمت 392

امام علی علیه السّلام فرمودند:

مُقَارَبَةُ النَّاسِ فِي أَخْلَاقِهِمْ أَمْنٌ مِنْ غَوَائِلِهِمْ؛

سازگاري با مردم آسيبشان را دفع كند.

نهج البلاغه، حکمت 393

امام علی علیه السّلام فرمودند:

الْقَلْبُ مُصْحَفُ الْبَصَرِ؛

قلب، كتاب چشم است.- آنچه چشم بنگرد در قلب نشيند-.

نهج البلاغه، حکمت 401

امام علی علیه السّلام فرمودند:

مَا أَحْسَنَ تَوَاضُعَ الْأَغْنِيَاءِ لِلْفُقَرَاءِ طَلَباً لِمَا عِنْدَ اللَّهِ وَ أَحْسَنُ مِنْهُ تِيهُ الْفُقَرَاءِ عَلَى الْأَغْنِيَاءِ اتِّكَالًا عَلَى اللَّهِ؛

چه زيباست فروتني ثروتمندان به فقيران به خاطر رضايت الهي و از آن زيباتر بزرگمنشي و بلند نظري فقيران است بر ثروتمندان به خاطر اعتماد بر خدا.

نهج البلاغه، حکمت 398

امام علی علیه السّلام فرمودند:

مَا اسْتَوْدَعَ اللَّهُ امْرَأً عَقْلًا إِلَّا لِيَسْتَنْقِذَهُ بِهِ يَوْماً مَا؛

عقل وديعه الهي در انسان است تا او را از مهالك برهانَد.

نهج البلاغه، حکمت 399

امام علی علیه السّلام فرمودند:

مَنْ صَارَعَ الْحَقَّ صَرَعَهُ؛

كسي كه با حق در افتد شكست خورَد.

نهج البلاغه، حکمت 400

امام علی علیه السّلام فرمودند:

لَا تَجْعَلَنَّ ذَرَبَ لِسَانِكَ عَلَى مَنْ أَنْطَقَكَ وَ بَلَاغَةَ قَوْلِكَ عَلَى مَنْ سَدَّدَكَ؛

آن را كه زبان در دهانت نهاد با نيش زبان ميازار، و آن كه تو را فرهنگ و ادب آموخت بيان رسايت را عليه او به كار مگير.

نهج البلاغه، حکمت 403

گوینده ای در حضور امام علی علیه السلام استغفار کرد، حضرت فرمودند:

 

می دانی استغفار چیست؟ استغفار درجه بلند رتبگان است، و آن نامی است که بر شش معنی قرار گیرد: نخست پشیمانی بر گناهان گذشته؛ دوم تصمیم جدّی بر این که هرگز بدان بدی باز نگردی؛ سه دیگر آن که حقّ مردم را چنان ادا کنی که در پیشگاه الهی ذرّه ای مدیون نباشی؛ چهارم آن که هر واجبی را که از دست داده ای جبران کنی؛ پنجم آن که گوشت هایی را که از حرام بر بدنت روییده است با اندوه آب کنی تا پوست بر استخوان چسبد و گوشتِ نو روید و ششم آن که جسمت را به طاعت بیازاری همچنان که شیرینی گناه را بدان چشاندی. آنگاه بگو «استغفر اللّه».

نهج البلاغه، حکمت 409

امام علی علیه السّلام فرمودند:

مَنْ صَبَرَ صَبْرَ الْأَحْرَارِ وَ إِلَّا سَلَا سُلُوَّ الْأَغْمَارِ؛

آزادگان صبر پيشه سازند، و نادانان به صبر مجبور شوند.

نهج البلاغه، حکمت 405