پيامبر اکرم حضرت محمد صلي الله عليه و آله و سلم فرمودند :

" إنَّ اللّه َ يُحِبُّ الشّابَّ الَّذي يُفنِي شَبابَهُ في طاعَةِ اللّه ِ "

" خداوند دوستدار جوانى است كه جوانى اش را به اطاعت خداوند مى گذراند."

(میزان الحکمه : ح 9097 )

پيامبر اکرم حضرت محمد صلي الله عليه و آله و سلم فرمودند:

" أقرَبُ النّاسِ مِن دَرجَةِ النُّبوَّةِ أهلُ الجِهادِ و أهلُ العِلمِ ."

 " نزديك ترين مردم به مقام نبوّت، اهل جهاد و دانش اند." 

)کنزالعمال : ح 10647 )

بنام خدا

لغزش و گمراهی دانایان و دانشمندان و زمامداران

به هم آمیختن حق و باطل و آشفته ساختن مرزها و معیارها و زیر پا گذاشتن اصول و انكار مسلمات دین، موجب مىشود عده‌اى از هدایت دست بشویند و گمراه شوند. در این جا نقش آنان كه كار فكرى مىكنند و با افكار و اندیشه‌هاى مردم سروكار دارند، حساس‌تر است.

دانایان و دانشمندان، همچنین زمامداران و مسئولان نیز در گمراه شدن مردم نقش دارند و اگر بلغزند، جامعه را به اشتباه و لغزش مىاندازند. در این زمینه‌ها به چند حدیث اشاره مىكنیم:

آن حضرت فرمود:

"انما اخاف على امتى الائمه المضلون...(1)"

" بر امت خویش، از زمامداران گمراه كننده بیمناكم."

بنام خدا

خصوصیات و صفات دیگری از حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله

نیكوكاران را پاداش مى‏داد، روزى شخصى را در حال نماز دید كه با جمله‏ هایى بسیار پر مغز و زیبا با خداى متعال راز و نیاز مى‏كند. فرمود: نمازش كه تمام شد او را نزد من آورید. وقتى به حضور حضرت رسید، حضرت سكّه طلایى به او هدیه داد و فرمود: «و هبت لك الذهب لحسن ثنائك على الله»؛ چون حال خوشى داشتى و خدا را به نیكویى حمد و سپاس مى‏كردى این سكه را به تو بخشیدم.

هنگام خوردن آب و غذا، «بسم اللّه» و بعد از آن «الحمدللّه» مى‏گفت.

نمى‏ نشست و بر نمى‏ خاست جز با ذكر خدا.

روزى به كارگرى برخورد كه بر اثر كار بسیار پینه بر دست داشت، دست‏هاى او را در دست گرفت و بر آنها بوسه زد.

به اشخاصى كه مورد احترام واعتماد مردم بودند، احترام مى‏گذارد و گاهى مسئولیت امور را به همان شخص مورد نظر واگذار مى‏كرد.

بنام خدا

 صفات دیگرى از پیامبر اکرم حضرت محمد صلی الله علیه و آله

رسول گرامى اسلام‏ صلى الله علیه و آله روى فرش ساده و حصیر مى‏خوابید، كفش و لباس خود را وصله مى‏زد، گاهى كه به او توهین مى‏شد با تبسّم یا عفو برخورد مى‏نمود، شخصاً به بازار مى‏رفت و نیازمندى‏هاى خود را به خانه مى‏آورد و در كارهاى خانه كمك مىكرد.

«اَنس» مى‏گوید: سال‌ها در خانه پیامبرصلى الله علیه و آله بودم و هرگز از من انتقاد و گلایه‏ اى نكرد. به دست خود شیر مى‏دوشید. به اطفال سلام مى‏كرد. دعوت برده‏ ها را مى‏پذیرفت. از غذایى كه میل نداشت مذمّت نمى‏كرد. درباره مسواك و استفاده از عطر و به جاى آوردن غسل جمعه و اصلاح سر و صورت خود و پوشیدن لباس سفید، عنایت و دقّت خاصّى داشت.

در حال غذا خوردن به چیزى تكیه نمى‏داد تا در كنار نعمت‏هاى خدا قیافه متكبّرانه به خود نگیرد.

از حشمت‏هاى ظاهرى تنفّر داشت، لذا اجازه نمى‏داد كسى پشت سر او به عنوان همراه، راه بیفتد.

بنام خدا

امان دادن به دشمن

در سال هشتم هجرى پیامبر اسلامصلى الله علیه و آله ارتشى از مدینه بسیج نمود و مكه را فتح كرد و بت‏ها را در هم كوبید، پس از فتح مكه سخت‏ترین دشمنان خود را عفو نمود حتى زن كافرى را كه با تهیّه غذاى مسموم، توطئه قتل رسول خداصلى الله علیه و آله را چیده بود بخشید.

یكى از سران بت‏پرست به نام صفوان كه از قبیله بنى امیه بود به شهر جدّه كه در چند فرسخى مكه است فرار كرد، برخى نزد رسول خدا آمدند و براى او امان‏نامه‏اى درخواست كردند، پیامبرصلى الله علیه و آله عمّامه خود را براى او فرستاد تا با این نشانه در امان باشد و به مكه وارد شود. صفوان از جدّه برگشت و خدمت پیامبرصلى الله علیه و آله رسید و گفت: دو ماه به من مهلت دهید تا فكر كنم پیامبر چهار ماه به او مهلت داد. صفوان كه در بعضى آمد و رفت‏ها همراه و در كنار رسول خداصلى الله علیه و آله قرار مى‏گرفت جذب این مكتب و رهبر شد و با اختیار اسلام را پذیرفت.

در آیه ششم سوره توبه درباره امان دادن به دشمن و پناهندگى او سخن به میان آمده و در فقه اسلامى نیز ضمن مباحث جهاد بحثى پیرامون امان دادن مطرح است كه نقل آن در اینجا ضرورتى ندارد.

سیره معصومین تبیان

پيامبر اکرم حضرت محمد صلي الله عليه و آله و سلم فرمودند:

" المُجاهِدونَ في سَبيلِ اللّه ِ قُوّادُ أهلِ الجَنَّةِ ."

" پيامبر صلي الله عليه و آله :رزمندگان در راه خدا ، راهبران اهل بهشت اند."

(بحارالانوار : ج 8 ، ص 199 )