روایت‏های اسلامی از زیاده‏روی در مصرف آب و به ویژه هدردادن آن نهی کرده‏اند؛ چنان‏که امام صادق علیه‏السلام می‏فرماید: «أدْنی الاسرافِ هراقةُ فَضْلِ الماءِ؛ کمترین حد اسراف، دور ریختن ته مانده آب (ظرف) است».
از برخی روایت‏ها برمی‏آید که اسراف آب، حتی در امور عبادی همچون وضو و غسل، خواه با هدردادن آب و خواه با زیاده‏روی در شست و شوی اعضا ممنوع است، هر چند از آب رودخانه و آب‏های کشاورزی باشد. در همین مورد آمده است که پیامبر اکرم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله از کنار شخصی که وضو می‏گرفت، عبور کرد و فرمود: این اسراف برای چیست؟ آن شخص گفت: آیا در وضو هم اسراف هست؟ فرمود: آری، اگر چه کنار نهری جاری باشی. در قرآن نیز با اشاره به حق آدمی در استفاده از غذا و آب، بر این نکته تأکید شده است که در این امر، هرگز اسراف و زیاده‏روی نشود: «وَ کُلُوا و اشْرَبُوا وَ لاتُسْرِفُوا». (اعراف: 7)
آموزه‏های روایی نیز به این دستور قرآنی توجه کرده و آورده‏اند که: پرخوری و اسراف در خوردن، در پیشگاه پروردگار نکوهیده است و رحمت الهی را از آدمی دور می‏سازد.
پیام متن:
قرآن و روایت‏های ائمه معصوم از زیاده‏روی در مصرف خوردنی‏ها و آشامیدنی‏ها نکوهش کرده‏اند.

لباس، ارمغانی الهی و مایه آراستگی و پوشش آدمی است و آموزه‏های دینی بر میانه‏روی در استفاده از آن تأکید ورزیده و تجاوز از آن را اسراف دانسته‏اند. در این آموزه‏ها درباره چگونگی استفاده از لباس، سفارش‏هایی شده است. شخصی می‏گوید: به امام صادق علیه‏السلام عرض کردم: آیا مؤمن می‏تواند ده پیراهن داشته باشد؟ فرمود: بله. گفتم: بیست عدد چطور؟ فرمود: بله. گفتم: سی تا؟ فرمود: بله. این اسراف نیست، اسراف آن است که لباس بیرونت را لباس خانه قرار دهی. مصرف نادرست کالا، نوعی از اسراف است. به گونه‏ای که امام صادق علیه‏السلام ما را به این امر توجه می‏دهد و در روایت بالا می‏فرماید: لباس بیرونت را که با آن در اجتماع حاضر می‏شوی، لباس خانه‏ات قرار نده. البته داشتن لباس به تعداد کافی، مایه دوام بیشتر آن می‏شود، ولی استفاده نابجا از آن، نوعی هدر دادن و مصداق اسراف است. مَرْکب و وسیله نقلیه نیز ممکن است از نظر کمیت و کیفیت به کارگیری، مصداقی برای اسراف باشد. امام صادق علیه‏السلام به زیبایی آن را بیان فرموده است :
و خداوند تجویز کرد که مردم در حد میانه از مرکب استفاده کنند. آیا چنین می‏پنداری که خداوند، مالی را نزد مردی امانت می‏نهد و آن گاه به وی اجازه می‏دهد تا اسبی به ده هزار درهم بخرد، در حالی که اسبی به بیست درهم، او را کافی است. مگر نه این است که خود فرمود: اسراف مکنید که او اسراف کاران را دوست ندارد!
پیام متن:
1. میانه روی در استفاده از پوشیدنی‏ها و وسایل نقلیه.
2. توجه به استفاده کیفی از کالاها.