بخش ساختمان در كشور ما بزرگترین بخش اقتصادی است و اگر چه ما با اقتصاد نفت و انرژی تعریف می‌شویم، اما گردش بخش ساختمان بسیار وسیع است. به گفته كارشناسان این بخش بطور مستقیم و غیرمستقیم در ایجاد اشتغال موثر است و فعال بودن و رونق آن می‌تواند به شكوفایی صنایع كشور بینجامد.

بدیهی است كه ساخت و ساز اصولی به معنای استفاده درست و بهینه از مصالح ساختمانی، منابع مالی، زمان وانرژی سبب میشود سرمایه گذاریهای عظیم انجام شده در احداث ساختمانها به هدر نرود و در واقع بتوانیم بر منابع و زمان مدیریت داشته باشیم.
امسال كه از سوی مقام معظم رهبری به نام اصلاح الگوی مصرف صورت گرفته، اصلاح این الگو در حوزه ساختمان میتواند در اقتصاد كلان كشور بسیار موثر باشد. از این رو مركز تحقیقات ساختمان و مسكن در راستای وظایف خود توصیه‌ها و پیشنهاداتی را برای استفاده صحیح از مصالح پر مصرف ساختمانی و بهینه‌سازی مصرف انرژی ارائه داده است.
با استفاده از روش‌های صحیح تولید، حمل و استفاده از اتلاف و دور ریز مصالح جلو گیری شود. از مصالح ساختمانی با كیفیت مناسب، استاندارد و با دوام استفاده شود تا از تخریب زود رس جلو گیری به عمل آید. در این صورت مقدار مصالح مورد نیاز برای بازسازی و یا عملیات تعمیر كتهش یافته و در نتیجه در مصرف مصالح و در مصرف سوخت برای تولید آن صرفه‌جویی شود.
از قطعات بنایی استاندارد و با كیفیت مطلوب (مانند آجر، بلوكهای سیمانی و گچی) استفاده شود تا هنگام تخلیه و حمل و نقل از خرد شدن آنها جلوگیری به عمل آید و در نتیجه از هدر رفتن منابع طبیعی و نهایتاً مصرف انرژی برای تولید بیشتر جلوگیری شود.
مصالحی مانند سیمان، گچ، آهك و سنگدانه در بسته بندیهای كوچك برای تعمیرات و كارهای بنایی عرضه شود.
از قطعات بنایی مانند بلوكها و پنلهای مدولار در ساخت و ساز استفاده شود. با استفاده از واحدهای مدولار، بدون شكستن و بریدن مصالح ساختمانی و ایجاد ضایعات دیوار، سقف و كف اجرا شود.
نظارت جدی و دقیق بر اجرای عایقكاری حرارتی ساختمان مطابق با مبحث 19 مقررات ملی صورت گیرد.
برای اجرا كنندگان اصولی عایقكاری حرارتی تشویق‌های لازم در نظر گرفته شود.
از ضایعات و اوارهای ساختمانی در ساخت و ساز به ویژه در راه‌سازی استفاده شود.
استفاده از سیستمهای پیش ساخته در ساخت و ساز به ویژه در راه‌سازی رایج شود تا از مصرف انرژی و مصرف مصالح جلوگیری به عمل آید.

با پيشرفت روزافزون تکنولوژي و رواج استفاده از وسايل برقي در منازل، کاهش مصرف برق نيازمند مديريت مصرف بانوان خانه دار است.همانگونه که مي دانيم امروزه زنان در تمامي ابعاد اقتصادي، اجتماعي و تربيتي نقش بسيار مهمي ايفا مي کنند و توانسته اند اين وظيفه خطير را متناسب با نياز هر زمان به درستي انجام دهند.در حال حاضر کشور ما بيش از 70 ميليون نفر جمعيت دارد و تعداد خانوارهاي اين کشور حدود 18 ميليون است. از طرفي مي دانيم که بافت فرهنگي-اجتماعي خانواده هاي ايراني به گونه اي است که خانم هاي خانه دار اصلي ترين نقش را در مديريت خانه عهده دار هستند.با پيشرفتي که امروزه در توليد و عرضه محصولات برقي رخ داده خانواده ها نيز به سمت استفاده از اين تکنولوژي رفته اند، به گونه اي که گاهي در خانواده هاي شهري بيش از 20 وسيله برقي يافت مي شود.در نتيجه تعدد و تنوع وسايل برقي اين خانم هاي خانه هستند که با اين وسايل تماس بيشتري داشته و از آنها استفاده مي کنند و بايد با استفاده به موقع از اين وسايل هزينه هاي مصرفي خانوار را کاهش داده و از قطعي هاي نابهنگام برق جلوگيري کنند.

وقتي مي خواهي خريد كني وسوسه اي به جانت مي افتد كه گريز از آن به آساني امكان پذير نيست. اين حس مصرف انبوه نشانه آشكاري بر گرايش به مصرف گرايي در بين عده اي از افراد جامعه است.در اين وضعيت خريد تنها تابع مصرف نيست. يعني تنها به منظور رفع نياز هاي انسان صورت نمي گيرد. لذت بخش بودن خريد نيز خود به عنوان يك تنوع در زندگي روزمره پاسخگوي برخي ديگر از اميال ما مي شود . اينجاست كه فرد خريد را به عنوان يك سرگرمي يا تنوع وارد معادلات زندگي خود كرده و صرفاً به رفع نياز هاي اوليه خويش فكر نمي كند. سويه منفي اين تفكر آنجا آشكار مي شود كه نحوه استفاده درست از وسايل و نيازمندي ها از بين رفته و خريد انبوه بدون هيچ استفاده درستي جايگزين آن مي شود. اين خريد انبوه يا گرايش به آن تنها در رابطه ما با اشيا نمود پيدا نمي كند. كمي كه مي گذرد نحوه مصرف ما نيز به امري غير ارادي تبديل شده چارچوب پذيري خود را از دست مي دهد. ما مصرف مي كنيم نه از آن رو كه قرار است به نياز خاصي پاسخ بگوييم. مصرف مي كنيم چون راهي ديگر برايمان باقي نمانده است. شايد از اين روست كه مصرف درست يا ترويج اين ايده به امري دشوار تبديل مي شود. اين در حالي است كه استفاده از اين روش در زندگي روزمره قاعده اي فرهنگي است تا با استفاده از آن خود آگاهي خويش را در برابر اشياي اطراف حفظ كرده هم به صيانت نفس خود كمك كنيم و هم كمي آگاهانه تر با دنياي مصرف گراي خود برخورد كنيم.