سال 1388 از سوی مقام معظم رهبری به عنوان سال اصلاح الگوی مصرف اعلام گردید. این نام گذاری برای محققان اقتصادی نویدبخش بحث های جدی در حوزه چگونگی رفتار فعالین اقتصادی است. بیان اصلاح الگوی مصرف ، تنها ایجاد دگرگونی در توابع مصرفی خانوارها نیست، بلکه ایجاد نگاهی نو در معرفت شناسی علم اقتصاد در موضوعاتی همانند اسراف در اندیشه اقتصادی است. شناسایی ابعاد مسئله اسراف در نظام اقتصادی جامعه مستلزم دانستن تمام فعالیت های اقتصادی همانند زنجیر متصل به هم است که هرگونه تغییر و تحول در یک حلقه آن دیگر حلقه ها را نیز در بر خواهد داشت. به بیان دیگر اصلاح الگوی مصرفی مصرف کنندگان زمانی موفقیت آمیز خواهد بود که تولیدکنندگان کالا و خدمات و دولت در ابعاد مختلف در جهت اصلاح ساختار تابع تولید جامعه قدم های موثری برداشته باشند.

مصرف‌گرایی یعنی استفاده از کالاها به منظور رفع نیازها و امیال. این عمل نه تنها شامل خرید کالاهای مادی، بلکه در برگیرنده خدمات نیز است. در جوامع نوین مصرف گرایی به یک فعالیت اجتماعی اصلی تبدیل شده است. برای مصرف گرایی مقدار زیادی وقت، انرژی، پول، خلاقیت و نوآوری تکنولوژیکی مصرف می شود. مطالعه مصرف گرایی در جوامع جدید از اهمیت ویژه ای برخوردار است زیرا مصرف‌گرائی نه تنها مسئله مصرف گرایان است بلکه تولید کنندگان و توزیع‌کنندگان کالاها و خدمات نیاز به درک خصوصیات و ویژگی های آن دارند. به همین لحاظ است که در علوم اجتماعی، جامعه شناسان، اقتصاد دانان و روان شناسان معاصر به تحلیل های همه جانبه آن می پردازند و هر اندیشمندی از یک زاویه خاص به آن توجه دارد.
مصرف گرایی نوین به شکل بی رویه یک آسیب اجتماعی است که مستلزم شناخت علمی و سپس درمان اساسی، یا به عبارت دیگر برنامه ریزی است. مصرف گرایی بی رویه پدیده ای بین المللی است و چارة آن باید در دو بعد خرد و کلان صورت گیرد.

زیست‌بوم- :
ساختمان‌های سبز که تحت عنوان ساختمان‌های سازگار با محیط‌ زیست نیز معروف هستند از جمله سازه‌هایی هستند که امکان بهره‌برداری بهینه از منابع ارزشمند طبیعی همانند انرژی آب، باد، خورشید و... در کنار مصالح مؤثر و قابل بازیافت ساختمانی را مهیا می‌کنند.
این ساختمان‌ها در طول سال‌های اخیر با پیشرفت فوق العاده‌ای در طراحی و تکنولوژی نوین مواجه شده که‌ این امر کاهش آلودگی‌های زیست‌محیطی و تبعا ایجاد محیط سالم‌تر در داخل و خارج ساختمان‌‌ها را در پی دارد؛ آلودگی‌‌هایی که چه بر اثر تخریب و تجدید ساخت ساختمان‌ها به‌وجود آمده است و چه کیفیت هوا و خاک و مصرف انرژی‌‌های غیرپاک را د‌ر پی داشته است.

با گسترش احداث ابنیه با تکنولوژی سبز در بخش‌های دولتی و خصوصی و استقبال صنعتگران و متخصصان ساختمانی، نیاز به برنامه‌ای مدون در این امر اجتناب ناپذیر شد.بدین‌منظور در شورای ساختمان سبز ایالت متحده (USGBC) برنامه‌ای طرح‌ریزی شد تا اصول بهره‌برداری از ساختمان‌های سبز را در کل گیتی قابل استفاده گرداند. این برنامه لید (LEED) نامیده می‌شود که مخففLeadership in Energy and Environmental Design به معنای رهبری در طراحی انرژی و محیط‌زیست است. این برنامه بر اصل انرژی و محیط‌زیست استوار شده و عامل توازن بین عملکرد‌های ضروری و مؤثر محیط است.

تیم‌های پروژه (صاحبان، توسعه دهندگان، معماران و پیمانکاران) می‌توانند با عنایت به اصول این برنامه به‌عنوان ابزار قدرتمندی در جهت هدایت راهکار‌ها اقتصادی و فیزیکی مدیریت کرده و به اهداف پروژه‌های سبز کمک کنند.

لید( LEED) چگونه کار می‌کند؟