صفحه نخست تماس با ما RSS 2.0

درباره ما

به وب سايت الگوي مصرف خوش آمديد . براي شما لحظات خوبي را آرزو ميكنم . بنده رضا عبدالملكي ، دانشجوي رشته كامپيوتر از دانشكده فني دورود هستم . ما را از نظرات گرم خود محروم نكنيد . با سپاس .

مدير سايت :رضا عبدالملكي
 

آمار سايت

بازديد : 157295
كل مطالب : 612
كل نظرات : 21
بروز رساني: دوشنبه 24 فروردین 1394 
» کاربر: Admin

اين وبلاگ را صفحه خانگي خود كن ! به مدير وبلاگ ايميل بزنيد ! ذخيره كردن صفحه! اضافه کردن اين وبلاگ به علاقه منديها! لينک RSS

site map site map ror html site map
Add to Technorati

طراح قالب و سرور وبلاگ

 

نقد الگوی تغذیه ایرانیان

   

نويسنده: رضا عبدالملکی

پیش از پایان سال ۱۳۸۷، هفته‌نامه سلامت بر آن شد تا به منظور کاهش میزان مصرف قند و شکر که سرانه مصرف آن در ایران بالاتر از استاندارد جهانی است، طی گفتگوهایی با کارشناسان رشته‌های مختلف پزشکی و همچنین نمایندگان مجلس شورای اسلامی‌خطرات مصرف بی‌رویه این مواد غذایی را گوشزد کند و سعی در فرهنگ‌سازی هر چه بهتر برای کاهش مصرف این مواد غذایی نماید. بازتاب گزارش‌های سریالی سلامت در خصوص عوارض مصرف بی‌رویه قند، شکر و نمک، بعد از پایان تعطیلات نوروزی در خبرگزاری‌های کشور به چشم می‌خورد. از این رو بر آن شدیم هم زمان با نامگذاری سال ۱۳۸۸ به‌عنوان سال اصلاح الگوی مصرف، با کارشناسان تغذیه در خصوص اصلاح الگوی مصرف برخی از رایج‌ترین مواد غذایی ایرانی‌ها مشورت کنیم...
● هر ایرانی سالی ۳۰ کیلوگرم شکر مصرف می‌کند
طبق اعلام وزارت بازرگانی در حالی که ایران بعد از روسیه بزرگ‌ترین واردکننده شکر است، سرانه مصرف این ماده غذایی در کشور ۳ کیلوگرم بالاتر از میانگین جهانی است و به عبارت ساده‌تر هر ایرانی در سال حدود ۳۰ کیلوگرم شکر مصرف می‌کند. دکتر مسعود کیمیاگر، مدیرگروه تغذیه دانشگاه علوم پزشکی ایران در خصوص عوارض مصرف قند و شکر می‌گوید: «استفاده بی‌رویه شیرینی‌ها می‌تواند بیماری‌های بسیاری از قبیل دیابت، ناراحتی‌های قلبی‌‌عروقی، افزایش فشار خون و چاقی را به دنبال داشته باشد. این در حالی است که ذایقه کودکان بعد از تولد با الگوی غذایی والدین شکل می‌گیرد. به عبارت ساده‌تر اگر والدین از همان ابتدا به صورت مداوم در وعده‌های غذایی کودک خود مواد غذایی شیرین را جای ندهند قطعا این کودک در سنین نوجوانی از قند و شکر کمتری استفاده کرده و سالم‌تر خواهد بود.»
وی با اشاره به نام‌گذاری سال ۸۸ به عنوان سال اصلاح الگوی مصرف اضافه می‌کند: «در این فرصت بهتر است که هموطنان کشورمان الگوی مصرف مواد غذایی خود را نیز اصلاح کنند. متاسفانه در برخی از نقاط کشور، هموطنان از هر ۴ گروه مواد غذایی استفاده نمی‌کنند و در وعده‌های غذایی خود چربی‌ها و قند و شکر را که منبع اصلی انرژی هستند و به راحتی باعث ایجاد چاقی می‌شوند جایگزین مصرف گوشت، لبنیات و سبزیجات تازه کرده‌اند.»
این متخصص تغذیه ادامه می‌دهد: «امروز صحبت از این است که ایران در تولید شیر به خودکفایی رسیده است اما به اعتقاد من در شرایطی ایران خودکفا می‌شود که در تمام نقاط کشور مردم روزانه لبنیات و شیر کافی دریافت کنند.»
● سرانه مصرف سالانه روغن در ایران ۵/۴ کیلوگرم بالاتر از استاندارد جهانی
طبق اعلام شرکت بازرگانی دولتی ایران، جدای از اینکه روغن مصرفی ایرانی‌ها جامد است یا مایع، برای سرخ کردن از روغن حیوانی استفاده می‌کنند یا روغن سرخ‌کردنی، اما سرانه مصرف روغن در جهان ۵/۱۲ کیلوگرم است و سرانه مصرف روغن ایرانی‌ها به ۱۷ کیلوگرم رسیده است.
دکتر علی کشاورز، مدیر گروه تغذیه دانشگاه علوم پزشکی تهران در خصوص مصرف روغن در بین ایرانی‌ها می‌گوید: «تا دو دهه قبل مهم‌ترین مشکل تغذیه‌ای در کشور سوءتغذیه و کمبود دریافت منابع انرژی بود اما متاسفانه امروز این مشکل به گونه‌ای دیگر به چشم می‌خورد و ایرانی‌ها با مشکل پرخوری و استفاده بیش از حد از چربی‌ها که در نهایت به چاقی و اضافه وزن منجر می‌شود روبه‌رو هستند.» این متخصص تغذیه در سال اصلاح الگوی مصرف با اشاره به مضرات مصرف بیش از حد روغن و غذاهای چرب اضافه می‌کند: «چاقی، ناراحتی‌های قلبی و عروقی، سرطان‌ها، نقرس، سنگ کیسه صفرا و هزار و یک بیماری دیگر همه و همه ماحصل استفاده بیش از حد از چربی‌ها و دریافت بیش از حد انرژی است.» وی ادامه می‌دهد: «امروز متاسفانه کودکان نیز از این امر مستثنا نیستند به طوری که آمار کودکان چاق و دارای اضافه وزن در مقایسه با کودکان کم وزن به مراتب بالاتر است.»
دکتر کشاورز می‌افزاید: «به اعتقاد من امروز داشتن الگوی مصرف مواد غذایی مناسب و همچنین اصلاح الگوی رفتاری مناسب نیازمند آموزش و فرهنگ سازی است. این درست است که امکانات برای انجام حرکات ورزشی در مقایسه با جمعیت ایران بسیار کم است اما متاسفانه مردم یاد نگرفته‌اند که از همین امکانات اندک نیز استفاده کنند.»

 

اولین گام پیشرفت و عدالت

   

نويسنده: رضا عبدالملکی

رهبر معظم انقلاب با نامگذاری هرسال مهم ترین اولویت و نیازکشور را برجسته می سازد و توجه همگان را به آن جلب و مردم و مسئولان را از غفلت باز می دارند. ایشان به طور دقیق انگشت اشاره را به اصلی ترین مشکل فرهنگ اقتصادی زندگی جامعه گذاشته و اولین سال از دهه چهارم انقلاب، یعنی دهه پـیشرفت و عدالت را اصلاح الگوی مصرف نامیدند. یعنی اولین پله پــیشرفت و عدالت اصلاح الگوی مصرف است.
 
● مفهوم شناسی اصلاح الگوی مصرف
رهبر معظم انقلاب آن میزان که درمورد نابسامانی وضعیت الگوی مصرف گلایه دارند و بدان توجه فرموده اند از نفس موضوع مصرف گلایه ندارند و این یک شاخص مهم فرهنگی است، زیرا مصرف تابعی از الگوهای رفتاری درجامعه است. یعنی مهم تر از اصلاح درمصرف، باید در الگوی مصرف جامعه، آن تغییر و تحول اساسی صوت گیرد.
«مردم عزیزمان توجه داشته باشند که صرفه جویی به معنای مصرف نکردن نیست، صرفه جویی به معنای درست مصرف کردن، به جا مصرف کردن، ضایع نکردن مال، مصرف را کارآمد و ثمر بخش کردن است» (فرمایشات رهبری ۱/۱/۸۸)
 
● مفهوم اسراف در قرآن
قرآن کریم عامل سعادت دنیا وآخرت است. و ضرورت رسیدن به خیر دنیا و آخرت باعث فرمانبرداری از دستورات دین می شود. در قرآن کریم ۲۳ آیه درمقام نهی و تقبیح اسراف است.
«کلوا و اشربوا و لاتسرفوا انه لایحب المسرفین» بخورید و بیاشامید ولی اسراف نکنید که خدا اسراف کنندگان را دوست ندارد. (اعراف آیه ۳۱) یا درسوره غافر آیه ۴۳ می فرماید «و ان المسرفین هم اصحاب النار» همانا اسراف کنندگان همراهان آتش اند.»
مفهوم اسراف و پیامدهای آن در روایات
▪ امام علی (ع) می فرمایند:«آنچه بیش از حد کفاف باشد اسراف است (غررالحکم و درر الحکم ج ۶ ص ۵۲)
▪ امام صادق (ع):«کمترین حد اسراف دور ریختن ته مانده آب است (فروغ کافی، کلینی ج ۶ ص ۴۶۰)
▪ پیامبر(ص): هرکس ولخرج باشد خداوند فقیرش می کند(نهج الفصاحه)
▪ حضرت علی (ع): به درستی که پیروان اسراف کار ما بهره ای از شفاعت ما اهل بیت نخواهند برد مگر پس از ۳۰۰ هزار سال عذاب (الفصول المهمه فی اصول الائمه ج ۱ ص ۹۵)
 
● مدیریت مصرف
از منظر ادبیات اقتصادی، مصرف بالا و درعین حال اقتصادی و درست لازمه توسعه ورشد اقتصادی است. بدون مصرف بخش های تولید و عرضه کالا و خدمات موضوعیت و حیات ندارد و با ضعف تولید، بیکاری و فقر دامن گیر کشور می شود. بنابراین درکنار تشویق تولید باید بازاریابی و زمینه های مصرف کالاهای تولید شده را نیز تشویق کرد. اگر مصرف کم شود در تولید اختلال ایجاد می شود در نتیجه مصرف را باید مدیریت کرد ومهم ترین راهبرد مدیریت مصرف، طراحی الگوهای مناسب و شایسته مصرف و اصلاح الگوی مصرف در ابعاد و عرصه های مختلف زندگی است تا انسان درخوراک، پوشاک، تجهیزات اداری و... درحد نیاز و ضرورت مصرف نماید و ثانیاً مطابق الگوهای مناسب و بومی و مفید مصرف کند. دراین رویکرد است که جامعه از مصرف زدگی، وابستگی صرف و ضعف خارج شده و به استقلال و مدیریت مطلوب نزدیک می شود.
 
● تجربه جوامع پیشرفته
تجربه جوامع توسعه یافته و کشورهای پیشرفته نشان می دهد که مردم این جوامع زیاد کار می کنند و کمتر مصرف می کنند، صرفه جویی، پس انداز و سرمایه گذاری را جدی می گیرند، مساحت ساختمان هایشان نسبت به جوامع جهان سوم کمتر است. غالباً برای تردد از وسایل نقلیه عمومی استفاده می کنند. لکن تولیدات خود را به سوی بازارهای جهان سوم سرازیر می کنند. در مقابل ملت های جهان سوم به مصرف بیشتر، چشم و هم چشمی و برخورداری از واردات و ابزارهای تجملاتی بیشتر افتخار می کنند از این رو رشد و توسعه و تولید درچنین جوامعی زمین گیر شده و شاید بیشتر مواقع از وضع برخورداری خود از لوازم زندگی هم ناراضی هستند.

 

آیا هزینه ناکارآمدی تولید را مردم باید بپردازند؟

   

نويسنده: رضا عبدالملکی

طرح تحول اقتصادی طی یکی دو سال گذشته به صورت جدی در دستور کار دولت نهم قرار گرفته است. از جمله بخش های مهم این طرح و شاید مهمترین آن بحث هدفمند کردن یارانه ها و واقعی کردن قیمت های انرژی بوده است. طی این مدت موافقان و مخالفان طرح مذکور به بیان نقطه نظرات و پیشنهاداتشان پیرامون جزئیات طرح تحول اقتصادی و چگونگی اجرای آن پرداخته اند. با نگاهی به محتوای طرح ارائه شده توسط دولت به نکته ظریفی می رسیم. اینکه گناه مصرف بالای انرژی تنها برگردن مردم افتاده است؟
به راستی آیا این مردم هستند که مصرف کنندگان نامطمئنی هستند و یا اینکه از حجم هدر روی انرژی در بخش تولید غفلت شده است؟ به طور کلی حامل های انرژی به شکل های مختلف در بخش های خانگی، تجاری، کشاورزی، نیروگاه ها، صنایع و حمل و نقل به کار می رود که بخش خانگی به طور متوسط ۳۰ درصد، بخش حمل و نقل ۲۵ درصد، بخش صنعت ۲۳ درصد، بخش تجاری، خدمات و عمومی ۷ درصد از مصرف انرژی نهایی را به خود اختصاص داده اند. بررسی ها نشان می دهد هدرروی در حوزه انرژی کشور نه تنها در بخش مصارف خانگی و تجاری بلکه در پالا یشگاه ها، نیروگاه ها و خطوط انتقال برق در مقایسه با استاندارد جهانی در سطح قابل قبولی نیست. به رغم نظر دولتمردان به نظر می رسد مشکلا ت این بخش تنها در قیمت پایین انرژی و یارانه تخصیصی به این بخش خلا صه نمی شود و بایستی عمیق تر به موضوع نگاه کرد. انرژی یکی از عوامل مهم تولید دربخش صنعت به شمار می آید. بخش صنعت پس از بخش خانگی و حمل و نقل، سومین مصرف کننده انرژی کشور است که در سال های اخیر با رشد بالا ی مصرف انرژی مواجه بوده است. بخش صنعت کشور به عنوان عنصر مشترک تمامی بخش های اقتصادی نه تنها ۲۴ درصد انرژی نهایی کشور را مصرف می کند، بلکه نقش اصلی در تعیین میزان بازدهی مصرف انرژی یا راندمان محصولا ت مصرف کننده انرژی را بر عهده دارد. این موضوع، عامل مهم تعیین کننده مصرف انرژی سایر بخش های اقتصادی است چرا که بسیاری از وسایل مورد استفاده امروز، به نوعی حاصل فعالیت های تولیدی و صنعتی دیروز است.
از این رو هرگونه کاهش در مصرف انرژی فعالیت های صنعتی یا افزایش راندمان انرژی محصولا ت صنعتی، تا حد زیادی می تواند به کاهش مصرف انرژی در سایر بخش های اقتصادی کشور کمک کند و شاخص شدت انرژی کشور را به حد قابل قبول و معقولا نه ای برساند. علا وه بر این که صرفه جویی حاصل از بهینه سازی مصرف انرژی درآمدی را تولید می کند که این میزان در آمد ملی حاصل از صرفه جویی، ضمن سود آور کردن فعالیت های تولیدی می تواند به عنوان منابع جدید مالی برای فعالیت های اقتصادی، مورد استفاده قرار گیرد. بررسی ها نشان می دهد که صنایع کشور بسیار بیش از میانگین جهانی انرژی مصرف می کنند و با اعمال سیاست های بهینه سازی مصرف و تسهیلا ت ویژه جهت اجرای طرح های مدیریت انرژی، اعطای تخفیف های مالیاتی و... می توان در انرژی مصرفی بخش صنعت صرفه جویی کرد، بدون آنکه به تولید لطمه وارد شود علا وه بر اینکه در بخش صنعت نیز می توان بابهینه سازی مصرف انرژی، ضمن کاهش هزینه های تولید، صنایع انرژی را به مرز سودآوری بالا تر نزدیک کرد اما در صورت اجرای تحول اقتصادی و واقعی کردن قیمت های انرژی، هزینه تولید صنایع افزایش خواهد یافت.
باید توجه داشت برخی صنایع داخلی با قیمت های کنونی انرژی نیز مزیت نسبی در بازارهای جهانی ندارند و با افزایش قیمت حامل های انرژی، از صحنه بازار داخلی نیز حذف خواهند شد و تنها بر سیل عظیم بیکاران کشور افزوده خواهد شد. بخش پالا یشگاهی یکی دیگر از بخش های مهم مصرف کننده انرژی است. در ارزیابی مصرف انرژی در پالا یشگاه های نفتی کشور می توان گفت سیستم الگوی پالا یش موجود نسبت به پالا یشگاه های مدرن در جهان، از تکنولوژی سطح پایینی برخوردار است به نحوی که در کل حدود ۳۰ درصد فرآورده های تولید شده در سال ۱۳۸۵ را نفت کوره و کمتر از ۱۹ درصد آن را بنزین تشکیل می دهد. تولید فرآورده های نفتی در کشور توسط ۹ پالا یشگاه موجود انجام می شود که عمر مفید هفت واحد از این پالا یشگاه ها به اتمام رسیده است. چنانچه در سال های برنامه سوم بیش از ظرفیت اسمی خود در حال فعالیت بوده اند همین امر تولید فرآورده های سنگین (مانند نفت کوره) را بیشتر کرده است. مقایسه نسبت سوخت به خوراک در پالا یشگاه های ایران و برخی کشورهای جهان نیز ناکارایی در سیستم پالا یشگاهی در کشور را نشان می دهد. در حالی که این رقم در ایران به ۵/۸ درصد می رسد،در کانادا برابر ۲ درصد، در ژاپن ۱ درصد و در انگلستان ۱/۳ درصد است. این آمار نشان می دهد بخش پالا یشگاهی در کشور الگوی بسیار نامناسبی در تولید فرآورده های نفتی دارد.
از آنجا که تمامی پالا یشگاه های کشور دولتی هستند بر دولت لا زم است تا پیش از مطرح کردن حذف یارانه سوخت نسبت به اصلاح الگوی پالا یش در پالا یشگاه های تحت نظر خود اقدام کند.