به گزارش وب گردی باشگاه خبرنگاران، سید نعمت الله اسماعیلی در وبلاگش نوشت:
در شرایطی شاهد مهمترین اتفاقات تاریخ ساز در کشورهای اسلامی که جهان را تحت تاثیر خود قرار داده هستیم که تمامی رسانه ها به همراه محققان ، اندیشمندان ، نظریه پردازان و کسانی که اندک شناختی نسبت به مسائل سیاسی جهان دارند، تحلیل های فراوان و گوناگونی را از این مسائل ارائه می کنند.
به طور قطع هیچ کس نمی تواند ادعا کند که از تمامی این جریانات مطلع است و یکایک تحلیل ها را بی کم و کاست پیگیری می کند و هیچ مطلبی از تحقیقات او خارج نیست ؛ اما می توان در یک کلیت پرسشهایی را مطرح کرد، مثلا چرا نام صحیحی برای این اتفاق انتخاب نشده است؟ چرا بحث نظامی مورد کارشناسی دقیق قرار نگرفته؟ چرا موضع امریکا بخصوص در بحث نظامی شفاف نیست؟ چرا کارشناسان برجسته نظامی بحثی دقیق بخصوص درباره رویارویی مردم با نظامیان ارائه نمی کنند؟ و... از این دست پرسشها فراوانند و برای پاسخ هر یک ، به ساعات فراوان بحث و گفتگو نیاز است ؛ اما آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد و بحث در آن نتایج مهمی را پیش روی جهانیان قرار می دهد ؛ آن است که تاکنون هیچ محققی با دقت در جزییات بخصوص از منظر نظامی تحلیلی صحیح ارائه نکرده است.
انقلاب ، کودتا، جنگ ، تجاوز، حمله ، دفاع ، اشغال نظامی ، نبرد خیابانی ، حماسه ، مقاومت ،...و واژگان بسیار دیگری را در این مقوله یعنی ادبیات نظامی می توان یافت که از این میانه واژه مقاومت در کشورهای اسلامی جایگاه ویژه ای دارد. برای مثال اگر امروز مبارزه حزب الله لبنان"مقاومت" نام گرفته ،نه تنها مانعی ندارد بلکه این واژه چونان خورشید درخشان است ؛ اما متاسفانه تحلیل دقیق و کارشناسی حساب شده ای از این مقاومت ارائه نمی شود.
در میان واژگان مطرح شده 2 واژه ، اساس کار نظامی گری است . اول واژه جنگ و دوم واژه اشغال نظامی. براساس علوم نظامی ، جنگ زمانی اتفاق می افتد که 2 نیروی نظامی احساس کنند که می توانند با هم وارد مبارزه شوند و به اصطلاح تعادلی از نظر نظامی میان دو طرف وجود دارد که بر اساس این تعادل با ایجاد درگیری نظامی جنگ شکل می گیرد.
در غیر این صورت از واژه جنگ استفاده نمی شود ؛ برای مثال وقتی کویت به اشغال حکومت بعثی عراق درآمد، جنگی در میان نبود، بلکه یک اشغال نظامی صورت گرفت.
اهمیت این مطلب زمانی خود را نشان می دهد که در منطقه مهم خاورمیانه و شمال افریقا اکثر رژیمهای وابسته به غرب و امریکا ارتشهای خود را به مجهزترین سلاحهای ممکن از سوی دولت امریکا و غرب مجهز کرده اند تا از نظر نظامی با تمام قدرت ممکن تعادل بالایی به نفع خود ایجاد و معادلات را آن گونه که می خواهد تنظیم کنند.
ولی متاسفانه آنرا در مقابل مردم خود بکار گرفتند همانگونه که شاه در ایران مرتکب این جنایت شد .
حال سوال این است که مردم با علم و آگاهی از قدرت حکومتهای ظالم با چه سلاحی به مقابله می پردازند و همانگونه که در ابتدای بحث مطرح شد از نظر نظامی این اقدام چه نام دارد؟
جواب واژه ایست که در تفکر اسلام ناب و بالاخص تفکر شیعی از جایگاه ویژه ای برخوردار است و آن عبارت است از "حماسه".
وقتی دو نیرو در مقابل هم صف آرایی کنند و از نظر قدرت نظامی تعادل وجود نداشته باشد و نیروی در ظاهر ضعیف با علم و آگاهی به این مسئله وارد مبارزه نابرابر شود "حماسه"شکل می گیرد، ازاینروست که واقعه عاشورا حماسه نام دارد.
با توجه به این مبحث می توانیم قیامهای مردمی در کشورهای اسلامی را "حماسه" بنامیم ،حماسه ای که از "بیداری اسلامی" در ایران آغاز و با بیداری اسلامی در دیگر کشورهای اسلامی ادامه یافت و انشاءالله شاهد پیروزی این حماسه های مردمی در بحرین، یمن و عربستان باشیم تا دیگر رژیمهای سرسپرده به غرب هرچه زودتر نابود گردند.
ادامه مطلب
تحلیل پرس: مقام معظم رهبری در بیانات مهم خود در همایش علماء و بیداری اسلامی، از برخی شخصیت هائی که اغاز کننده امواج بیداری اسلامی و جنبش های اسلامی در تاریخ معاصر هستند نام بردند. ایشان در بخشی از بیانات خویش فرمودند: « نخستين امواج بيدارى در كشورهاى اين منطقه كه همزمان با آغاز ورود پيشقراولهاى استعمار آغاز شد، غالباً به وسيلهى علماى دين و مصلحان دينى پديد آمد. نام رهبران و شخصيتهاى برجسته چون سيدجمالالدين و محمد عبده و ميرزاى شيرازى و آخوند خراسانى و محمود الحسن و محمدعلى و شيخ فضلالله و حاج آقا نورالله و ابوالاعلى مودودى و دهها روحانى معروف بزرگ و مجاهد و متنفذ از كشورهاى ايران و مصر و هند و عراق در صفحات تاريخ براى هميشه ثبت و ضبط است.»[1] در این نوشتار مختصراً به معرفی این اشخاص می پردازیم.
ادامه مطلب
ادامه مطلب
«در گوشهای از این جهان یک جمهوری اسلامی به وجود آمده و یک حکومت اسلامی روی کار است. ملتهای مسلمان تحت قیادت این رهبری به پا خیزند و اسلام را گسترش دهند و با مبارزه و پشت کار حکومتهای غیر اسلامی را ساقط ساخته، امت واحده اسلامی تشکیل دهند.» بیداری اسلامی قبل از آنکه با گذشت سه دهه در شمال آفریقا و منطقه غرب آسیا پدیدار شود، در افغانستان به اصیلترین و بهترین شکل به رهبری مجاهدی روحانی از تبار اندیشههای ناب اسلامی نمایان شد.
از حجتالاسلام شهید مزاری چندان سخن نگفتهاند، نه در ایران و نه حتی در افغانستان! ناشناخته بودن اسم و رسم استاد مزاری تا حدی است که به جای مزاری شهید، میتوان «مزاری غریب» هم ایشان را معرفی کرد. مظلومیتی که در طول زندگی، شهادت و پس از شهادت جزء جداناپذیر شهید مزاری شده! مزاری که بود و چه کرد که هزارهها او را رهبر خواندند و وهابیت از شهادتش به عنوان یک خبر خوشحالکننده یاد کرد! فهم استاد شهید عبدالعلی مزاری تنها با فهم تاریخ افغانستان و آگاهی از سرنوشت قوم هزاره ممکن است.
ادامه مطلب
پس از گذشت دو سال از تحولات انقلابی در منطقه خاورمیانه، این منطقه همچنان دستخوش ناآرامی هاست. این نوشتار در پی تحلیلی جامع در ارتباط با علل شکل گیری این ناآرامی ها و پیش بینی تحولات در آینده است.
خبرگزاری شبستان: بالغ بر دو سال از آغاز تحولات کشورهای عربی خاورمیانه و شمال آفریقا می گذرد. این تحولات با شتاب بسیار زیادی آغاز گشت و زمینه های تغییرات بزرگی را در این کشورها فراهم کرد. در راستای این تحولات حکومت بن علی در تونس و مبارک در مصر سرنگون گردید و احزاب اسلامگرا که در انزوا به سر می بردند، در این دو کشور به قدرت رسیدند.
کشور لیبی، جنگ داخلی بسیار سنگینی را پشت سر گذاشت و سرانجام، انقلابیون موفق شدند کاخ ظلم و ستم معمر قذافی را بر سرش ویران سازند. در یمن پس از کش و قوس های بسیار، سرانجام علی عبدالله صالح به ترک حکومت وادار گشت و دولت انتقالی، قدرت را در دست گرفت. در بحرین بر اثر انقلاب مردم این کشور، پایه های مشروعیت آل خلیفه بکلی ویران شد و قدرت سرنیزه آل سعود و شورای همکاری خلیج فارس، آن ها را تا کنون بر سر قدرت نگه داشته است.
در اردن و کویت، حکومت مرکزی گرفتار بحران جدی است و باید بین تحدید قدرت و سرنگونی یک راه را انتخاب کند. در عربستان نارضایتی بخش وسیعی از جامعه را فراگرفته است. این نارضایتی در کنار بحران در خاندان حکومتی، آل سعود را وارد چالش جدی کرده استکه چالش نفوذ و تاثیرگذاری عربستان در منطقه از نشانه های این بحران ها می باشد.
ادامه مطلب
مسئلهى بحرين از لحاظ ماهيت، درست مثل مسائل ديگر كشورهاى منطقه است. يعنى مسئلهى بحرين با مسئلهى مصر، با مسئلهى تونس، با مسئلهى ليبى هيچ فرقى ندارد؛ ملتى هستند، حكومتى بر سر آنهاست كه حقوق آنها را ناديده ميگيرد.
ملت بحرين با اين قيامشان چه ميخواستند؟ خواستهى اساسى آنها اين است كه انتخابات انجام بگيرد، هر يك نفر آدم يك رأى داشته باشد؛ اين چيز زيادى است؟ اين توقع زيادى است؟
اينجا غربىها فرصت را مغتنم شمردند، براى اينكه در قضاياى منطقه دخالت كنند، با طرح يك مسئلهى جديد؛ مسئلهى شيعه و سنى. چون مردم بحرين بيچارهها شيعهاند، بنابراين هيچ كس در دنيا نبايد از آنها حمايت كند! تلويزيونهائى كه جزئيات قضاياى منطقه را پخش ميكردند، نسبت به قضاياى بحرين سكوت كنند، كشتار مردم بحرين را منعكس نكنند؛ يك عدهاى هم دربيايند در كشورهاى حاشيهى خليج فارس - چه سياستمدار، چه روزنامهنگار - گزافهگوئى كنند، بگويند مسئلهى بحرين جنگ بين شيعه و سنى است! چه جنگ بين شيعه و سنى؟ اعتراض يك ملت است به ظلمى كه دارد به او ميشود؛ درست همان جورى كه در تونس بود، همان جورى كه در مصر بود، همان جورى كه در ليبى است، همان جورى كه در يمن است؛ فرقى ندارد.
متأسفانه بعضى از كسانى كه آدم خيال ميكند انگيزهى سوئى هم ندارند، در اين دام افتادند. اگر خيرخواهانى در اين بين وجود دارند، من به آنها اعلام ميكنم: مسئله را مسئلهى شيعه و سنى نكنيد؛ اين بزرگترين خدمت به آمريكاست؛ اين بزرگترين خدمت به دشمنان امت اسلامى است كه حركت عمومىِ ضد استبدادى يك ملت را حمل ميكنند به دعواى شيعه و سنى؛ دعواى شيعه و سنى وجود ندارد.
ما بين غزه و فلسطين و تونس و ليبى و مصر و بحرين و يمن تفاوتى نميگذاريم. در همه جا ظلم به ملتها محكوم است. حركت ملتها با شعار اسلام و در جهت آزادى، مورد تأييد ماست. اوج وقاحت آمريكائىها آنجائى است كه دخالت تانكهاى دولت سعودى را كه آمدند توى خيابانهاى منامهى بحرين، دخالت نميدانند؛ اما وقتى مراجع تقليد ما، علماى ما، خيرخواهان ما ميگويند مردم را نكُشيد، ميگويند شما دخالت كرديد! اين دخالت است؟! اينكه ما به يك دولتى، يك رژيم ظالمى خطاب كنيم، بگوئيم مردمِ خودتان را نكُشيد، اين دخالت است؛ اما آمدن تانكهاى بيگانه توى خيابانهاى بحرين، دخالت نيست! اين اوج وقاحت آمريكائىها و اذنابشان در منطقه است كه اينجور حركت ميكنند، اينجور حرف ميزنند، اينجور تبليغات ميكنند. ۱۳۹۰/۰۱/۰۱
ادامه مطلب
بوقهای تبلیغاتی دشمن مانند همیشه فریاد خواهند كرد كه ایران میخواهد دخالت كند، میخواهد مصر را شیعه كند، میخواهد ولایت فقیه را به مصر صادر كند و میخواهد و میخواهد... این دروغها را سی سال است میگویند تا ملتهای ما را از یكدیگر جدا و از كمك یكدیگر محروم كنند ومزدوران آنها هم آن را تكرار میكنند.
«يُوحِی بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ».
با این ترفندها، هرگز وظائفی را كه اسلام بر دوش ما گذاشته است رها نخواهیم كرد. و الله من وراء القصد. ۱۳۸۹/۱۱/۱۵
ادامه مطلب
چه كسى ميتواند باور كند كه دولتهاى حامى ديكتاتوريهاى سياه در مصر و تونس و ليبى، اكنون حامى دموكراسىخواهى ملت سوريه شدهاند؟ ماجراى سوريه، ماجراى انتقامگيرى از حكومتى است كه سه دهه بهتنهائى در برابر صهيونيستهاى غاصب ايستاده و از گروههاى مقاومت در فلسطين و لبنان دفاع كرده است.
ما طرفدار ملت سوريه و مخالف هرگونه تحريك و دخالت خارجى در آن كشوريم. هرگونه اصلاح در آن كشور بايد بهوسيلهى خود ملت و با روشهاى كاملاً ملّىصورت گيرد. اينكه سلطهطلبان بينالمللى به كمك دولتهاى منطقهاىِ گوشبهفرمان، در كشورى به بهانهاى بحران بيافرينند و آنگاه به دستاويز وجود بحران، خود را به ارتكاب هر جنايتى در آن كشور مُجاز شمارند، خطرى جدى است كه اگر دولتهاى منطقه بدان نپردازند، بايد منتظر فرارسيدن نوبت خود از اين خدعهى استكبارى باشند. ۱۳۹۱/۰۸/۰۴
هرگونه اصلاح در آن كشور بايد بهوسيلهى خود ملت و با روشهاى كاملاً ملّىصورت گيرد. ۱۳۹۱/۰۸/۰۴
جمهوری اسلامی ایران بر اساس اعتقادات و آموزههای دینی خود، آمادهی هرگونه تلاش برای حل بحران سوریه است. اما حل بحران سوریه یك شرط طبیعی دارد كه عبارت است ازجلوگیری از ارسال سلاح به گروههای بیمسئولیت داخل سوری.وضعیت كنونی سوریه نتیجهی ارسال سیلگونهی سلاح از بیشتر مرزهای سوریه به داخل این كشور و برای گروههای مخالف است. ۱۳۹۱/۰۶/۰۸
دولت سوریه در قضایای كنونی مورد ظلم واقع شده است و این دولت باید ضمن گرفتن هرگونه بهانه از مخالفان و بهانهجویان و ادامهی اصلاحات سیاسی، واقعیت شرایط و پشت پردهی توطئه در سوریه را برای افكار عمومی ملتهای عرب تشریح و افشاء كند. ۱۳۹۱/۰۶/۱۰
ادامه مطلب
امروز آمريكا براى شبيهسازى كارى كه در مصر و در تونس و در يمن و در ليبى و امثال اينها انجام گرفته است، متوجه شده است كه سوريه را - كه در خط مقاومت است - دچار مشكل كند. ماهيت قضيه در سوريه با ماهيت قضيه در اين كشورها متفاوت است. در اين كشورها حركت ضد آمريكا و ضد صهيونيسم بود، اما در سوريه دست آمريكا آشكار و مشهود است؛ صهيونيستها دنبال قضيه هستند. ما نبايد اشتباه كنيم. ما نبايد معيار را فراموش كنيم. آنجائى كه حركت ضد آمريكا و ضد صهيونيسم است، آن حركت، حركت اصيل و مردمى است؛ آنجائى كه شعارها به نفع آمريكا و صهيونيسم است، آنجا حركت انحرافى است. ما اين منطق را، اين بيان را، اين روشنگرى را حفظ خواهيم كرد. ۱۳۹۰/۰۴/۰۹
تبليغات غرب و رسانههاى منطقهاىِ وابسته و مزدور، جنگ ويرانگر در سوريه را نزاع شيعه و سنّى وانمود ميكنند و حاشيهى امنى براى صهيونيستها و دشمنان مقاومت در سوريه و لبنان پديد مىآورد. اين در حالى است كه دو طرف نزاع در سوريه، نه سنّى و شيعه، بلكه طرفداران مقاومت ضدصهيونيستى و مخالفان آنند. نه دولت سوريه يك دولت شيعى، و نه معارضهى سكولار و ضد اسلامِ آن يك گروه سنّىاند. تنها هنر گردانندگان اين سناريوى فاجعهآميز آن است كه توانستهاند از احساسات مذهبىِ سادهانديشان در اين آتشافروزى مهلك استفاده كنند. نگاه به صحنه و دستاندركاران سطوح مختلف آن، ميتواند مسئله را براى هر انسان منصفى روشن كند. ۱۳۹۲/۰۲/۰۹
آنان با كمك عوامل خود در منطقه، در سوريه بحران مىآفرينند تا ذهن ملتها را از مسائل مهم كشورهاى خود و خطراتى كه در كمين آنها است، منصرف ساخته و به ماجراى خونينى كه خود تعمداً بهوجود آوردهاند، معطوف كنند. جنگ داخلى در سوريه و كشتار جوانان مسلمان به دست يكديگر، جنايتى است كه بهوسيلهى آمريكا و صهيونيسم و دولتهاى مطيع آنان آغاز شده و در آتش آن دميده ميشود. ۱۳۹۱/۰۸/۰۴
واقعیت قضایای سوریه یك جنگ نیابتی با دولت سوریه از طرف برخی دولتها به سردمداری امریكا و برخی قدرتهای دیگر و با هدف تأمین منافع رژیم صهیونیستی و ضربه زدن به مقاومت در منطقه است. در این میان، مردم سوریه وجهالمصالحه و قربانی این توطئه شدهاند كه این وضعیت باید هرچه زودتر متوقف شود. ۱۳۹۱/۰۶/۱۰
ادامه مطلب
.: Weblog Themes By Pichak :.
