ابزار نظر سنجی

حضرت آیت‌الله عبدالله جوادی آملی روز دوشنبه در درس تفسیر خود که در مسجد اعظم برگزار شد،‌ به ادامه تفسیر آیات پایانی سوره مبارکه احزاب پرداخت و گفت: در فضای مدینه در جریان جنگ احزاب عده‎‎‎ای به شایعه‎‎‎پراکنی و به هم زدن امنیت و آرامش پرداختند که قرآن در آیه ۶۰ سوره احزاب فرمود اینان باید دست بردارند وگرنه مسلمانان بر علیه آنان بسیج می‎‎‎شوند، ظاهر این است که آنان دست برداشتند و چون هیچ خبری از جریان بعد از تهدید نیست آنان فروکش کردند «مَلْعُونِینَ أَیْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِیلًا» خداوند در این آیه گفته است از رحمت‏خدا دورشده و هر کجا یافته شوند گرفته و سخت کشته خواهند شد، ممکن است معصیت‌های شخصی و فردی را خدا ببخشد اما خداوند از معصیت‌هایی که به جامعه اسلامی و امت اسلامی و مربوط به نظام و کشور است نمی‌گذرد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، وی با اشاره به آیه «إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیمًا» ابراز کرد: این آیه امر رجحان را می‌رساند، درباره نظام گفته‌اند واجب است اما در غیر از نماز واجب نیست، پیامبر(ص) فرمود صلوات ابتر را نفرستید، همان پیامبری که فرمود نماز صبح دو رکعت است گفت که صلوات را ابتر نفرستید و شافعی این مطلب را قبول دارد صلوات بر آل پیامبر(ص) را واجب می‌داند، همچنین باید توجه داشت که صلوات درجاتی دارد، مؤمنان و اولیا درجاتی دارند و پیامبران(ص) هم درجاتی دارند و هیچ کم‎رتبه‎ای واسط رسیدن فیض به عالی و اعلی نخواهد بود.
مفسر برجسته قرآن با اشاره به این‎که قرآن قانون اساسی است و کلیات را می‌رساند، ابراز کرد: نیاز به روایات اهل‌بیت(ع) وجود دارد، الان دست ما کوتاه است و گرنه پیامبر(ص) ۲۳ سال درس رسمی قرآن داشت، پیامبر(ص) که تنها تلاوت نکرد بلکه تفسیر هم کرد و به تزکیه هم پرداخت، خداوند نیز به پیامبر(ص) فرمود این کتاب را بر تو نازل کردیم که برای مردم آن‌چه را که هست تبیین کنی، دست ما از روایات اهل‌بیت(ع) کوتاه شده است و اگر وجود امام صادق(ع) و امام باقر(ع) نبودند بسیاری از مسائل برای ما حل‌ناشدنی می‌ماند، مشکل جدی ما این است.

در جامعه ای که در تمام دروس دانشگاهی اش حتی رشته هایی چون الهیات، ردپای پر رنگ فرهنگ غرب وجود دارد. در جامعه ای که جوان او هنوز اثبات اصول دین خود را بصورت مدقن نمی داند. پس انقلاب فرهنگی انجام نداده ایم.

خبرگزاری شبستان: در شماره های قبل بررسی نمودیم که جامعه ایرانی هرچند که تا قبل از انقلاب نیز جامعه اسلامی نام داشت اما پس از انقلاب امام خمینی تاکید داشتند که نیاز به انقلاب فرهنگی است، و بیان کردیم که فرهنگ زمانی منقلب می شود که فرد فرد یک جامعه منقلب شده و تغییر کنند، و در آخر به این نتیجه رسیدیم که منظور امام خمینی تغییر در اندیشه دینی و نوع تفکر دینی فرد فرد جامعه بوده است.
موضوعات دینی و یا هر مفهوم از علوم انسانی دیگر، برای ورود به قلب و ریشه دواندن در درون انسان امروزی، نیازمند ایجاد عمیق مفاهیم و ملموس و عقلانی نمودن آن موضوعات است. چون انسان امروزی تا موضوعی را بررسی نکند و مجاب به صحت آن موضوع نشود، موضوع مزبور را نه اینکه در قلب خود حک نمی کند، بلکه آن را پس می زند. پس در نتیجه هرچند که اثبات اصول - با توجه به رشد عقلی افراد- آسان تر می شود اما اگر اثباتی ارائه نگردد، آن اصل صد در صد پذیرش نخواهد داشت.
 

دریافت پیام حقیقی انقلاب اسلامی و وضعیت فعلی ما و نظام جمهوری اسلامی در مسیر انقلاب، همواره امری پرچالش بوده است. تلاش نموده ایم با نگاهی عمیق تر به انقلاب و سیر اعتلای آن بپردازیم.

خبرگزاری شبستان: " اهتمام به تربیت نیز، در کنار توجه به تعلیم بسیار ضروری است. تربیت و پرورش صحیح قوای روحی و جسمی، عامل شکوفایی استعداد های ذاتی بشر برای رسیدن به رشد و کمال حقیقی است. هیچ آباد کردنی به قدر آباد کردن روان انسان و فکر انسان - که در حقیقت راه آینده¬ او را ترسیم می¬کند - نمی ¬رسد."

مقام معظم رهبری در دیدار با مسئولین آموزش و پرورش در مرداد ماه سال هفتاد و هفت در بیانات فوق تأکید می نمایند که تربیت موضوعی ضروری بوده و ایجاد تفکر و اندیشه صحیح و اسلامی مهم ترین و پر ارزش ترین اقدام است.

دریافت پیام حقیقی انقلاب اسلامی و وضعیت فعلی ما و نظام جمهوری اسلامی در مسیر انقلاب، همواره امری پرچالش بوده است. تلاش نموده ایم با نگاهی عمیق تر به انقلاب و سیر اعتلای آن بپردازیم.

خبرگزاری شبستان: "در انقلاباتى که در عالم واقع مى‏شود یا در شورش‏ها یا در کودتاها، یکى اصل این‏ شورش و انقلاب و کودتا، یکى انگیزه‏اش، یکى محتوایش اینها سه امرى است که باید در آن توجه کرد. خودشان، خود انقلابات یا خود اینها شبیه به هم‏اند، یا شورش است یا کودتاست یا انقلاب، صورتاً مثل انسان‏ها مى‏ماند که همه صورتشان مثل هم هست اما معناشان فرق با هم دارد. انگیزه‏ها مهم است و محتواها. گاهى وقت‏ها انگیزه خوب است، محتوا خوب نیست، گاهى وقتها محتوا خوب است، انگیزه درست نیست."

در نوزدهم دیماه سال 1364، حضرت امام بیانات فوق را ایراد می فرمایند، این سخنان که نمونه ای از آن در بالا ارائه گردید، نشان دهنده این مطلب است که امام خمینی (ره) صرف انقلاب سیاسی و رفتن یک حاکم و آمدن حاکم دیگر را - هرچند که حاکم پیشین مفسد و حاکم جدید متشرع باشد و ساعی در اجرای احکام شرع - انقلاب اسلامی نمی داند مگر اینکه محتوای اسلامی نیز جایگزین محتوای ما قبل از انقلاب شود. که این مطلب، معنا و بیان دیگری از مرحله دوم انقلاب اسلامی است که در شماره اول به آن دست یافته شد.
حال به بررسی مرحله دوم انقلاب، یعنی انقلاب فرهنگی خواهیم پرداخت.

دریافت پیام حقیقی انقلاب اسلامی و وضعیت فعلی ما و نظام جمهوری اسلامی در مسیر انقلاب، همواره امری پرچالش بوده است. تلاش نموده ایم با نگاهی عمیق تر به انقلاب و سیر اعتلای آن بپردازیم.

خبرگزاری شبستان: "خرابى زیاد واقع شده در این کشور، همه اینها هست. اما آنکه به دست آوردیم آن را چرا فکر نمى‏کنیم؟ باید فکر کنیم که آن چیزى که ما به دست آوردیم این است که ما یک رژیمى که اسلام را داشت به تباهى مى‏کشید، جوانهاى ما را عشرت کده‏اى کرده بود، ملت ما را رسانده بود به آنجایى که جز اینکه یک کارهاى زشتى بکنند یا [مصرف‏کننده‏] باشند براى خارج، جز این کارى از آنها نیاید، این مسأله را خدا به ما عنایت کرد که همه ملت با هم احساس کردند که دیگر نباید از حالا آن طور باشد و از این منجلاب بیرون آمدند. آنچه ما [به‏] دست آوردیم این است که ما اسلام را در اینجا زنده کردیم."

متن فوق قسمتی از فرمایشات حضرت امام خمینی (ره)، در دوم دیماه سال 1361 است. رهبر کبیر انقلاب، در این سخنرانی خود مانند بسیاری دیگر از سخنرانی های ایشان، دست آورد اصلی انقلاب ایران را، زنده کردن اسلام معرفی می نماید. به بهانه قرار گرفتن در دهه انفجار نور، نگاهی به انقلاب اسلامی ایران و ریشه ها و مهمتر از آن هدف راهبردی آن خواهیم پرداخت.

منبع : کتابخانه تبیانچند سال است که اصطلاح اسلام سیاسی سر زبان برخی به اصطلاح افراد روشنفکر افتاده است البته همانطور که قبلا گفتم این افراد در چنته خود چیزی ندارند که آن را ارائه دهند و این اصطلاح را از نویسندگان مغرض غرب سرقت کرده اند در صورتیکه این اصطلاح هیچ معنای درستی ندارد و در دائرة المعارف اسلامی جایگاهی ندارد  و نویسندگان غربی جهت حمله به اسلام این اصطلاح را ترویج داده اند تا مسلمانان را از سیاست اسلامی بدور نگاه دارند و نگذارند مسلمانان به آن عظمت تاریخی و قیادت جهانی که قرنها مالک آن بودند دست یابند و این افراد به اصطلاح روشنفکر به جای نقد این اصطلاح آن را بوسیده و چشم بسته از نویسندگان غرب تقلید نمودند اما چرا این اصطلاح غلط است و اساس و بنیادی ندارد ؟

زیرا ما اسلام سیاسی و غیر سیاسی نداریم و اصلا اسلام با سیاست تعریف نمی شود تا تقسیم به اسلام سیاسی و اسلام غیر سیاسی باشد و این سیاست است که با اسلام تعریف می شود و در حقیقت چنین باید گفت سیاست اسلامی و سیاست غیر اسلامی یا همان ضد اسلامی که برخی خواهان اجرای آن در جوامع اسلامی هستند.

بی شک سیاست جزئی از اسلام است و هرگز حاوی بر اسلام نبوده تا اسلام را با سیاست تعریف و تقسیم نمائیم بلکه اسلام یک نظام کامل زندگی برای بشریت است و  محور اساسی آن توحید و یگانگی الله است و اصول و فروع دیگر از جمله سیاست به دور آن می چرخند و سیاست اسلامی هم بر همان توحید الله قائم است و سیاست اسلامی می گوید تمامی قدرتهای تشریعی و قانونگذاری به جز الله مردود و باطلند و انسانیت را به سوی باتلاق هلاکت و بربادی می برند همانگونه که امروز بشر سرگردان و حیران است و بحرانهائی از قبیل سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی و خانوادگی بشریت را احاطه کرده است زیرا که پا فراتر گذاشته و ادعای خدائی کرده اند و خود قوانینی ساخته اند که آنان را با این بحرانها دچار کرده است.

اسلام محدود در سیاست و یا اجتماع و یا خانواده و یا اخلاق و یا معنویات نیست و هیچ کدام از اینها به تنهائی نمی توانند تعریفی برای اسلام باشند و کسانی که اسلام را به اسلام سیاسی و غیر سیاسی تقسیم و تعریف می کنند از شناخت واقعی اسلام محروم هستند و درکی سطحی و نادرست از اسلام دارند چون اسلام نظامی کامل و جامع برای نجات و پیروزی دنیوی و اخروی بشر می باشد که پایه ها و اصول زیرساز آن بر اساسی حکیمانه و متقن و استوار پی ریزی شده است و تمامی قوانین و فرامین عملی آن که جهت رشد معنوی و مادی بشر وضع شده است از همان پایه ها سرچشمه می گیرد و هیچ عملی از اعمال اسلام به تنهائی نمی تواند ناجی باشد بلکه همه با هم ارتباط ناگسسته ای دارند که برای شناخت اسلام اول باید پایه های اسلام و پس آن فروع و شعبه های اسلام را شناخت و سیاست یکی از شعبه های اسلام می باشد که مسلمانان  با در دست گرفتن قدرت سیاسی قوانین و فرامین خداوندی  را در زمین به اجرا در می آورند.

نکته ای دیگر که لازم به اشاره است اینکه اسلام ارث هیچ گروه و فردی نیست و در اسلام مانند جهان غرب مسیحی  طبقات وجود ندارد و همه مسلمانان در برابر قوانین اسلام برابرند و هیچ کس بر دیگری برتری ندارد هیچ گروهی در اسلام حقی بیشتر از دیگر گروهها ندارد یا بهتر بگویم اسلام متعلق به ملاها و مولوی ها و علماء نیست و نه عمل آنها ملاک اسلام است و نه آنها نسبتی نزدیکتر از دیگران به اسلام دارند اما برخی افراد که از حقیقت تعالیم اسلام نا آگاهند نظام اسلامی را متعلق به قشری خاص می دانند در حقیقت این افراد نظام اسلامی را با تئوکراسی غرب اشتباه گرفته اند در صورتیکه نظام پاکیزه اسلامی هیچ نسبتی با تئوکراسی غربی ندارد و این دو نظام کاملا با هم متفاوت هستند زیرا تئوکراسی غربی عبارت از همان اعتقاداتی است که اربابان کلیسا و پاپها و کشیشها به خورد مردم داده اند و خودسرانه برای مردم قوانین وضع کرده و خود را روحانی قلم داد کرده و خود را از مردم جدا تصور کرده اند ،تئوکراسی غرب یعنی حکومت پاپها و کشیشها و اربابان کلیسا که از این راه مقام و منزلت خدائی خود را در میان مردم تحکیم کرده اند و خود را پشت قوانین خود ساخته مخفی کرده اند و به همین خاطر خود را روحانی می نامند در حالی که ما در اسلام اصلا طبقه ای به نام روحانی نداریم و لفظ روحانی که در ایران رائج است از شیعیان است که نظامشان تشابهات بسیار زیادی با نظام تئوکراسی پاپها دارد و در اسلام و آموزه های اسلامی چنین اصطلاحی وجود ندارد و اسلام هرگز تحت تاثیر طبقه و افراد خاصی نیست علمای اسلام مانند دیگر شهروندان جامعه اسلامی از حقوقی برابر برخوردارند و هیچ برتری طبقاتی بین علماء و دیگر مسلمانان وجود ندارد نه معصوم هستند و نه نیابتی از امام دارند و نه رابطه مخفی دیگری و نه تقدسی که دیگران از آن محروم باشند آنگونه که در تئوکراسی غربی وجود دارد و پاپها خود را معصوم و پاک قلمداد می کنند و از طرف خود طبق امیال و شهوات خود قانون وضع می کنند و آن را به خدا نسبت می دهند در حالی که هیچ عالمی در اسلام حق وضع قانون ندارد و باید از قوانین اسلامی مانند دیگر احاد مردم پیروی نماید و حتی حکومت اسلامی به معنای حکومت علماء نیست زیرا در حکومت اسلامی افراد بر اساس تعهد و تخصص انتخاب می شوند چنانچه حضرت یوسف علیه السلام وقتی می خواهد مسئولیت بیت المال مصر را بر عهده گیرد می گوید من را بر خزائن بگذار زیرا من حفیظ و علیم هستم که حفیظ اشاره به تعهد وی در برابر حفظ بیت المال می باشد و علیم اشاره به تخصص وی در تقسیم بیت المال می باشد و به همین خاطر می بینیم که بسیاری از اصحاب پیامبر با وجود دارا بودن علم و زهد و تقوا در حکومت اسلامی شریک نبودند و زمانیکه حضرت ابوذر رضی الله عنه که از متقی ترین و زاهدترین اصحاب پیامبر بود از آنحضرت صلی الله علیه و سلم تقاضای مقام سیاسی کرد پیامبر اسلام صلی الله علیه و سلم فرمودند : لا اری فیک یعنی من در تو این صلاحیت را نمی بینم پس معلوم شد که تنها عالم بودن و متقی بودن نمی تواند ملاک شرکت در حکومت اسلامی باشد بلکه تخصص و تعهد لازم است و فرق نمی کند از چه قشری باشد زیرا در جامعه اسلامی همه برابر هستند و در تاریخ اسلام می بینیم که مدتهای زیادی بردگان حکومت کرده اند و این زمانی بوده که غرب در وحشی گری و برده کشی مصروف بوده است .

و در  مورد اینکه جامعه و حکومت اسلامی همه را برابر می داند  دلائل زیادی است که در بحث های آینده بدان می پردازیم.

 لذا نظام اسلامی را به یک طبقه منحصر کردن اشتباه است و با آموزه های اسلامی مغایر است و کسانی که چنین می اندیشند باید اسلام را مورد مطالعه قرار دهند تا بتوانند طبق حقیقت تحلیل نمایند و در دام نویسندگان مغرض غربی نیافتند زیرا غربیها هیچ گاه خواهان بازگشت دور پر افتخار و اقتدار اسلامی نیستند چون با بازگشت آن دور زرین رهبری جهان از دست غرب خارج شده و بدست مسلمانان خواهد افتاد.

ابومقداد ریگی

وبلاگ نجات امت اسلامی

قبل از بررسي اين موضوع ابتدا لازم است مطالبي در جهت تبيين مفهومي سياست و دين به عنوان مقدمه بحث داشته باشيم و سپس جايگاه سياست در اسلام را مورد تحليل و بررسي قرار دهيم :
يکي از موضوعات کليدي که در بحث «دين و سياست » نقش بسيار مهمي ايفا مي نمايد و راه گشاي بسياري از شبهات و ابهامات موجود است ؛ تعريف دقيق دو متغير دين و سياست است . به عبارت ديگر قبل از هر گونه قضاوت و داوري علمي ابتدا لازم است مشخص شود که وقتي از رابطه سلبي يا ايجابي ميان دين و سياست بحث ميشود؛ کدام دين و سياست با چه ويژگي هايي مد نظر است ؛ آن گاه به ارائه دلايل در جهت نفي رابطه يا اثبات آن پرداخت: