بر من از جور تو هرچند که بیداد رود

چون رخ خوب تو بینم همه از یاد رود

بعد از این هم آشیانت هر كس است

باش با او ، یاد تو ما را بس است

بلای عشق را جز عاشق شیدا نمی داند

به دریا رفته می داند مصیبت های طوفان را