خیلی دارم من به تو ارادت

ای معنای عشق بی نهایت

پاگیرم کن در کرب وبلایت

با یاد کرب وبلا دلم مجنون میشه

بی نام تو دنیامون مثه زندون میشه

چشمامون با یادت پراز بارون میشه

زندگی بی عشقت چه بی سامون میشه

انت فی قلبی یااباعبدالله 

"السلام علیک یا ثارالله"

از قدیمی ها شنیدم در میان روضه ها
مرده زنده میشده از برکت دم های تو

"یا اباالفضل العباس مدد"

شب ها با یاد تو بی تابم "حسین اربابم"
با یاد کربلا میخوابم "حسین اربابم"

تو آن بلای قشنگی که آمدی به سرم

"السلام علیک یا اباعبدالله الحسین"

نکته ای بسیار ناب از سیدالشهداء علیه السلام

آیت الله محی الدین حائری شیرازی :

حضرت حسین (علیه السلام) در شب عاشورا یک جور سخن گفت و در روز عاشورا یک جور دیگر :

شب عاشورا ، سخن از ( نمیخواهم ، احتیاج ندارم ، بروید ، بیعتم را برداشتم ) بود ،

روز عاشورا میگوید : بیائید به من کمک کنید ، آیا یاور و مددکاری هست ؟ هل من ناصر ینصرنی ؟

شب صحبت میکند تا مبادا خبیثی در بین طیب ها باشد ،

و روز سخن میگوید تا مبادا طیبی در بین خبیث ها مانده باشد ،

شب غربال میکند تا فقط صالحان بمانند و روز غربال میکند تا فقط اشقیاء در مقابل او ایستاده باشند ،

آنکه در عرفه آنچنان میگرید ، میتواند در عاشورا جهانی را اینچنین بگریاند...:(

تو این شبا باهر نیتی هرکی میره مجلس عزاداری

با هر خواسته معقول یا نا معقولش

بی جواب نمیمونه من که از همه کوچیکترم گنهکار ترم

امشب آقا ابوالفضلو به چیز خاصی نه

فقط به باب الحوائج بودنشون قسم میدم کسی دست خالی بر نگرده

من با همه وجودم بهترینهارو برای دوستانم خواستارم

واگر جواب نگیرم از من کوچیک سوال نمیپرسن

باب الحوائج بودن اون بزرگوار سوال میشه

پس به حق دست از تن جدا شده همه به خواسته ی قلبشون برسن

من کوچیک روهم جز التماس دعا هیچ خواهشی نیست

میشـِــــہ اِیـــــن شَبـــــآ ...

تـــــو روضِـہ هـآ ...
تـــــو سینــِـــہ زِنـے هـآ ...

اونجـــــا کـِہ دِلـِت میـشکَـنِـہ ...

اونجـــــآ کـِہ بُغـض گَـلـُوتـــــو مـیگـیـرِه و اَشـــــک تـو چِـشمـــــآت حَـلـقـِہ مـیـزنـہ ...
وَ خـــُــدآرو بـہ عَـزیـــــزآش قَـســـَــم مـیـِــــدے ...

وآسـِہ مَنــــَـمْ دُعـآکُنـِــــید...

جنگ باشخصِ اباالفضل بخدا مشکل بود

شمر دستورفقط داد ، خودش بُزدل بود

وقت برگشت همه لشگریان میگفتند

خودمانیم اباالفضل چقدر خوشگل بود...

........یا قمربنی هاشم .......

عالم همه محو گل رخسار حسین است

ذرات جهان درعجب کار حسین است

دانی که چرا خانه ی حق گشته سیه پوش

یعنی که خدای تو عزادار حسین است