موضوع : تولید ملی و حمایت از اقتصاد
سياستهای اقتصادی در کشور ما از سال 1384 تغییراتی پیدا کرد که پس از گذشت نزدیک به پنج سال ميتوان به ارزیابی نتایج آنها پرداخت و احیانا برای سیاستگذاریهای فعلی و آینده از این تجربه درس گرفت.
نخستین حرکت مهم اقتصادی درآن زمان، اعمال سیاست تثبیت قيمتها (به ویژه قيمتهای حاملهای انرژی) بود. توجیه این سیاست از منظر مدافعان آن پایان بخشیدن به تورم مزمنی بود که از گذشتههای دور در اقتصاد ایران جریان داشت. بسیاری از اقتصاددانان در همان زمان متذکر شدند که مشکل تورم منشا دیگری دارد و عمدتا به سياستهای پولی مربوط میشود و از اینرو با تثبیت قيمتها نميتوان این مشکل را حل کرد. اما به هر صورت آن سیاست اجرا شد و نتیجه آن نه تنها کاهش تورم نبود، بلکه افزایش آن از 4/10 درصد در سال 1384 به 4/25 درصد در سال 1387 بود. علت این روند را باید در افزایش شدید نقدینگی در فاصله سالهای 1383 تا 1386 جستوجو کرد؛ چرا که با کاهش آن در سال 1387 و البته رکود حاکم بر اقتصاد ملی، نرخ تورم در سال 1388 رو به کاهش نهاد و به 8/10 رسید.
امروزه ظاهرا کشتیبان را سیاستی دگر آمده و اصلاح قيمتهای حاملهای انرژی در دستور کار قرار گرفته است که در نفس خود کار درستی است؛ گرچه نحوه اجرای آن جای بحث فراوان دارد.
لينک مطلب