پايه‏ هاى اسلام
عن ابى جعفر(علیه السلام) قال: بنى الاسلام على خمس:الصلوة و الزكوة و الصوم و الحج و الولاية‏و لم يناد بشى‏ء ما نودى بالولاية يوم الغدير.....كافى 2، 21، ح 8.

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
اسلام بر پنج پايه استوار شده است: نماز، زكات، روزه، حج و ولايت و به هيچ چيز به اندازه آنچه در روز غدير به ولايت تاكيد شده، ندا نشده است.

پيامبر و امامت على(علیه السلام)

عن جابر بن عبد الله الانصارى قال: سمعت‏رسول الله(صلی الله علیه و آله و سلم) يقول لعلى بن ابى طالب(علیه السلام):يا على! انت اخى و وصيى و وارثى‏وخليفتى على‏امتى فى‏حيوتى و بعد وفاتى‏محبك محبى و مبغضك مبغضى‏و عدوك عدوى....امالى صدوق: 124، ح 5.

جابربن عبد الله انصارى مى‏گويد:

از رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) شنيدم كه به على بن ابى طالب           (علیه السلام) فرمودند:اى على، تو برادر و وصى و وارث و جانشين من در ميان امت من در زمان حيات و بعد از مرگ منى. دوستدار تو دوستدار من و دشمن و كينه‏توز تو دشمن من است.

نماز در مسجد غدير

عن ابى عبد الله(علیه السلام) قال:انه تستحب الصلوة فى مسجد الغديرلان النبى(صلی الله علیه و آله و سلم) اقام فيه امير المؤمنين(ع)و هو موضع اظهرالله عزوجل فيه الحق....وسائل الشيعه 3: 549.

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:

نماز خواندن در مسجد غدير مستحب است، چون پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله و سلم) در آنجا اميرمؤمنان(علیه السلام) را معرفى و منصوب كرد. و آنجايى است كه خداى بزرگ، حق را آشكار كرد.

 روز ديدار و نيكى

قال الصادق(علیه السلام):

ينبغى لكم ان تتقربوا الى الله تعالى بالبر والصوم والصلوة و صلة الرحم و صلة الاخوان، فان الانبياء عليهم السلام كانوا اذا اقاموا اوصياءهم فعلوا ذلك و امروا به....مصباح المتهجد: 736.

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:

شايسته است با نيكى كردن به ديگران و روزه و نماز و بجا آوردن صله رحم و ديدار برادران ايمانى به خدا نزديك شويد، زيرا پيامبران زمانى كه جانشينان خود را نصب مى ‏كردند، چنين مى‏ كردند و به آن توصيه مى‏ فرمودند.

پیامبر اکرم(ص):

ای علی(ع) جبرئيل از جانب خداوند عزّوجلّ به من خبر مى‌دهد كه به دوستدار و شيعه تو هفت خصلت داده است.

 

جابربن عبدالله انصاری میگوید: روزی نزد رسول خدا صلی الله علیه و اله بودم، که پيامبر صورتش را به سوی علی گردانید و فرمود: ای ابوالحسن! آیا به تو مژده‌ای ندهم؟ عرض کرد آری ای پیامبر خدا.

پیامبر(ص) فرمود: اين جبرئيل است که از جانب خداوند عزّ و جلّ به من خبر مى‌دهد كه به دوستدار و شيعه تو هفت خصلت داده است:

1- نرمى با او هنگام مردن

2- همدم داشتن در تنهايى

3- نور در تاريكى

4- امنيّت هنگام ترس

5- برابرى كفه ميزان اعمال

6- گذر از صراط

7- وارد شدن به بهشت هشتاد سال پيش از ورود ديگر مردمان

 

متن حدیث:

عَنْ جابربن عبدالله الانصاری قال کُنتُ ذاتَ یومٍ عندالنبی صلى الله عليه و آله اذ اقبل بوجهه علی علیّ‌بن ابی‌طالب فقال الا ابشرک یا ابالحسن قال: بلی یا رسول الله (صلی الله علیه و اله) قال هذا جَبرَئيلُ يُخبِرُني عنِ اللّه ِ جَلَّ جلالُهُ أنّه قد أعطى مُحِبَّكَ و شِيعَتَكَ سَبعَ خِصالٍ: الرِّفقَ عِندَ المَوتِ، و الاُنسَ عِندَالوَحشَةِ، و النورَ عندَ الظُّلمَةِ، و الأمنَ عِندَالفَزَعِ، و القِسطَ عِندَالمِيزانِ، و الجَوازَ عَلَى الصِّراطِ، و دُخولَ الجَنَّةِ قَبلَ سائرِ الناسِ مِن الاُمَمِ بثَمانينَ عاما.
 

(مشکاة الانوار في غررالاخبار، الفصل الرابع في منزلة الشيعه)
منبع ; مشرق

حرکت فرضی در صحن و رواقهای حرم مطهر و زیارت قبر و ضریح مطهر.

حرکت فرضی در صحن

مائده، آيه 67-غدير در قرآن

 به نظر مي‏رسد كه منظور از عبارت ذكر غدير در قرآن به طور واضح اين باشد كه آنچه در غدير خم رخ داده در قرآن نقل نشده است و مي‏بايست تمامي واقعه غدير خم در قرآن به وضوح و به طور روشن و لفظ به لفظ بيان مي‏شد و مبحث خلافت در آياتي از قرآن گنجانده مي‏شد. اما بايد دانست كه شيوه و روش كلام الهي در بيان بسياري از مطالب طرح پياپي و پيوسته مباحث است به گونه‏اي كه بدون توجه به شأن نزول بسياري از آيات نمي‏توان به مقصود و هدف اصلي بيان آنها پي برد. شأن نزول در واقع علت، سبب و يا رويدادهايي است كه متناسب با آنها آياتي نازل شده و در بسياري از موارد آياتي كه در پي هم در يك سوره وجود دارد در برگيرنده مباحث گوناگون است و بدين‏سان علوم قرآن خود دامنه‏اي ژرف و گستره از دانش را تشكيل مي‏دهد.

پاسخ تفصیلی: نزول آیه را در روز «غدیر» بسیارى از اساتید فنّ حدیث و تاریخ مانند: طبرى، ابن مردویه، ابو نعیم اصفهانى، خطیب بغدادى، ابو سعید سجستانى، ابوالحسن المغازلى، ابوالقاسم الحاکم الحسکانى، ابن عساکر دمشقى، خطیب خوارزمى، ابن جوزى، شیخ الاسلام حموینى، ابن کثیر شامى و... که عموماً از اساتید طراز اوّل حدیث و تاریخ اهل تسنّن مى باشند تصدیق کرده اند؛ هرگاه به نقل این گروه، روایات اهل بیت پیامبر(صلى الله علیه وآله) ضمیمه گردد، نزول آیه در روز غدیر قطعى مى شود.
امّا مسأله ترتیب و نظم آیات که مشکلى در بسیارى از مباحث براى مفسّران ایجاد کرده است چندان پیچیده نیست؛ زیرا ترتیب نزول سوره ها و آیات قرآن با ترتیب فعلى آن کاملا مغایرت دارد؛ مثلا سوره هایى است که در مدینه نازل گردیده اند و قاعدتاً باید جاى آنها پس از سوره هایى باشد که «مکّه» نازل شده اند و عکس آن نیز چنین است، حتّى برخى از آیات یک سوره در مکّه و بعضى از آن در مدینه نازل گردیده است و چه بسا میان نزول دو آیه از یک سوره سال ها فاصله شده است.
اگر ما شأن نزول آیات را به دقّت بخوانیم و یا لااقل آنچه را که بالاى سوره هاى قرآن نوشته شده است ملاحظه کنیم از هرگونه توضیحى بى نیاز مى شویم؛ سوره هایى است که آنها را سوره مدنى مى نامند ولى بعضى آیات آن در «مکّه» نازل شده است، مانند سوره «انفال» که تمام آن مدنى است مگر از آیه 20 تا 26 که در مکّه نازل گردیده است و عکس آن نیز در قرآن فراوان است مانند سوره «شعراء» و «کهف» و امثال اینها.
بنابر این، ترتیب و نظم آیات و روابط آنها هیچ گاه نمى تواند براى ما در برابر روایات و احادیث قطعى، سند محکمى باشد و روش دانشمندان اسلام در تفسیر قرآن نیز همین بوده است و این موضوع شواهد بسیارى دارد.
هرگز قرآن نظم تألیف بشرى را ندارد که موضوعى را گرفته و تا آخر سوره آن را تعقیب کند; قرآن مجموعه آیاتى است که برحسب حوادث و پیشامدهاى گوناگون و هدف هاى مختلف، تدریجاً از طرف خداوند فرستاده شده است؛ چه بسا در یک سوره مقصدهاى مختلف و موضوعات گوناگون مورد بحث واقع شده است و به همین دلیل نمى توان قبل و بعد آیه اى را گواه محکم بر چیزى گرفت و روابط آنها را حفظ نمود؛ گاهى تمام آیات یک سوره به صورت آیاتى است که مضامین آنها بسان حلقه زنجیر به هم پیوسته وارد شده اند و گاهى ابداً به هم مربوط نیستند.