عطر تبسم / مدح حضرت رسول (ص)

عطر تبسم 
می گذشتید از میان کوچه‌ها، با هر تبسم
کوچه می‌شد در فضای عطر لب‌های شما، گم
ای پیام سبز جاری، در نگاه آسمان‌ها
آه از آیین و از آیینه‌های قلب مردم
دیدن خورشید از نزدیک باور کردنی نیست ؟
من شما را در خیالم می‌کنم وقتی تجسم !
آه ای دریای رحمت، نبض جاری در حقیقت
درد ما، امروز یعنی: لحظه‌های بی ترحم
مهربانا، کاش می‌شد، بار دیگر هم بپیچد
صوت قرآن شما، در کعبه‌ی سبز ترنم
* *
 

تاریک بود شب - شب ظلمت - اما ستاره گفت: محمد

نورش پر از صدای خدا شد وقتی دوباره گفت: محمد

پرسیدم از ستوده‌ی انجیل، راهب رسید و گفت: محمد

بر روی لوح چرمی آهو چشمی کشید و گفت: محمد

بعدش گذاشت گوشه‌ی لب‌ها خالی سیاه و گفت: محمد

بعدش نشست وسیر نظر کرد در قرص ماه و گفت: محمد 

آمد صدا، صدای ملَک بود در آسمان سرود: محمد

هستی به وجد آمد و گل کرد بر شاخه‌ی وجود محمد

آیه آیه همه جا عطر جنان می آید

وقتی از حُسن تو صحبت به میان می آید

جبرئیلی که به آیات خدا مانوس است

بشنود مدح تو را با هیجان می آید

مي رسي مثل مسيحا و به جسم کعبه

با نفس هاي الهي تو جان می آید

بسکه در هر نفست جاذبه‌ی توحیدی است

ریگ هم در کف دستت به زبان می آید

هر چه بت بود به صورت روی خاک افتاده‌ ست

قبله‌ی عزت و ايمان به جهان مي آيد

با قدوم تو براي همه‌ی اهل زمين

از سماوات خدا برگ امان مي آيد

نور توحيدي تو در همه جا پيچيده ست

از فراسوي جهان عطر اذان مي آيد

عرش معراج سماوات شده محرابت

ملکوتی ست در این جلوه‌ی عالمتابت

ملک الشعرای بهار

ثنا باد بر جان پیغمبرش

محمّد فرستاده و بهترش

که بُد بر درِ دین یزدان، کلید

جهان، یک سر از بهر او شد پدید

بدو داد دادار، پیغام خویش

بپیوست با نام او نام خویش

محمد (ص) با روشنی کلامش و آسانی شریعتش، سرآمد همه بزرگان جهان است. او با کارهای برجسته اش عقلها را به تحیر واداشت و تاریخ، مصلحی همانند وی که در زمانی کوتاه بشریت خفته را بیدار، و خویهای نیکو را رایج،و دانش و فضیلت را ارزش بخشیده باشد، سراغ ندارد.

ویلیام سویر (ادیب و دانشمند انگلیسی)

سلام ای محمد که چشمه ی حیاتی

تو ساحل امیدیتو کشتی نجاتی

چو باغ سبز ایمانپر از گل و سروری

پیام تو حقیقتتو شهر علم نوری

غروب ظلم و جوریبهار عدل و دادی

فروغ شبهای تارنوید صبح شادی

بر آسمان قلبم نشانده ام تا ابر

ستاره ای درخشانبه یادت ای محمد...