با توجه به اینکه دوستان در بخش نظرات، شعرهای اذری بیشتری درخواست کرده بودند، یک شعر زیبای دیگر از سید عظیم شیروانی شاعر بزرگ آذربایجانی را همراه با ترجمه تقدیم شما می کنم.

در ضمن: نماز و روزه هاتون هم قبول

هر عاشیقین کی سن کیمی بیر گول یاناقی وار

 

لاله کیمی، عیاندی کی، کوکسونده داغی وار

 

کونلومو تازه داغلرین روشن ایلمیش

 

شمعی غمینده، شکر، اونون شبچیراغی وار

 

سونبول اوزونو زولفوه اوخشاتدی بیر گئجه

 

گوردو خطادیر، ایندی پریشان دیماغی وار

 

تا گویمایا دوداغینی دیلبر دوداغیما

 

من باور اتمزم کی او ماهین دوداغی وار

 

تا خاری موهنتین دیلی پرخونا سانجیلیب

 

ای گلعذار، لاله گولون، گول فراقی وار

 

سید یتیردی اخیر اوزون خوم ایاغینا

 

باشیندا شور نشئه سی، الده ایاغی وار

 

 

 

ترجمه:

 

هر کسی که یار زیبارویی (که لپهایش سرخرنگ هستند) دارد

 

مانند لاله، معلوم است که در درون قلبش داغی دارد

 

داغهای تازه ات خانه قلبم را روشن کرده اند

 

شکر که از شمع غمت، دلم شبچراغی دارد

 

یک شب سنبل خودش را به زلف تو شبیه دانست

 

فهمید که اشتباه کرده است، خیلی ناراحت شده است

 

تا وقتی که دلبرم لبهایش را روی لبهایم نگذارد

 

من باورم نخواهد شد که آن ماه لب هم دارد

 

از وقتی که خار محنت تو ، در دل پرخون فرو رفته است

 

ای گلعذار، گل لاله، در فراق گل رویت افتاده است

 

سید (تخلص شاعر) اخرش خودش را به پای خم رساند

 

در حالی که در سر نشعه ی شور دارد و در دست پا دارد