
محمدفاکر میبدى
سخن گفتن از عظمت و شکوه غدیر، کارى نیست که از عهده هرکسبرآید. پرداختن به موضوع پراهمیتى چون غدیر، تنها از کسانىشایسته است که این حماسه جاوید تاریخ و نقطه عطف نبوت و امامترا آفریدند.
غدیر به اراده الهى صورت گرفت، با خطاب (یاایهاالرسول بلغ ماانزل الیک من ربک
پیامبر مامور تحقق عینى غدیر شد و على(ع)را به عنوان ولىامر، به جهانیان معرفى کرد:
«من کنت مولاه فعلى مولاه.»
پس از این معرفى شکوهمند، خداوند فرمود: (الیوم اکملت لکمدینکم و اتممت علیکم نعمتى و رضیت لکم الاسلام دینا
حادثه غدیر بیانگر ارزشهاى مذکور است و روز غدیر ظرف زمانىابلاغ آن. در باره این واقعه بزرگ، عنان قلم به محور اصلى آن،علىبن ابىطالب(ع)مىسپاریم و به بازخوانى خطبه «غدیریه» آنحضرت مىپردازیم.
روز بیان اراده خدا و روز ابلاغ
«فانزل الله على نبیه فى یوم الدوح مابین به عن ارادته فىخلصائه و ذى اجتبائه و امره بالبلاغ.»
خداوند در روز درختان تنومند، آنچه بیانگر ارادهاش در بارهبندگان خالص و برگزیدهاش بود، بر پیامبرش نازل کرد و به وىدستور داد آن را ابلاغ کند.
واژه «دوح» جمع دوحه به معناى درختان تنومند و بزرگ است. این سخن درحقیقتبیانگر نشانههاى جغرافیایى و تاریخى غدیر استکه مىفرماید: آن روز زیر درختان تنومند، آیاتى نازل شد که مبیناراده خدا براى بندگان خالص، مخلص و برگزیده است. آن روز کهروز هجدهم ذى الحجه بود. جبرئیل فرود آمد و آیه(یاایهاالرسولبلغ ما انزل الیک من ربک)(اى پیامبر! آنچه را از طرف پروردگارتبر تو نازل شده، به مردم برسان.)را بر پیامبر(ع)نازل کرد و آنحضرت را مامور ساخت آنچه را بین خدا و پیامبر(ص)وجودداشت(ولایت على(ع» ، به مردم ابلاغ کند.
از عبارت «بلغ ما انزل الیک» معلوم مىشود پیش از آن «ولىامر» تعیین شده بود و آن روز تنها ظرف معرفى و ابلاغ بود; ونیز روشن مىشود خدا «ولى» را نصب مىکند و پیامبر(ص)تنها بهمعرفى او مىپردازد.
روز بزرگ، روز گشایش، روز تکامل...
ادامه مطلب















