مقدمه

انسان کامل، کامل‏ترین کتاب تکوینی خدای سبحان است و تفسیر عمیق و تعریف راستین چنین کتابی همانند تبیین کتاب تدوینی خداوند، تنها میسور نگارنده آن و سفیران برگزیده او است.

تفسیر کتاب‏های خدا اگر به دست نا اهلان و نامحرمان بیفتد به جای تعریف، تحریف می‏شود. پس چنان‏که تعریف راستین نبی، تنها میسور خدای نبی آفرین است؛ ﴿اللّه أعلم حیث یجعل رسالته﴾1، تفسیر حقیقی وصی نیز فقط در توان خدای وصی آفرین است.

بسم الله الرحمن الرحیم

«غدير» واقعه‌اي است لايق لقب «قرآني»! نقطه آغاز آن با قرآن، همه مراحل آن با نزول پي در پي قرآن، تار و پود خطابه ‌اش آميخته با آيات قرآن و خاتمه آن با حضور قرآن است كه اين همه واقعه ‌اي در سايه ‌سار قرآن براي ما ترسيم مي‌كند.
كجاي تاريخ اسلام را سراغ داريم كه در يك ماه بيش از دويست آيه قرآن در فراز و نشيب يك ماجرا نازل شده يا مورد استناد قرار گرفته باشد يا كدام خطابه را سراغ داريم كه بيش از صد آيه قرآن در آن شاهد آورده شده باشد.
كدام برنامه اسلام را مي‌شناسيم كه دو آيه بسيار مهم قرآن مستقيماً و صريحاً معرف آن باشد؛ يكي دستور به ابلاغ آن با «يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ» كه با ضمانت الهي به استقبال مبلغ اعظم غدير مي‌آيد و ديگر نتيجه ابلاغ آن با «الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً» كه امضاي خالق جهان را بر اين ابلاغ عظيم اعلام می نماید.

اگر غدیر ابلاغ نشده بود1، تکامل2 بهترین آئین3 ،که جز آن پذیرفته نیست4,5 را، از جانب آگاه ترین6، شاهد نبودیم.
اگر غدیر ابلاغ نشده بود، تداوم دین حنیف فطری7، تضمین نمی گشت و وعدة الهی 8در حاکمیت حق، بی فرجام می ماند. حاکمیتی که جز به اطاعت خدا و رسول تحقق نمی یابد,9,10,11.
خدا فرمان داد و رسول تبعیت کرد، ابلاغ نمود تا نعمت تمام شود2 که این نعمت با راهیان صراط مستقیم 12,13است. صراط مستقیم همان عهد عبودیتی است که با بنی آدم بسته شد14,15و در حقیقت بیعت غدیر، تجدید بیعت است.

یك زیارتی برای امیر المۆمنین در روز غدیر است از امام نقل شده كه این زیارت را می‌شود هرروز خواند. در هر زمانی هم می‌شود خواند. لازم نیست در مقابل قبر باشیم. در هر زمان، در هر مكان، این زیارت قابل خواندن است.

آیات قرآن در زیارت روز غدیر

نکته بسیار جالب در زیارت روز غدیر این است که در این زیارت تقریباً 23 آیه قرآن بیان شده است. این خودش یك پیامی دیگر برای ما دارد. كه حرف‌هایتان قرآنی باشد.
زینب كبری علیهاالسلام در شام سخنرانی كرد، سخنرانی‌اش از قرآن موج می‌زند. فاطمه زهرا(سلام الله علیها) وقتی دید حق شوهرش را ندادند یك سخنرانی كرد، سخنرانی‌اش از قرآن موج می‌زند.

یکی از مطالب بحث برانگیز راجع به آیه غدیر این است که چرا در ظاهر بین این آیه و ما قبل و ما بعد آن ربطی احساس نمی شود؟!

«الْیَوْمَ أَکمَلْتُ لَکمْ دِینَکمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْکمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَکمُ الإِسْلاَمَ دِینًا فَمَنِ اضْطُرَّ فِی مَخْمَصَةٍ غَیْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِیم»1؛ امروز دین شما را به کمال رسانیدم و نعمت خودبر شما تمام کردم و اسلام را دین شما برگزیدم پس هر که در گرسنگی بی چاره ماند بی آنکه قصد گناه داشته باشد ، بداند که خدا آمرزنده و مهربان است .

در مقاله حاضر به عنوان مطلع سخن در باب امیرالمؤمنین، علیه السلام، به موضوع «حدیث غدیر» و مفهوم «ولایت» در حدیث غدیر پرداخته شده و با بهره گیری از روایات اهل سنت نشان داده شده که کلمه «مولی» در حدیث غدیر درست به همان معنا که در آیه شریفه قرآن: «النبی اولی بالمؤمنین من انفسهم » آمده است.

مساله خلافت و جانشینی پیامبر اسلام، صلی الله علیه وآله، از همان آغاز اسلام مطرح بوده است. در پی نزول آیه: (وانذر عشیرتک الاقربین) 1خویشاوندان نزدیکت را انذار ده.

پیامبر گرامی هم در سخن معروف خود در غدیر از کلمه مولا استفاده کرده اند و نه امام. اینجا می خواهیم به دو کلمه امام و مولا دقیقتر نگاه کنیم و ببینیم که معنای هر کدام چیست و کدامیک پرمعناتر و عظیم تر است.

لقب مشترکی که ما برای جانشینان پیامبر به کار می بریم، امام است. مثلا می گوییم امام حسن، امام سجاد، امام هادی، امام عصر و ... و کمتر ممکن است که از القاب دیگر این معصومان مانند مولا، ولی الله، حجة خدا در زمین، وصی پیامبر، خلیفه پیامبر، صاحب مقام ولایت، فرزند پیامبر استفاده کنیم.
از طرف دیگر شنیده ایم که پیامبر خدا در روز غدیر به خود و به علی علیه السلام لقب مولا داده است و نفرموده است که «من کنت امامه فعلی امامه» بنابراین جا دارد که درباره معنای امام بیندیشیم و آن را با مولا مقایسه کنیم.

چكيده:

وصايت، امري الاهي است كه در كنار نبوت و به منظور تكميل رسالت مطرح مي شود. وجود اوصياي بزرگ براي انبياي اولوالعزم، امري است كه در تمام اديان ابراهيمي، اعم از يهوديت، مسيحيت و اسلام مطرح شده است. هم كتاب مقدس و هم قرآن، وصايت را قبول داشته، آن را منصبي الاهي و نیازی ضروری براي تكميل دين خدا مي دانند. اين مقاله با استناد به كتاب مقدس، قرآن و منابع اسلامي، ابتدا به بحثِ وصايت انبياي اولوالعزم مي پردازد و سپس بحث وصايت در اسلام و جانشيني نبي اكرم(ص) را بررسي مي كند و آن را در امتداد سلسله اوصيا كه در كنار سلسله انبيا قرار دارد، مطرح مي كند. در پایان، این نکته بیان میشود كه كامل ترين دين، كامل ترين وصي را مي طلبد؛ از اينرو پيامبر(ص) به امر خدا امام علي(ع) را به جانشيني برگزيد. 

دربارة امام زمان(عج) روایاتی از پیامبر بزرگوار اسلام و ائمه اطهار(ع) وارد شده است که اهمیت و ضرورت بحث مهدویت را - از همان سال‌های نخستین ظهور اسلام - می‌رساند. یکی از اخبار مهمی که از جانب نبی مکرم اسلام(ص) به دست ما رسیده است، بیان صفات و ویژگی‌های امام زمان(ع) در خطبة غدیر است؛ آن هم با عباراتی زیبا و در زمانی حساس که بحث انتساب امیرالمؤمنین(ع) مطرح بود.

وصیت و نص رسول خدا
نوعى جدل منطقى
وصایت و شورا دو اصل اسلامى
وصایت ‏یك اصل ما فوق شورا
دموكراسى، دشمنِ دموكراسى
مقابله با منطق اهل سقیفه

شيعه معتقد است كه قدرت امام معصوم عليه السلام منبعث از خداست، امام را امت انتخاب نمى ‏كند، بلكه امامت او مثل نبوت پيامبران، به نص الهى است.