نان صنعتي; گامي بلند در اصلاح الگوي مصرف
نان صنعتي، اگرچه سالهاست در كشور، توليد و مصرف مي شود اما طي يكي - دو سال گذشته تاكيد ويژه اي بر لزوم گسترش توليد و فرهنگ سازي براي مصرف آن شده، تا حدي كه بنا به گفته وزير بازرگاني و براساس برنامه ريزي ها، فراگيري نان صنعتي تا پايان سال 1390 شامل 60 درصد نان مصرفي كشور به ويژه در شهرهاي بزرگ خواهد شد.
اگرچه اين اقدام با توجه به وضعيت توليد و مصرف نان در كشور، لازم و مقتضي است ولي گاهي در اين زمينه، تنها رويارويي سنت و صنعت در مقوله نان مورد توجه قرار مي گيرد و براساس آن درباره «نان صنعتي» نظر داده مي شود، در حالي كه علل و عوامل توجه به فراگيري مصرف نان صنعتي از مقوله اي ديگر است.
نان، اصلي ترين و پرمصرف ترين ماده غذايي انسان ها و قوت اوليه هر فرد است و به همين دليل، همواره سعي شده تا با اختصاص يارانه و در نتيجه پائين نگه داشتن قيمت آن، در دسترس همگان قرار گيرد، اما اين موضوع به مرور موجب شكل گيري وضعيتي شده كه در آن، نان براي مردم خيلي گران تمام مي شود!
براساس آمار اعلام شده سالانه مبلغ 4 هزار ميليارد تومان به يارانه نان اختصاص داده مي شود كه اگر اين مبلغ را بر جمعيت كشور (به طور تقريبي 72 ميليون نفر) تقسيم كنيم، مشاهده مي شود كه سهم هر فرد از اين يارانه، سالانه بيش از 55 هزار تومان خواهد شد.
از سوي ديگر، سرانه مصرف نان در كشور سالانه 128 كيلوگرم اعلام شده است كه با توجه به محاسبه بالا، در واقع به ازاي هر كيلوگرم نان خريداري شده، بيش از 430 تومان يارانه پرداخت مي شود (اين مبلغ حداقلي است. يعني بخشي از مصرف نان داخل كشور، نان غيريارانه اي است كه از آن چشم پوشي شده است). حال اگر پولي كه مردم بابت خريد نان مي پردازند را به طور متوسط به ازاي هر كيلو گرم 400 تومان در نظر بگيريم، مشاهده مي كنيم كه در واقع به ازاي هر كيلوگرم نان مبلغ 860 تومان به طور مستقيم وغير مستقيم از جيب مردم پرداخت مي شود!
با اين حال ، اين همه ماجرا نيست! بايد بدانيم كه سرانه مصرف نان در كشورمان نسبت به كشورهاي توسعه يافته بسيار بالا است. در مقابل سرانه 128 كيلوگرمي نان در ايران، اين سرانه در ايتاليا 77، در اسپانيا 63، در آلمان 58 و در فرانسه 57 كيلوگرم است. علت سرانه بالا ي مصرف نان در كشور ما، اين نيست كه مردم ايران بيش از دو برابر مردم اين كشورها نان مي خورند، بلكه واقعيت اين است كه بيش از 30 درصد نان توليدي در كشور به دلا يل مختلف از جمله رعايت نكردن اصول فني در پخت و توليد نا مطلوب و همچنين فرهنگ نادرست جامعه در مصرف نان(كه ريشه در يارانه اي بودن نان دارد) به صورت دور ريز و ضايعات در مي آيد. با اين حساب مي توان ادعا كرد كه از 128 كيلو گرم مصرف سرانه نان در واقع 90 كيلوگرم خورده شده و بقيه از بين مي رود. به عبارت ديگر از هر كيلوگرم نان، فقط 700 گرم آن به مصرف واقعي مي رسد و در نتيجه 860 تومان پرداختي براي هر كيلو نان توليدي در واقع براي مصرف 700 گرم نان است. بدين ترتيب بايد گفت كه به ازاي هر كيلو گرم نان كه واقعا مصرف مي شود، حدود 1230 تومان از جيب مردم هزينه مي شود!
آيا در صورت حذف يارانه و پرداخت مستقيم آن به مردم، نمي توان نان صنعتي بدون ضايعات و دور ريز با مبلغ به مراتب پائين تر خريد؟ و آيا جز اين است كه توليد و گسترش مصرف نان صنعتي كه در واقع به معناي حذف يارانه، استفاده از تكنولوژي روز در توليد و پخت و اصلا ح فرهنگ مصرف نان است، باعث توقف يا حداقل كاهش چشمگير اين زيان دهي عجيب خواهد شد؟ علا وه بر اين، موضوعات مهم ديگري همچون رعايت اصولي تر بهداشت در توليد و عرضه نان صنعتي نسبت به نان هاي سنتي، پايان سو» استفاده هايي همچون فروش قاچاق آرد يارانه اي يا عرضه نان با وزن كمتر از ميزان تعيين شده و همچنين رقابتي شدن توليد و عرضه نان و در نتيجه افزايش كيفيت نيز لزوم فراگيري مصرف نان صنعتي را بيش از پيش نشان مي دهد.
با اين اوصاف مي توان گفت اقدام موثر و عملي در زمينه افزايش توليد و فرهنگ سازي براي مصرف اين نوع نان، مي تواند از جمله مهمترين اقدامات در زمينه اصلا ح الگوي مصرف در سال جاري باشد كه بايد اميدوار بود كه با همت دولت و همراهي مردم، منتج به نتيجه مطلوب شود.
منبع : مردم سالاري
منبع: سایت بهینه
ادامه مطلب