غدیر در یک نگاه
غدیر در لغت به تالاب و آبگیر گفته می شود که آب باران و سیل در آن جمع می شود(1) و غدیر خم آبگیری است بین مکه و مدینه در ناحیه جُحفه واقع در دو میلی جحفه که چشمه ای در آن می ریخته و ماجرای ابلاغ ولایت علی(ع) در آنجا واقع شده است.(2)
در آخرین سال عمر پیامبراکرم(ص) مراسم حجة الوداع با شکوه هرچه تمام تر با حضور پیامبر(ص) به پایان رسید. قلبها در هاله ای از نور و معنویت فرو رفته و لذّت معنوی این عبادت بزرگ هنوز در ذائقه جانها انعکاس داشت.
یاران پیامبر(ص) که عدد آنها را 90 تا 124 هزار نوشته اند، از خوشحالی درک این فیض و سعادت بزرگ، در پوست نمی گنجیدند. این مجموعه تنها از مردم مدینه نبود، بلکه مسلمانان نقاط مختلف جریره عربستان برای کسب این افتخار تاریخی بزرگ، حضرت را همراهی می کردند.
بعد از پایان مراسم، در روز پنج شنبه سال دهم هجرت کاروان به سرزمین جحفه و بیابان خشک و سوزان غدیر خم رسید. این نقطه در واقع چهار راهی است که مردم سرزمین حجاز را از هم جدا می کند، راهی به سوی مدینه در شمال، راهی به سوی عراق در شرق، راهی به سوی غرب و سرزمین مصر و راهی به سوی سرزمین یمن در جنوب پیش می رود و در همین جا بود که می بایست آخرین خاطره و مهم ترین فصل این سفر بزرگ انجام پذیرد.
خورشید از نصف النهار گذشت و مؤذّن پیامبراکرم(ص) با صدای اللّه اکبر، مردم را به نماز ظهر دعوت کرد و مردم به سرعت آماده نماز شدند، ولی داغی هوا به قدری زیاد بود که عدّه ای مجبور شدند که قسمتی از عبای خود را به زیر پا و طرف دیگر آن را به روی خود بیفکنند.
بعد از پایان نماز، پیامبر اکرم(ص) بر فراز منبری از جهاز شتر قرار گرفت تا پیام مهمّ و تازه الهی را به مردم برساند.
آن حضرت بعد از حمد و ثنای الهی و گرفتن اعتراف از مردم بر انجام امر رسالت و تبلیغ آن و بیان حدیث ثقلین و...
بقیه در ادامه مطلب...
ادامه مطلب