مسـافـریـن پــرواز شمــاره ۳۹۵ به مقصــد جــده هــر چـه سـریـعتــر وارد هـواپیمــا شونــد.
هـواپـیمـا آمـــاده حـرکت مـی‌بـاشـد.
بـرای آخریـن بـار هـم اعلام کــرد امـا مگــر میتـوانست سوارشـود؟ ساعت حـرکت هـواپیـما بـا اذان ظهـر یکی شده بود.
عمره مهم‌تره یا نماز اول وقت..؟؟ بالاخره تصمیمش را گرفت. بی‌خیال بلیط و تمام زحمت هایی که کشیده بود شد.رفت و نمـازش را خواند. بعد از نمــــاز به سالن رفت تا به شهرش برگردد.
بلندگو اعلام کرد: با عرض پوزش بابت تأخیر درپرواز شماره ۳۹۵ نقص فنی پیش آمده برطرف شده است و مسافرین هرچه سریعتر وارد هواپیما شوند. لبخند زنان خدا را شکر کرد و سوار هواپیما شد.
چندسال بعد هم در محراب شهید شد.
* *شهید محراب،آیت الله دستغیب * *
ادامه مطلب
از آنجا که همّت انسان ها با یکدیگر تفاوت دارد بعضی‌ها سعی می‌كنند همان محدوده‌ای كه هستند آن را حفظ کرده و برخی دیگر می‌كوشند كه از آن محدوده در آیند و فضای بازتری را ادراك كنند.خداوند ما را جامع مُلك و ملكوت خلق كرد تا با ملكوتیان و با فرشته‌ها گفتگو و رابطه داشته باشیم.
هدف خلقت را بایدشناخت
انسان اگر بخواهد طیّب و طاهر باشد باید اولاً هدف خلقت را بشناسد و ثانیاً خود را با آن هماهنگ كند. خدای سبحان مائده و مأدبه‌ای ملفّق از اجرام و اجسام خلق كرد كه از یك سو مُلك است و از سوی دیگر ملكوتیان.
فرشته‌هایی خلق كرد، معارف ومقاماتی خلق كرد، آسمان و زمینی هم خلق كرد و آسمان را با راه شیری و منظومه شمس و قمر و امثال اینها را آفرید،زمین را هم با منابع طبیعی و امثال ذلك خلق كرد. كلّ این مجموعه را به عنوان سفره ای آماده برای ما قرار داد و فرمود: ما اینها را برای شما خلق كردیم؛ تسخیركننده خداست نه ما ولی برای ما تسخیر كرده یعنی راه بهره‌برداری از آسمان و زمین را به ما آموخت كه ﴿سَخَّرَ لَكُم مَا فِی السَّماوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ﴾ برای اینكه از مجموعه آسمان و زمین طرْفی ببندیم؛ ما را كَوْنِ جامع قرار داد لذا ما می‌شویم جامع وجهان می‌شود مجموع.
در جهان، مُلك و ملكوت هست و خداوند ما را جامع مُلك و ملكوت خلق كرد. به ما بدن داد كه ملكی است و جان داد كه ملكوتی است و فرمود: ﴿نَفَخْتُ فِیهِ مِن رُوحِی﴾و جان را هم به دو منظور عطا كرد یكی اینكه با ملكوتیان رابطه داشته باشیم و با فرشته‌ها گفتگو داشته باشیم﴿إنَّ الَّذِینَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلاَئِكَةُ﴾از طرفی هم درایت و تدبیر و مدیریت جهان را به وسیله روح باید انجام بدهیم.منتها همّت انسان ها با هم فرق می‌كندچرا که بعضی‌ها سعی می‌كنند همان محدوده‌ای كه هستند آن را حفظ كنند و سالم باشند و برخی‌ها می‌كوشند كه از آن محدوده به در آیند و فضای بازتری را ادراك كنند.
از حجاب خویشیِ خویش به در آیید تا دیدِ تان وسیع و طاهر گردد
شما می‌بینید طاووس وقتی می‌خواهد سر از تخم در بیاورد آنجا دیگر سخن از بال و پر رنگارنگ و زیبایی مطرح نیست اما وقتی كه آن پوست را شكست و در آمد می‌شود طاووس و بال و پر زیبا پیدا می‌كند؛ ما هم اگر از این پوسته در بیاییم می‌شویم پرنده.از حضرت أبی‌ابراهیم امام كاظم(علیه السلام) نقل كردند كه فرمودند: «لیس بینه و بین خلقه حجابٌ غیر خلقه» یعنی غیر خود خلق، بین خلق و خالق حجاب نیست لکن انسان تا در پوسته خودش هست، خود را می‌بیند و از مشاهده جمال و جلال الهی محروم است اما وقتی از پوسته خود به در آمد و از حجاب خویشیِ خویش به در آمد آن‌گاه منطقه دیدِ او وسیع می گردد.
حضرت آیت الله جوادی آملی،درس اخلاق 26/02/92
ادامه مطلب