سلام مولای خوبمـ

مهدی جان می دونم از دستمـ ناراحتی

شایـــد همـ قهری 

مگه نه؟؟؟

آقا ببخش...غلط کردمـ

تــــــــــوبـــــــــه

تـــــوبـــــه

تـوبـه

مهدی جان تورو خـــدا ببخش آقــــا

اشتــــباه کـــردمـ

مولاجانمـ

به خاطر چشمای پاکـــــ همه ی اونایی که 

این مطلبــــــ رو می خونن مــــنو ببخش...

مهدی جان من طاقت ندارم باهام قهر کنی

خودت که می دونی بی تو هیچمـ

آقا جز تو کسی رو ندارمـ که...

التماسـتـــــ میکنم مولااااااااااااااا

 *کپی باذکرمنبع بلامانع استــــ*

امــــامـ مهـــدی (روحی وارواحنا له الفـداء):

اگر از خـداوند (صاحب عزت و جلال )طلبــــ آمـــرزش کنی

خـــــــداونــــد تــــــورا مـی آمـــــــــرزد.

(بحارالانوار ؛ج۵۱ ؛ص۳۲۹ )

گـــاهی اگـربامـــاه صحبتــ کـردهـ بـاشی

پیشش اگــرازمـاشکــایتــــــ کــردهـ بـاشی

حتی اگــربی آن کـــهـ مشتاقـانـ بداننـــــد

یکــ شبـ نمـازی را امامتـــ کـردهـ بـاشـی

یـــــادرلبــاس ناشنــــاسی درشبـــــ قـــدر

ازخـودحـدیثــــی راروایتــــــ کردهـ بـاشی

پس مـردمکـ هـای نگاهـ ما عـَـقــیــمــ انـد

توحـاضری بی آنــ کـهـ غیبتـــ کردهـ باشی

دستورالعملی برای دیدن ظاهری امام زمان(عج)!!

الحداد. و ما ادراک ما الحداد؟

عارف واصل، آیت عظمای الهی؛ مرحوم «حاج سید هاشم موسوی» از بزرگترین عرفای جهان تشیع و از شاگردان مبرز سید العرفاء؛ مرحوم علامه «سید علی قاضی» است.

او در سال 1318 هـ.ق در شهر کربلا دیده به جهان گشود و در سن 86 سالگی در همان شهر به لقاء الله پیوست.

پدرش «سید قاسم» از شیعیان هند بود که به کربلا مهاجرت کرده بود و مادرش «هدیه» از اعراب اصیل عراق بود.

از آنجا که به حرفه ی نعل کوبی مشغول بود به «نعل بند» شهرت یافته بود اما بعدها خودش آن را به «حداد» تغییر داد.

گرچه به این حرفه اشتغال داشت، ولی از نظر معیشتی در سختی و تنگنای طاقت فرسایی قرار داشت.

شاگرد برجسته اش جناب «آیت الله علامه طهرانی (ره)» درباره او فرموده است:

«من چه گویم درباره کسی که به وصف در نمی آید، نه تنها لایوصَف بود، بلکه لایدرَک و لایوصَف بود ... لذا در نوشته‌جات حقیر نامی از او به چشم نمی خورد ... چرا؟ ... برای اینکه ... او شاهباز بلند پروازی است که هر چه طایر فکر و اندیشه اوج بگیرد و بخواهد وی را دریابد، می بیند او برتر و عالی تر ... است.»

ابوالقاسم، سومین سفیر یار مهربان

نائبان خاص حضرت مهدی (عج) در عصر غیبت (٣)

«ابوالقاسم حسین بن روح نوبختی»

سومین سفیر خاصّ از سفیران چهارگانه ی حضرت مهدی عجل الله فرجه الشریف, محدث, فقیه و متکلم شیعی ایرانی, حسین بن روح نوبختی است. وی در میان شیعیان بغداد از شهرت ویژه ای برخوردار بود و یکی از افراد مورد اطمینان و اعتماد محمد بن عثمان عمری به شمار می رفت. وی در دربار عباسی در زمان حیات نایب دوم, نفوذ فوق العاده ای داشت و از ناحیه برخی مقامات دولتی کمک های مالی به ایشان می رسید. [1] او در بین سالهای 305-326 ق به مدت بیست و یک سال به عنوان نائب امام زمان عجل الله فرجه الشریف واسطه بین امام و شیعیان بود؛ که این دوران مصادف با دو خلیفه عباسی به نام «مقتدر و راضی» بود. محمد بن عثمان در سال آخر عمر با برکش بسیار پیر و ناتوان شده بود؛ به طوری که در دو سال آخر زندگیشان (سالهای 304 و 305 ق), گرفتن اموال شیعیان را به حسین بن روح واگذار کرده بود. [2]