ابزار هدایت به بالای صفحه

برای پاسخ به این سوال باید ابتدا مقدمه ای بیان شود؛در ميان صحابه رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) على بن ابى طالب(عليه السلام) از مقام و منزلت ويژه اى برخوردار بود و كمالات فراوانى داشت كه او را از ديگران متمايز مى ساخت، زيرا او اولين كسى بود كه به رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)ايمان آورد و در همه جنگها و غزوات حضور داشت و در حراست و پاسدارى از شخص رسول گرامى اسلام جان خويش را به مخاطره مى انداخت و همچنين در علم و تدبير، زهد و تقوا و عبادت و بندگى در ميان صحابه مطرح بود. از طرف ديگر رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) در هر موقعيت و مناسبتى به تمجيد و بيان فضايل على(عليه السلام) مى پرداخت و او را به عنوان «مدار و محور حق» به جامعه معرفى مى كرد.
حديث منزلت، حديث طير، حديث غدير، حديث مواخات و احاديث فراوان ديگر، كه در كتب معتبر شيعه و سنى موجود است، گوشه اى از فضايل على(عليه السلام) از بيان رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)مى باشد.

در روز بيستم جمادى الثانى 1320 هجرى قمرى مطابق با 30 شهريـور 1281هجرى شمسى ( 24 سپتامپر 1902 ميلادى) در شهرستان خمين از توابع استان مركزى ايران در خانواده اى اهل علـم و هجرت و جهاد و در خـانـدانـى از سلاله زهـراى اطـهـر سلام الله عليها, روح الـلـه المـوسـوى الخمينـى پـاى بـر خـاكدان طبيعت نهاد .

 او وارث سجاياى آباء و اجدادى بـود كه نسل در نسل در كار هـدايـت مردم وكسب مـعارف الهى كـوشيـده انـد. پـدر بزرگـوار امام خمينـى مرحوم آيه الـله سيد مصطفى مـوسـوى از معاصريـن مرحـوم آيه الـلـه العظمـى ميرزاى شيـرازى (رض) که پـس از آنكه ساليانـى چنـد در نجف اشـرف علـوم و معارف اسلامـى را فـرا گرفته و به درجه اجتهـاد نايل آمـده بـود بـه ايـران بازگشت و در خمـيـن ملجأَ مردم و هادى آنان در امـور دينـى بـود.

ظهور منجی و برقراری حکومتی واحد در سراسر گیتی بر اساس عدالت در همه جنبه های وجودی انسان، به معنای واقعی کلمه از جمله باورهایی است که بیشتر مکاتب دینی و فکری دنیا در آن مشترکند. در این میان اسلام به عنوان مترقی ترین مکتب انسان ساز به نحوی جامع، با ارائه ایدئولوژی منسجم به این بحث پرداخته است. از این رو بر مسلمانان است تا پیوسته با تبیین زوایای مختلف این بحث، آن را زنده نگهدارند.

در حالی که اطلاعات ما از این موضوع خصوصا جزئیات آن، منحصر در اخباری است که ائمه در برهه ای خاص از زمان بیان داشته اند و طبیعی است که مفاهیم مورد نظر خود را باید در غالب الفاظی قابل فهم برای مخاطبان ارائه می کرده اند؛ و از طرفی باتوجه به گذرا بودن زمان و سیر تکاملی آن؛ مصادیق الفاظ تغییر یافته اند؛ این تغییر باعث شده است که عده ای تعابیر اولیه را نپذیرند و آنها را دست مایه ای برای مخدوش کردن اصل موضوع بدانند. یکی از این موارد سلاح امام زمان است.

---

یکی از موضوعات مورد توجه در زمینه مهدویت، مدت زمان حکومت امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است. روایات مختلفی در این زمینه وارد شده است که هر یک مدت زمان حکومت را متفاوت با دیگری مطرح کرده است و كمترین آنها، هفت سال و بیشترین آنها، 309 سال (به مقدار توقف اصحاب كهف در غار) می باشد.

---

هفت، هشت، نه، ده، نوزده، بیست، چهل و 309 سال، مدت زمان ‌هایی هستند كه در روایات از آنها به عنوان مدت حكومت امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف یاد شده است.

در بسیاری از روایاتی كه از طریق اهل سنت از پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله نقل شده، مدت زمان حكومت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف هفت یا نه سال ذكر شده است. در یكی از این روایات چنین آمده است: «زمین از ظلم و جور پر می‌ شود، آنگاه مردی از خاندان من قیام می‌ كند، او هفت یا نه [سال] حكومت می ‌كند و زمین را از عدل و داد آكنده می ‌سازد.»¹

ادامه در ادامه مطلب

در روايات اسلامي مقام و منزلت والايي براي منتظران موعود آمده است که گاه انسان را به تعجب وا مي دارد . چگونه ممکن است عملي در ظاهر ساده از چنين فضيلتي برخوردار باشد . توجه به فلسفه انتظار و وظايفي که براي منتظران واقعي آن حضرت بر شمرده شده ، پاسخ اين سوال را روشن
مي سازد :

1- از پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله و سلم ) روايت شده است که فرمودند : برترين عبادتها انتظار فرج است .

2- همچنين رسول اکرم فرمودند : برترين جهاد امت من انتظار فرج است .

3- شيخ صدوق از اميرالمؤمنين (عليه السلام ) نقل مي کند که آن حضرت فرمودند :

منتظر فرج باشيد و از رحمت خداوند نا اميد نشويد ؛ بدرستي که خوشايند ترين اعمال نزد خداوند صاحب عزت و جلال ، انتظار فرج است .

4- درکتاب خصال از امام صادق (عليه السلام ) روايت شده که آن حضرت به نقل از
پدران بزرگوارشان فرمود : منتظر امر ما ، بسان آن است که در راه خدا به خون خود غلتيده باشد .

5- در کمال الدين به نقل از امام صادق ( عليه السلام ) روايت ديگري در فضيلت انتظار به اين شرح وارد شده است : خوشا به حال شيعيان قائم ما که در زمان غيبتش چشم به راه ظهور او هستند و در هنگام ظهورش فرمانبردار او ؛ آنان اولياء خدا هستند ، همانها که نه ترسي برايشان هست و نه اندوهگين مي شوند .

با روايات ياد شده ممکن است اين پرسش مطرح شود که چرا انتظار ، از اين فضيلت برجسته برخوردار است ؟ براي رسيدن به يک پاسخ مناسب ، چند نکته اساسي را بايد مورد توجه قرار داد :

1- انتظار حلقه ارتباط شيعه با امام معصوم : همان طور که مي دانيد " ولايت " و " امامت" مکمل يک ديگر و رکن اساسي مکتب تشيع است . اعتقاد به وجود حجت خدا و امام معصوم در هر عصر و زمان از مهمترين نقاط تمايز اين مکتب از ساير مکتبهاست . از ديدگاه شيعه پذيرش ولايت معصومين و به طور کلي تسليم در برابر امام و حجت عصر ، سرآمد همه فضيلتها و شرط قبولي همه اعمال عبادي است . البته انتظار به معناي درست آن ، يعني اميد به ظهور و قيام عدالت گستر دوازدهمين امام معصوم از خاندان پيامبر اکرم ( صلي الله عليه و آله ) ،که در حال حاضر حجت خدا ، واسطه فيض الهي ، زنده وشاهد و ناظر اعمال شيعيان خود و فرياد رس آنها در گرفتاريها و نا ملايمات است .

2- معيار ارزش انسانها : آرزوها و آمال انسانها معيار خوبي براي سنجش رشد کمال و تعالي آنهاست ، تا آنجا که برخي مي گويند : بگو چه آرزوئي داري تا بگويم کيستي ؟ آرزوهاي متعالي و ارزشمند نشان از کمال روح و رشد شخصيت انسانها و بلنداي همت آنان دارد . به عکس ، آرزوهاي حقير و
بي اهميت حکايت از بي همتي و عدم رشد افراد مي کند . امام علي (ع) در همين زمينه مي فرمايند : ارزش مرد به اندازه همت اوست . پس از اين مقدمه مي توان گفت چون انسان منتظر ، برترين و
ارزشمند ترين آرزوها را داراست ، به طور طبيعي از بهترين و والاترين ارزشها نيز برخوردار است . آرزوي نهائي انسان منتظر ، حاکميت دين خدا و مکتب اهل بيت در سراسر دنيا ، استقرار حکومت صالحان و مستضعفان در تمام جهان ، کوتاه شدن دست ظالمان و مستکبران ، برقراري نظام قسط و عدل بر پهنه زمين و گسترش امنيت و رفاه در اين کره خاکي است .

3- عامل پويايي فرد و جامعه : انتظار نقش مهمي در سازندگي و پويايي فرد و جامعه در زمان غيبت دارد و اگر انسان منتظر به وظايفي که براي او در نظرگرفته شده عمل کند ، به الگوي مطلوب انسان مومن دست يافته و به جايگاه و مرتبه والائي خواهد رسيد . به عبارت ديگر انسان منتظر با رعايت همه شرايط انتظار ، به همان شأن و منزلتي که مورد نظر دين اسلام است و به بالاترين نقطه کمال نائل خواهد شد. ( برگرفته از ماهنامه موعود ، شماره 28)

چرا «احب الاعمال الي الله انتظار الفرج» ؟

دليل برتري انتظار فرج نسبت به ديگر اعمال، عدالت خواهى و حقيقت‏جويى است كه در فطرت
انسان ها نهاده شده است، زيرا آن حضرت با ظهور خويش، حق را احيا و عدالت را در جامعه حاكم خواهد ساخت. دعا براى تعجيل در ظهور ايشان، رسيدن به آرزوهايي است كه بشر تشنه رسيدن به آن بوده است.

انتظار اعتقادى است در گرو عمل، عمل كردن به آنچه كه فرهنگ انتظار ايجاب مى‏كند.
رسول اكرم(ص) مى‏فرمايد: افضل اعمال امتى، انتظار الفرج؛ برترين عملها، انتظار فرج است. (مجمع البحرين فخر الدين طريحى، مقدمه و تصحيح آيت‏الله شهاب الدين مرعشى نجفى(ره) ص 57)
بنابراين انتظار را مي توان از دشوارترين تكاليف شرعى محسوب کرد. كشف ويژگى " انتظار" هضم چرايى عظمت پاداش منتظران را آسان‏تر مى‏كند. امام على(ع) مى‏فرمايد: المنتظر لامرنا كالمتشحط بدمه فى سبيل الله ، منتظر امر ما بسان كسى است كه در راه خدا به خون خود غلتيده باشد.
(بحارالانوار، ج 52 ، ص 123)

جوهر اصلى انتظار، آمادگي است و وظيفه منتظران، در سر داشتن و آماده بودن براي قيام و ظهور مهدى(عج) است . اين آمادگى به چه صورت بايد باشد ؟

1ـ آراسته شدن به عدالت و تقوا : فرد منتظر بايد به زيور عدالت، تقوا و پارسايى مجهز باشد ، پيرو واقعى و صديق حضرت ولى عصر(عج) كسى است كه رفتار و مكتب را الگوى عملى خود قرار دهد.
رسول خدا(ص) در توصيف اوج مجاهدت و دين داري منتظران مهدى مى‏فرمايد: لاحدهم اشدّ بقية على دينه من خرط القتاد فى الليلة الظلماء، او كالقابص على جمر الغضا، اولئك مصابيح الدجى؛ ... هريك از ايشان بيش از كسى كه بر زجر پوست كندن درخت خاردار با دست خالى در شب تاريك يا نگاهدارى آتش سوزان چوب درخت در كف دست صبر مى‏كند در ديندارى خود استقامت و پايدارى مى‏ورزد، به راستى كه آنان چراغ هدايت در شب‏هاى ظلمانى‏اند.(بحارالانوار، ج 52 ،ص 124)
اگر فردى بتواند با اجتناب از معاصى ، ملكه عدالت را در خود بپروراند و با حفظ تعادل در ميان قواى نفسانى خود، اركان حيات اخلاقى را در وجود خود نهادينه سازد، آنگاه مى‏تواند در عصر ظهور كه عصر استقرار عدل است، خود رابا شرايط جديد هماهنگ سازد.

2ـ آراسته شدن به بردبارى: فرد منتظر بايد صبور و با استقامت باشد : زيرا با توجه به گزارش تاريخى از عصر ظهور (اكمال الدين، ج 1، ب 23، حديث 1، الارشاد مفيد، ص 318 و الاحتجاج الطبرسى، ج 2، ص 318). در دوران ظهور فشار زايد الوصفى بر منتظران مخلص و صديق مهدى موعود وارد مى‏شود، كه مقاومت و پايدارى در چنين شرايطى به توان بالاى روحى نيازمند است. منتظران بايد باتلاش بيشتر به درجات بالاى صبر نايل آيند.

3ـ تلاش در جهت اصلاح جامعه : فرد منتظر بايد به سهم خود در راه اصلاح جامعه و استقرار عدالت و رفع ظلم و ستم بكوشد، آن كه منتظر مصلح جهانى است، خود نيز بايد صالح باشد، امر به معروف و نهى از منكر کند. منتظر مهدى(عج) در برابر فساد و ستم حكومت‏هاى جور بى تفاوت نيست و مؤيد آنان نيز نمى‏باشد . پيامبر اكرم(ص) در خصوص وظايف منتظران مهدى مى‏فرمايد:
طوبى لمن ادرك قائم اهل بيتى و هو مقتد به قبل قيامه، يتولى وليه و يتبرأ من عدوه و يتولى الائمة الهادية من قبله، اولئك رفقائى و ذوو ودّى و مودّتى و اكرم امتى علىّ ؛ خوشا به حال كسى كه به حضور قائم برسد و حال آنكه پيش از قيام او نيز پيرو او باشد، آنكه با دوست او دوست و با دشمن او دشمن و مخالف است و با رهبران و پيشوايان هدايتگر پيش از او نيز دوست است، اينان همنشين و دوستان من وگرامى‏ترين امت در نزد من هستند. (بحارالانوار، ج 52، ص 130)
انتظار فرج در واقع، انتظار حكومت جهانى اسلام است، انتظار تشكيل حكومت توحيدى در سطح جامعه است، انتظار تحقق عدالت است، انتظار وراثت زمين و دولت مؤمنان و موحدان است. بنابراين
" انتظار" نه به معناى " نشستن و دعا كردن " است، " انتظار" يعنى " برخاستن و دعا كردن "، يعنى بكوشيم هر چه بهتر دين اسلام را به عنوان يك دين توحيدى فراگير بشناسيم، بفهميم و خود و جامعه را بر اساس آن پيش ببريم ، اين همان زمينه‏سازى براى ظهور حضرت مهدى (عج) است.
آثار و نتايج قابل مشاهده در انسان منتظر آمادگي او براي ظهور است و اين آمادگي ميسر نمي شود مگر از طريق نزديكي، سنخيت و همانند سازي شخصيت و ترتيب دادن زندگي خود آن طور كه مورد رضاي آن حضرت(عج) باشد. به طور كلى هر انسان داراى سه مرتبه وجودى است : افكار، صفات و اعمال و هيچ انسانى از اين قاعده مستثنى نيست ، حتى ائمه معصومين (ع) .

ارتباط و نزديكى به هر انسان نيز تنها از همين طريق ممكن است يعنى اگر كسى بخواهد به انسان ديگرى نزديك شود، چاره‏اى ندارد جز اين كه بكوشد ابتدا افكار، باورهاي آن شخص را بشناسد نمايد و خود را از جهت فكرى با آن شخص هماهنگ نمايد و سپس بكوشد كه از جهت صفات و كمالات اخلاقى ميان خود و آن شخص محبوب همانندسازى نمايد. ما به عنوان شيعه و پيرو اهل بيت عصمت و طهارت (ع) وظيفه داريم ابتدا كيفيت اعتقاد، باورها، صفات، كمالات، نوع منش معصومين را بشناسيم و در مرتبه بعد بكوشيم زندگى، باورها و اعمال خود را به ايشان نزديك نماييم تا از اين طريق شيعه و پيرو واقعى آنها باشيم .

مقصود از انتظار فرج، اميد ودلبستگى به مهدى (عج) است. بنابراين انتظار فرج ، مقصود دين وبه تعبير شهيد مطهرى، انتظارى سازنده و نگه‏دارنده، تعهدآور و تحرك‏بخش است، به گونه‏اى كه خود نوعى عبادت و حق‏پرستى است.

شايسته است منتظر واقعى مهدى(عج) چندين خصوصيت را دارا باشد:

1- عمل به تكاليف دينى و احکام الهي

2- محزون بودن به علت محروم بودن از زيارت آن وجود مبارك

3- خواندن دعاي عهد براى تقويت ارتباط با امام (ع)

4- جلوه گر شدن انتظار فرج آن حضرت در ظاهر و باطن

انتظار فرج در حقيقت ، خود فرج است زيرا كسى كه منتظر فرج و ظهور حجت خدا و تاسيس حكومت عدل گستر اوست ، زندگى خود را بر اساس عدل و داد استوار مى‏سازد و او انسانى است كه حضور و غيبت امام در نحوه رفتار و سير و سلوكش تفاوتى ندارد وپيش از تشكيل حكومت عدل او سعي مي کند چنين حكومتى را در زندگى خود پايدار کند. انتظار فرج تعهدآفرين و مسؤوليت‏ساز است و با بى‏تفاوتى و بى‏اعتنايى به سرنوشت بشر و حقيقت و فضليت منافات دارد.

به طور خلاصه انتظار فرج يعنى:

الف) ايمان به امامت و رهبرى الهى و معرفت امام معصوم و عادل

ب) عشق به عدالت وارزش‏هاى انسانى

ج) اميدواري به آينده‏اى روشن

د) تلاش براى برقرارى حكومتى عدل گستر

ه) تقويت روحيه تعهد و مسؤوليت‏پذيري

و) رعايت موازين و قوانين دينى و اخلاقى.

- تحصل شناخت صفات و اداب و ویژگی های آن جناب(علیه السلام)

2- رعایت ادب نسبت به او

3- از وظایف بندگان نسبت به آن حضرت (علیه السلام) محبت او به طور خاص

4- محبوب نمودن او در میان مردم

5- انتظار فرج و ظهور آن حضرت (علیه السلام)

6-اظهار اشتیاق به دیدار آن بزرگوار

7- ذکر مناقب و فضایل آن حضرت (علیه السلام)

8- اندوهگین بودن مومنان از فراق آن حضرت(علیه السلام)

9- حضور در مجالس فضایل و مناقب آن حضرت(علیه السلام)

10- تشکیل مجالس ذکر مناقب آن حضرت(علیه السلام)

11 و 12- سرودن و خواندن شعر در فضایل و مناقب آن حضرت(علیه السلام)

13- قیام، هنگام یادشدن نام یا القاب آن حضرت(علیه السلام)

14 و 15 و 16- گریستن و گریانیدن و خود را به گریه کنندگان شبیه نمودن بر فراق آن حضرت(علیه السلام)

17- در خواست معرفت امام عصر (علیه السلام) از خداوند – عزوجل-

18- تداوم در خواست معرفت آن حضرت (علیه السلام)

19- مداومت به خواندن دعای غریق

20- دعا در زمان غیبت آن حضرت(علیه السلام)

21-شناختن علامت های ظهور آن حضرت (علیه السلام)

22- تسلیم بودن و عجله نکردن

23- صدقه دادن به نیابت از آن حضرت

24- صدقه دادن به قصد سلامتی آن حضرت(علیه السلام)

25 و 26 – حج رفتن به نیابت از آن حضرت(علیه السلام) و فرستادن نایب که از طرف آن جناب

حج کند

27 و 28 – طواف بیت الله الحرام به نیابت از امام(علیه السلام) و نایب ساختن دیگری تا از طرف

آن حضرت طواف نماید.

29 – زیارت مشاهد رسول خدا و ائمه معصومین (علیه السلام) به نیابت از مولایمان صاحب الزمان

-عجل الله تعالی فرجه الشریف-

30- استحباب اعزام نایب برای زیارت از سوی آن حضرت(علیه السلام)

31-سعی در خدمت کردن به آن حضرت (علیه السلام)

32- اهتمام ورزیدن به یاری آن جناب(علیه السلام)

33- تصمیم قلبی برای یاری کردن آن جناب در زمان حضور و ظهور او

34- تجدید بیعت با آن حضرت (علیه السلام) بعد از فرائض همه روزه و هر جمعه

35- صله آن حضرت (علیه السلام) به وسیله ی مال

36- صله ی شیعیان و دوستان صالح امامان(علیه السلام) به وسیله ی مال

37- خوشحال کردن مومنین

38- خیر خواهی برای آن حضرت (علیه السلام)

39- زیارت کردن آن حضرت(علیه السلام)

40- دیدار مومنین صالح و سلام کردن بر آنان

41- درود فرستادن بر آن حضرت(علیه السلام)

42- هدیه کردن ثواب نماز به آن جناب(علیه السلام)

43-هدیه ی نماز مخصوص

44- نماز هدیه به آن حضرت(علیه السلام) به گونه ی مخصوص در وقت معین

45- اهدا قرائت قرآن به آن حضرت(علیه السلام)

46- توسل و طلب شفاعت از خداوند به وسیله ی آن حضرت

47- داد خواهی و توجه نمودن و عرض حاجت بر آن حضرت

48- دعوت کردن مردم به آن حضرت(علیه السلام)

49- رعایت حقوق آن حضرت و واظبت بر ادای آنها و رعایت وظایف نسبت به آن

بزرگوار(علیه السلام)

50- خشوع دل هنگام یاد آن حضرت(علیه السلام)

51- عالم باید عملش را آشکار سازد

52- تقیه کردن از اشرار و مخفی داشتن راز از اغیار

53- صبرکردن بر اذیت و تکذیب و سایر محنت ها

54- درخواست صبر از خدای تعالی

55- سفارش یکدیگر به صبر در زمان غیبت حضرت قائم-عجل الله تعالی فرجه الشریف-

56- پرهیز از مجالسی که نام آن حضرت (علیه السلام) در آن ها مورد تمسخر باشد

57- تظاهر با ستمگران و اهل باطل

58- ناشناس اندن و پرهیز از شهرت یافتن

59- تهذیب نفس

60- اتفاق و اجتماع بر نصرت آن حضرت عجل الله تعالی فرجه الشریف-

61- متفق شدن بر توبه ی واقعی و بازگرداندن حقوق به صاحبان آن ها

62و63- پیوسته به یاد آن حضرت بودن و به آدابش عمل کردن

64- دعا به درگاه الهی برای جلوگیری از نسیان یاد آن حضرت عجل الله تعالی فرجه الشریف-

65-اینکه بدنت نسبت به آن جناب خاشع بشد.

66- مقدم داشتن خواسته ی آن حضرت عجل الله فرجه الشریف- برخواسته خود

67- احترام کردن نزدیکان و منسوبین به آن حضرت عجل الله تعالی فرجه الشریف-

68-بزرگداشت اماکنی که به قدوم آن حضرت عجل الله تعالی فرجه الشریف-

زینت یافته اند.

69و70-وقت ظهور را تعیین نکردن و کذیب وقتگذاران

71- تکذیب کردن مدعیان نیابت خاصه از آن حضرت عجل الله تعالی فرجه الشریف-

در زمان غیبت کبری

72- درخواست دیدار آن حضرت با عافیت و ایمان

73- اقتدا و تاسی جستن به اخلاق و اعمال آن حضرت عجل الله فرجه الشریف-

74- حفظ زبان از غیر خداوند و مانند آن

75- نماز آن حضرت عجل الله تعالی فرجه الشریف-

76- گریستن در مصیبت مولایمان شهید مظلوم ابی عبدالله الحسین عجل الله تعالی فرجه الشریف-

77-زیارت قبر مولایمان امام حسین عجل الله تعالی فرجه الشریف-

78- بسیار لعنت کردن بر بنی امیه در آشکار و پنهان

79- اهتمام در ادای حقوق برادران دینی

80- مهیا کردن سلاح و اسب در انتظار ظهور آن جناب عجل الله تعالی فرجه الشریف-

اللهم عجل لولیک الفرج

یا رب برسان تو مهدی غائب را

فرزند علی ابن ابی طالب را

از دوری او همیشه فریاد زنم

مانند کسی که گم کند صاحب را

ایاتی از سوره ابراهیم

   آیة – ۴۶ – شدت مکر وحیلهء دشمنان حضرت قائم (ع)

متن آیه وَقَدْ مَکَرُواْ مَکْرَهُمْ وَعِندَ اللّهِ مَکْرُهُمْ وَإِن کَانَ مَکْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبَالُ 

ترجمه آیه و آنان [ نهایت ] نیرنگشان را [ بر ضدِّ خدا و پیامبران ] به کار گرفتند ، و [ کیفر عقوبت دنیایى و آخرتى ]نیرنگشان نزد خداست و هر چند که از نیرنگشان کوه ها ا متن […]

 آیة ۴۵ – رسیدن مساکن وبیوت ظالمین به حضرت مهدی (ع) واصحاب آن حضرت

متن آیه وَسَکَنتُمْ فِی مَسَـاکِنِ الَّذِینَ ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ وَتَبَیَّنَ لَکُمْ کَیْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَکُمُ الأَمْثَ

  ترجمه آیه و در مساکن کسانى که به خود ستم کردند ، ساکن شدید ، در صورتى که براى شما روشن و آشکار است که ما با آنان [ به سبب ستم هایشان ]چه کردیم و متن حدیث […]

   آیة ۴۴ – ظهور وقیام حضرت قائم (ع) وعدهء نزدیک الهی

متن آیه وَأَنذِرِ النَّاسَ یَوْمَ یَأْتِیهِمُ الْعَذَابُ فَیَقُولُ الَّذِینَ ظَلَمُواْ رَبَّنَا أَخِّرْنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِیبٍ نُّجِبْ دَعْوَتَکَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَوَلَمْ تَکُونُواْ أَقْسَمْتُم مِّن قَبْلُ مَا لَکُم مِّن زَوَال

  ترجمه آیه و مردم را از روزى که عذاب به سویشان می آید ، هشدار ده . پس کسانى که ستم ورزیده اند ، می گویند […]

  آیة ۲۸ – حضرت پیامبر وائمه معصومین صلوات الله علیهم اجمعین نعمتهای الهی

متن آیه أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ بَدَّلُواْ نِعْمَةَ اللّهِ کُفْرًا وَأَحَلُّواْ قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ

  ترجمه آیه آیا کسانى را که [ شکر ]نعمت خدا را به کفران و ناسپاسى تبدیل کردند و قوم خود را به سراى نابودى و هلاکت درآوردند ، ندیدى ؟

 آیة ۵ – اعتقاد به حضرت مهدی (ع) از ایمان به غیب

متن آیه وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآیَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَکَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَکِّرْهُمْ بِأَیَّامِ اللّهِ إِنَّ فِی ذَلِکَ لآیَاتٍ لِّکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ

ترجمه آیه و همانا موسى را با نشانه هاى خود فرستادیم [ و به او وحى کردیم ] که قوم خود را از تاریکى ها به سوى روشنایى بیرون آور و روزهاى […]

منبع : ایاتی از سوره ابراهیم Archives - پرتال پایگاه تخصصی تبیان مهدویت

در حكايتي دل‌نشين از پيامبر گرامي اسلام از زبان شخصي به نام ثوبان اين چنين آمده است كه: با رسول خدا(صلّی الله علیه و آله و سلّم) در قبرستان بوديم. حضرت ايستاد و گذشت و دوباره ايستاد. عرض كردم: يا رسول‌الله، چرا اين‌گونه رفتار مي‌كنيد؟ پس آن حضرت گريه شديدي كرد، ما هم گريه كرديم. آن‌گاه فرمود: اي ثوبان، صداي ناله اهل عذاب را شنيدم. بر آنها رحم كردم، دعا كردم و خداوند عذاب آنها را تخفيف داد. سپس فرمود: اي ثوبان! اگر كساني از اهل اين قبرستان، كه در عذابند، يك روز از ماه رجب را روزه گرفته بودند و يك شب را تا صبح قيام مي‌كردند و به عبادت مي‌پرداختند، در قبرها معذب نمي‌شدند.
گاه شيئي گران‌بها، يا انساني ارزشمند و يا يك زمان مهم و ويژه، مورد بي‌توجهي انسان‌ها قرار مي‌گيرد، تنها بدان سبب كه شناختي از آنها ندارند و در نتيجه، بهره خويش را از آنها نمي‌ستانند و استفاده لازم را نمي‌برند. ماه رجب از زمان‌ها و اوقات بسيار مهم و ويژه است كه براي آنكه ـ بدون استفاده اين فرصت ـ از كفمان نرود. روايات فراواني پيرامون فضيلت اين ماه و شناساندن قدر و منزلت آن از طريق اهل بيت(علیهم السّلام) به دست ما رسيده است كه در ادامه به برخي از آنها اشاره خواهد شد:

فرمولی ساده اما پیچیده !!

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ * وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرّاً يَرَهُ‏

والسلام ..

 + بعضی وقت ها که ادم حرفی برای گفتن نداره  ؛ باید ببینه خدا چه حرفی برای گفتن داره .. مثلا همین حرف بالایی !

+  اولین باری که قران رو دست گرفتید " لطفا" معانی این ایات را هم در سوره ی زلزال مرور کنید ...

+ هل لک من اثر ؟