چکیده:
حادثه 17 شهریور تأثیر عمیقی بر روند نهضت مردم ایران گذاشت. با این كه ظاهرا سه هفته كشور را با آرامش نسبی رو به رو كرد، ولی نه تنها توقفی در روند انقلاب ایجاد نشد،‌ بلكه كینه عمومی از حكومت شاهنشاهی بیشتر گردید. كشور یك هفته دست به اعتصاب زد تمامی بازارها و بیشتر اماكن كسب تا 25 شهریور به عنوان اعتراض به این كشتار وحشیانه تعطیل بودند. حكومت نظامی تا واپسین روز دوام نظام شاهنشاهی پا برجا بود،‌ اما عملا كارآیی نداشت و هرگز نتوانست مقررات خشك خود را در شهرها تزریق كند. 
سال پایانی حكومت پهلوی در حالی آغاز شد كه علیرغم اوج گیری اعتراضات مردمی ،‌كمتر كسی باور می‌كرد كه این رژیم نتواند سال جاری را به پایان برساند البته بودند كسانی چون امیراسدالله علم – یار همراه محمدرضا پهلوی – كه در یادداشتهای روزانه‌اش فروپاشی حكومت را پیش بینی كرده بود، ‌اما هنوز زنگ خطر جدی در بین رجال پهلوی به صدا در نیامده بود. 

لاله‌های سرخ 
سلام بر حماسه‌سازان 17 شهریور؛ بزرگ‌مردانی که عاشقانه شربت شهادت نوشیدند و مشتاقانه به دیدار پروردگارشان شتافتند. درود بر جوانان پاک‌دل و سبزسیرت که روز خونین کربلای 17 شهریور 57 را، به روز سقوط کامل رژیم سفّاک ستم‌شاهی تبدیل کردند. در 17 شهریور، غریو خونین عاشقان شهادت، طاغوت‌شکن شد و تاریخ‌ساز. در این روز، خون شهادت‌طلبان ایثارگر، چونان صاعقه‌ای سهمگین، نعره‌های مستانه دژخیمان رژیم مستکبر را محو کرد و کاخ ستم یزیدصفتان را لرزاند. یوم اللّه‌ 17 شهریور، حماسه جاوید کربلا و نوید پیروزی خون بر شمشیر را دیگر بار تجسم عینی بخشید. اینک برماست که این روز را گرامی بداریم و خاطرات جمعه سیاه و لاله‌های سرخ را هرگز فراموش نکنیم. 
 

اشاره
یوم‌اللّه هفده شهریور، از نمادهای مقاومت، شجاعت و ایستادگی ایرانیان در حکومت پهلوی است. روزی که به تعبیر رهبرکبیر انقلاب، روز خداست. از سوی دیگر، جمعه سیاه، گزارشگر جنایت‌های شاهنشاهی و اعمال ضداسلامی و غیرانسانی رژیم پهلوی است که با عنوان آزادی و استقلال کشور، در مسیر حذف دین از جامعه دینی می‌کوشید.

نستوه چونان کوه
در نخستین ساعت‌های صبح جمعه هفدهم شهریور، ده‌ها هزارنفر به سوی میدان ژاله که از آن روز میدان شهدا نام گرفت، سرازیر شدند و در کمتر از دو ساعت، میدان و خیابان‌های اطراف لبریز از جمعیت شد؛ جمعیتی که آمده بودند تا آخرین تپش‌های قلب خویش را ایثار کنند و چنین بود که یوم‌اللّه هفده شهریور شکل گرفت. آرام و لبریز از عشق و هم‌دلی، موجی به پاکی چشمه‌ساران راه افتاد. هر قطره‌اش به شفافیت اشک، به طراوت لبخند، ولی استوار و پرتوان چون کوه بود.
در آن روز، دژخیمان آمده بودند تا به هر قیمت، قیام اسلامی و فراگیر ملت مسلمان را فرو نشانند. پس بی‌خبر و بی‌امان و از همه سو تیراندازی کردند، نه به قصد پراکندن و ترساندن، که به قصد کشتن شلیک می‌شد. در آن روز، کشتاری انجام شد که همه دنیا را تکان داد و پایه‌های سلطنت را لرزاند.

من‌ به‌ جریان‌ هفده‌ شهریور اشاره‌ می‌كنم‌ تا آنجا كه‌ حافظه‌ من‌ یاری‌می‌كند در آخرین‌ راهپیمایی‌ میلیونی‌ قبل‌ از هفده‌ شهریور مرحوم‌ شهید بهشتی‌اعلام‌ كرد كه‌ راهپیمایی‌ بعدی‌ رسماً توسط‌ جامعه‌ روحانیت‌ مبارز اعلام‌ خواهدشد. 
راهپیمایی‌ روز هفده‌ شهریور توسط‌ جامعه‌ روحانیت‌ اعلام‌ نشده‌ بود و علت‌آن‌ این‌ بود كه‌ جامعه‌ روحانیت‌ مبارز احساس‌ می‌كرد كه‌ بعد از راهپیمایی‌ بزرگ ‌اربعین‌ رژیم‌ ممكن‌ است‌ عكس‌العمل‌ نشان‌ بدهد، البته‌ آن‌ دقیقاً در ذهن‌ من‌ نیست‌كه‌ هفده‌ شهریور بعد از اربعین‌ بود و یا بین‌ عاشورا و اربعین‌، الآن‌ من‌ حافظه‌ام‌ یاری‌نمی‌كند، چون‌ آن‌ راهپیمایی‌ها كه‌ در ذهنم‌ مانده‌ بیشتر با مسئله‌ محرم‌ و ماه های‌قمری‌ هست‌، در صورتی‌ كه‌ هفده‌ شهریور به‌ ماههای‌ شمسی‌ است‌. در هر حال‌ شهیدبهشتی‌ در آخرین‌ راهپیمایی‌ قبل‌ از هفده‌ شهریور اعلام‌ كرده‌ بود كه‌ راهپیمایی‌ بعدی‌توسط‌ جامعه‌ روحانیت‌ اعلام‌ خواهد شد، منتها آقای‌ آقاشیخ‌ یحیی‌ نوری‌ كه‌ آن‌ زمان‌خانه‌اش‌ در نزدیك‌ میدان‌ ژاله‌، یعنی‌ میدان‌ شهدای‌ فعلی‌ بود برای‌ روز جمعه‌ هفده‌شهریور راهپیمایی‌ اعلام‌ كرده‌ بود. ایشان‌ نیز در نهضت‌ فعال‌ بود، ولی‌ به‌ صورت‌انفرادی‌ كار می‌كرد و در شورای‌ جامعه‌ روحانیت‌ حضور نداشت‌؛ یعنی‌ من‌ ایشان‌ راهیچ‌ وقت‌ در جامعه‌ روحانیت‌ ندیدم‌ و وی‌ تنها و مستقل‌ كار می‌كرد.

سرآغاز حرکت 17 شهريور
برگزاري راهپيمايي بزرگ در روز عيد سعيد فطر سال 1357، سرآغاز حرکت خونين 17 شهريور همان سال به شمار مي رود. در اين روز که مصادف با سيزدهم شهريور بود، مردم در شهرهاي خمين، تهران، قم، کرج، ايلام و چند شهر ديگر، پس از برگزاري نماز عيد، به حرکت درآمدند و شعارهاي ديني و کوبنده بر ضد رژيم سر دادند. امام خميني (ره) به مناسبت عيد سعيد فطر اعلاميه اي منتشر کرد و در آن خطاب به ملت ايران فرمود: 
«مردم مسلمان ايران به دنبال برگزاري نماز عيد، دست به عبادت ارزنده ديگري زدند که آن فريادهاي کوبنده عليه دستگاه جبار و چپاولگر، براي به پا داشتن حکومت عدل الهي است که کوشش در اين راه، از اعظم عبادات است و فدايي دادن در راه آن سيره انبياي عظام خصوصا نبي اکرم اسلام و وصي بزرگ او اميرمومنان است. ملت عظيم الشان ايران! نهضت خود را ادامه داده و هرگز سستي به خود راه ندهيد که نمي دهيد. مطمئن باشيد به اميد خدا، پيروزي و سرافرازي نزديک است.»

بررسى و تحليل محتواى شعارهاى انقلاب اسلامى ايران
در اين مقاله سعى بر آن است که به بررسى و تحليل شعارهاى دوران انقلاب پرداخته شود. 
در ابتدا شعارهاى مورد بررسى به سه قسمت ذيل تقسيم بندى مى‌شود:
-1 شعارهاى شفاهى -2 ديوارنوشته‌ها -3 نوشته‌هاى مکتوب ادبي
پس از آن چند شعار محورى و تاثيرگذار و ماندگار انقلاب اسلامى به‌طور مبسوط مورد تجزيه و تحليل قرار خواهد گرفت. در انتها شعارهاى دوران مبارزات به تفکيک شرايط زمانى و موارد و اتفاقات مورد وقوع ذکر و توضيح مختصرى داده خواهد شد. 

متن اعلاميه امام خميني راجع به تحريم نوروز سال 1342 به نقل از جلد اول صحيفه امام به شرح زير است:
بسم الله الرحمن الرحيم
انالله و انااليه راجعون
روحانيت اسلام امسال عيد ندارد
دستگاه حاكمة ايران به احكام مقدسة اسلام تجاوز كرده و به احكام مسلمة قرآن قصد تجاوز دارد، نواميس مسلمين در شرف هتك است و دستگاه جابر با تصويبنامه‌هاي خلاف شرع و قانون اساسي مي‌خواهد زن‌هاي عفيف را ننگين و ملت ايران را سرافكنده كند.
دستگاه جابر در نظر دارد تساوي حقوق زن و مرد را تصويب و اجرا كند. يعني احكام ضرورية اسلام و قرآن كريم را زير پا بگذارد، يعني دخترهاي هجده ساله را به نظام اجباري ببرد و به سربازخانه‌ها بكشد، يعني با زور سرنيزه دخترهاي جوان عفيف مسلمانان را به مراكز فحشا ببرد.