در آبان 380 (شعبان سال 1422) در سفر عمره در خدمت شماري از اساتيد و دوستان و برجستگان روحاني بودم. از آن جمله حضرت آيت الله انواري بود که با اخلاق خوش و مزاح هاي مليحش جلسات را شاد و شاداب مي کرد. خداوند شفايش دهد. 
فرصت را مغتنم شمرده از ايشان خواهش کردم تا در فرصت هايي که مناسب مي دانند، گوشه اي از خاطرات خود را از رويدادهاي پيش از انقلاب بيان کنند. ايشان به زحمت پذيرفتند. من ضبط نداشتم اما به سرعت آنچه را که مي فرمودند مي نوشتم.
آيت الله انواري از سال 1344 تا سال 1356 به جرم مشارکت در قتل حسنعلي منصور و همراهي با گروه هاي مؤتلفه اسلامي در زندان بود. طبعا از اين زمان طولاني خاطرات زيادي داشتند اما فرصت ما چندان نبود که بتوانيم به تفصيل وارد بحث شويم. با اين حال لطف کردند و در جمع سه جلسه اجازه دادند من خدمتشان برسم و مطالبي را يادداشت کنم.

امام خشمگين از اين وضعيت، بيانيه «شاهدوستي؛ يعني غارتگري» را صادر کرد. ماجرا به محرم، که مصادف با خرداد بود، کشيده شد. سخنراني شگفت امام در عصر عاشورا در فيضيه با حضور صدها هزار نفر، آغازي بر مخالفت‌هاي عمومي بود. دستگيري امام در شب 5 خرداد، دامنه مخالفت‌ها را بيشتر کرد و تظاهرات بر ضد رژيم و اين بار شخص شاه در بيشتر شهرها بر پا شد که طي آن، صدها نفر به شهادت رسيدند. در تهران، بازار مرکز اين تظاهرات و شعارهاي اصلي ضدسلطنت و در دفاع از امام بود... 

وقتي امام توبه روحانيت را شکست- شرح کوتاه 15 خرداد و نکاتي درباره آن 
داستان 15 خرداد از آنجا آغاز شد که شاه، پس از بيرون کردن علي اميني از ميدان، به آمريکايي‌ها تعهد داد که خود اصلاحات مورد نظر آنان را انجام دهد. درگذشت آيت‌الله العظمي بروجردي در فروردين ماه 40 راه را براي اين حرکت آغاز کرد. 

ترور و تروريسم تاريخچه‌اي به درازاي تاريخ دارد و امروزه بحث از تروريسم به يکي از بحثهاي مهم جهاني تبديل شده است. از ترور و تروريسم تعريف مشخصي ارائه نشده آنچه اکنون از اين واژه استفاده مي‌شود صرفاً کاربردي بهانه‌جويانه براي مداخله و سيطره بر کشورهاي ديگر است. برخي آن را عملي فردي و عده‌ايي اقدامي جمعي و سازمان يافته و تعدادي نيز آن را دولتي و گروهي نيز آن را ناشي از احساسات و عواطف جريحه‌دار شده يا عقده‌هاي فرو خورده‌ مي‌دانند و آن را تنها راه احقاق حق مظلومان و ستمديدگان پنداشته‌اند 
واژه تروريسم به معناي برقراري سلطه ارعاب و وحشت[] و يا براي احقاق حق و هر معني و مفهوم ديگر بکار برود يک وجه مشترک به طورکلي دارد و آن فقدان قانون و سازمانهاي قانوني و در حقيقت نبودن عدالت در جامعه است که اين امر مظلومي را به واکنش عليه فرد يا جمعي و يا ظالمي را به تعدي و تجاوز به حقوق ضعفا تشويق مي‌کند.

چکيده:
در بررسي‌هايي که جهت انجام امور مربوط به همايش بزرگداشت ‌پنجاهمين سالگرد شهادت نواب ‌صفوي و يارانش در ميان اسناد متعدد ايشان (بيش از هفت هزار برگ سند) در آرشيو مرکز اسناد انقلاب اسلامي ‌صورت گرفت چند برگ سند مهم که ترجمه اسناد مربوط به شرکت نفت درارتباط با رزم‌آرا به دست آمد . نظر به اهميت موضوع اين اسناد بازنويسي و درمعرض استفاده پژوهشگران و محققان تاريخ معاصر قرار مي‌گيرد. اسناد بدون هيچ گونه دخل و تصرفي فقط با افزودن معادل شمسي تاريخ‌هاي‌ ميلادي خود به اندازه کافي گويا بوده نياز به توضيح اضافي ندارند ().

17شهریور 1357 تكرار عاشورا و میدان شهدا تكرار كربلا و شهدای ما تكرار شهدای كربلا و مخالفان ملت ما تكرار یزید و وابستگان او هستند. 
امام خمینی (رحمت الله علیه) 

مقدمه 
دولت جمشید آموزگار كه از نخستین روزهای زمامداری، سیاست تحمیق مردم را پیش گرفته بود و می خواست با همان سازمان های امنیتی موجود، بحران ها را پشت سر بگذارد و رژیم را حفظ كند، نتوانست در برابر امواج توفنده ی انقلاب اسلامی پایداری كند. 
تظاهرات مردمی و راهپیمایی های عظیم، روز به روز گسترش می یافت و مراكز فساد، قمارخانه ها وكاباره ها مورد هجوم مردم قرار می گرفت و اعتراضات مردمی علنی تر می شد. به دنبال شكست كابینه آموزگار و ناتوانی دولت در پاسخگویی به استیضاح نمایندگان مجلس فرمایشی شورای ملی در خصوص حادثه سینما ركس آبادان و قاطعیت انقلابی مردم در پیشبرد خواسته هایشان، پس از یك سال در چهارم شهریور 1357، مجبور به استعفا شد و مهندس جعفر شریف امامی كه از رجال مشهور وابسته رژیم كه 15 سال رئیس مجلس سنا و در سال 1339، نخست وزیر بود، به قصد كنترل اوضاع، از طرف شاه مامور تشكیل كابینه شد. نقشه امریكا این بود كه با این تغییر و تحول تا حدی از خشم و نفرت عمومی بكاهد. شریف امامی برنامه دولت خود را براساس آشتی ملی و احترام به روحانیت قرار داد و با آزادی 237 نفر از زندانیان سیاسی و تعطیلی قمارخانه ها و كازینوها تلاش كرد خود را مردمی نشان دهد. ولی این ترفندها كارساز نشد و همان روز كه مصادف با شهادت مولای متقیان علی (علیه السلام) بود ، تظاهرات و برخوردهای خونین ادامه یافت 

روز حماسه
هفده شهریور، روز حماسه ملت ایران بود؛ روزی که در آن، خون‌های بسیاری بر زمین ریخته شد و از ثمره آن، درخت تنومند جمهوری اسلامی به بار نشست. مردم دلیر و شجاع، جوانان غیور و با ایمان، مرد و زن، و پیر و جوان، همه و همه در این روز چون سیلی خروشان به خیابان‌ها جاری گشته و بر ضد رژیم پهلوی شعار دادند و مخالفت آشکار خود را اعلام داشتند. آنان در حمایت از امام، از جان‌شان گذشتند تا مردم ایران پیروز و سربلند باشند. به جاست این روز را گرامی بداریم و در پاس‌داشت خون پاک شهیدان والا مقام آن بکوشیم.

جمعه خونین
سلام بر آفرینندگان حماسه جمعه سرخ و خونین. سلام بر آنان که غریو اللّه‌ اکبرشان، چونان آذرخشی سهمگین، نعره‌های غرورآمیز و مستانه طاغوتیان را در هم شکست و امیدِ ماندگاری آنان را در ایران اسلامی، به یأس مبدل ساخت. سلام بر هفده شهریور که از ایام اللّه‌ است؛ روزی که شهیدان، شعار پر طنین «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» را تجسم عینی بخشیدند و آن را با خون مطهر خویش امضا کردند. سلام بر این روز بزرگ که بهترین انسان‌ها، فریادهای امام را لبیک گفتند و عاشقانه راه حسین را برگزیدند و در خون‌های پاک‌شان غلطیدند و البته رفتن‌شان، زمینه‌ساز بازگشت پیروزی‌آفرین امام به میهن شد. آنان رفتند تا امام بیاید. رفتند تا اسلام و قرآن زنده شود. رفتند تا دیگر یاران بمانند. راهشان پر رهرو و نامشان در قاموس شاهدان انقلاب، پر رنگ و مزّین باد.

روزهای خونین
هفدهم شهریور 1357، برگی غرور آفرین از دفتر انقلاب اسلامی ایران است. تاریخ حیات انسان بر کره خاک از هابیل تا حسین و از حسین تا آخرین شهید، روزهای خونین بسیاری دارد و خواهد داشت. تاریخ انقلاب ما عاشوراهای بسیار به خود دیده است. هفدهم شهریور یکی از آن روزهاست که چون قطره‌های خون بر برگ‌های تقویم انقلاب ماندگار شده‌اند؛ خونی که با گذشت زمان نمی‌خشکد و از جوشش نمی‌افتد.

میدان ژاله؛ میدان لاله
هفدهم شهریور 1357، فرزندان ملت با یقین و باورمندی به هدفشان، در کربلای ژاله در محاصره دشمن قرار گرفتند. در میدان ژاله، باران سرب و گلوله بود که بر سر میهمانان خدا فرو می‌ریخت؛ آنان که از آزمون رمضان پارسا و پاکیزه گذشتند و به شکرانه این نعمت، نماز فطر را در قیطریه به جای آوردند. ژاله، قلب سرزمین یک‌پارچه قیام ایران بود که شعله‌های آتش انقلاب از آن زبانه می‌کشید.