نویسنده:مصطفي آخوندي
اشاره
زنان، اين عناصر عفاف و نجابت، نه تنها در پيروزي انقلاب اسلامي سهم بزرگي ايفا كردند، بلكه در تثبيت نظام جمهوري اسلامي و تداوم انقلاب اسلامي حرف نخست را زدند و با حضور در صحنه انقلاب اسلامي، توطئههاي دشمنان را در عرصههاي گوناگون فرهنگي، نظامي، اقتصادي، اجتماعي ،سياسي و... نقش بر آب ساختند.
در اين مقاله تلاش شده است با بهرهگيري از سخنان گهربار معمار انقلاب اسلامي، حضرت امام خميني (ره)، نقش و سهم بزرگ زنان در پيروزي انقلاب به تصوير كشيده شود و تلاش و منزلت اين بزرگواران عيان گردد.
چهار عنوان «تحول فكري و روحي زنان»، «حضور زنان در صحنه انقلاب اسلامي»، «انگيزه حضور زنان در انقلاب اسلامي» و «ويژگي زنان انقلابي» محورهاي اصلي اين تصوير ميباشد.
1ـ تحول فكري و روحي زنان
هنر انقلاب اسلامي اين بود كه زنان جامعه ما را متحول ساخت و در مسير اسلام و ارزش هاي الهي هدايت كرد و از بي هويتي و بي بند و باري و ابتذال كه سوغات غرب بود، به سوي عزت خواهي، عفاف، درك
ادامه مطلب
دوستان ! انقلاب اسلامي نويد آسماني بود كه انسانها را به بازيافت اصالت خود بشارت داده و به جسمهاي بي جانشان حياتي تازه بخشيد . تا قبل از اين انقلاب بزرگ، نگرش حاكمان در ايران به زن، نگرشي ابزارگونه براي برآوردن نيازهاي مادي بود . ابزاري كه پيشرفت آن به معناي تنوع ظاهري و همسان با مدهاي رايج و ارضاي غرايض شهواني جنس مخالف البته در لواي عناوين زيبا و آراسته همچون آزادي زنان يا زن مترقي به متن جامعه تزريق مي شد .
حضرت امام خميني ( ره ) وضعيت زنان در زمان رژيم طاغوت را به زنان جاهليت تشبيه نموده و اشاره مي كند كه در آن زمان نيز همچون عصر جاهليت، مقام معنوي زنان ناديده گرفته شده و تا حد يك كالاي مادي تنزل پيدا كرد .
در چنين فضاي تاسف باري كه سايه شوم خود را بر ملت مسلمان ايران انداخته بود خورشيد انقلاب اسلامي به رهبري خردمندانه حضرت امام خميني ( ره ) طلوع كرد و زنان و مردان مومني كه از اين وضعيت غير
ادامه مطلب
به واقع انقلاب اسلامي ايران كه در سال 1357 به پيروزي رسيد، جنبشي بود كه در پانزده خرداد 1342 آغاز شد. زن مسلمان ايراني نيز در اين سالهاي آتش زير خاكستر، همگام با مردان در جهاد و مبارزه با طاغوت بود و هر چه به سال 1357 نزديك مي شد بر تعداد و بر شدت فعاليت اين زنان افزوده ميشد.
با شعله ور شدن آتش انقلاب، زن مسلمان نيز كه تا پيش از اين با فعاليتهاي مخفي و به عنوان مادر شهيد و يا همسر مبارزين در بند با رژيم شاه مبارزه ميكرد، به خيابانها آمد، با چادر مشكي، با فرزندش كه او را در بغل گرفته بود، با مشتهاي گره كرده و با فرياد «مرگ بر شاه»:
«شما در چه تاريخي چنين ديدهايد؟ امروز زنهاي شير دل طفل خود را در آغوش كشيده و به ميدان مسلسل و تانك ميروند، در كدام تاريخ چنين مردانگي و فداكاري از زنان ثبتشده است.»
و همين حركت ايشان نهضت را قوت و تداوم بخشيد:
«آمدن شما خانمها به خيابانها و ميدانهاي مبارزه موجب اين شد كه مردها هم قوت پيدا بكنند، تقويتبشوند، روحيه آنها هم با آمدن شما تقويتبشود.»
«مردها به تبع زنها در خيابانها ميريختند، تشويق ميكردند زنها مردان را، خودشان در صفهاي جلو بودند.» شهادت شهيد، ثمره دامان پر مهر و
ادامه مطلب
نكته قابل توجه در رابطه با نقش زن مسلمان در شكلگيري انقلاب اين است كه آنها براي اولين بار نبود كه حضور خويش را در صحنه سياسي و اجتماعي به اثبات ميرساندند بلكه مشاركت فعالانه و متعهدانه اين قشر در لحظات حساس و سرنوشت ساز اين ملت و حماسههاي ملي، مذهبي تحسين برانگيز است. پس از فرمان تحريم تنباكو توسط ميرزاي شيرازي همسران ناصرالدين شاه به شكستن قليانها اقدام كردند و در نهضت انقلابي جنگل زنان خطه گيلان با كمكهاي مادي و معنوي خويش مبارزان را ياري رساندند، تا آنها در وظيفه خود ترسي به دل راه ندهند، مقاومت زنان مسلمان در توطئه كشف حجاب و به پاكردن تظاهرات بزرگ در مشهد و اعتراض به اين وضع هرگز از خاطرهها محو نميگردد.
اما نقش زنان در صحنههاي قبل از پيروزي انقلاب اسلامي، ايران بسيار فعالانهتر و قويتر از هر زمان ديگري بود. حضور زنان در صحنههاي مبارزه و تلاش، مثلاً بردباري خانوادههاي انقلابي در برابر انبوه مشكلاتي كه رژيم ستمگر شاه براي آنها پيش ميآورد، ترغيب و تشويق همسران و پسران و مجاهده و تلاش در سرنگوني طاغوت از جمله عوامل مؤثر در روند روبه تكامل انقلاب بود. صبوري مادران داغديده كه جوانهاي خود را در صحنه
ادامه مطلب


