وجه به اصلاح الگوي مصرف با رويكرد آموزشي ضمن نياز به پياده سازي و اجراي رويكردهاي نظري كه قبلا بيان گرديد؛ شناخت و در نظر گرفتن نيازها و ويژگي هاي متمايز بخش كشاورزي با ساير بخشهاي ديگر را ضروري ميسازد، نيازها و ويژگي هايي كه آموزش در آن نقش بسزايي ايفا مي كند. با توجه به اهميت موضوع به برخي از اين ضرورتها به اجمال اشاره مي شود:
- انتقال دانش كار به توليد كنندگان بخش كشاورزي
قسمت اعظم فعاليت در بخش كشاورزي توسط توليد كنندگان خصوصي انجام مي شود؛ بنابراين به منظور افزايش ميزان توليد بايستي مهارت هاي لازم از طريق آموزش هاي علمي كاربردي به توليد كنندگان ارايه گردد؛ كه متولي اصلي اين آموزش ها مي تواند وزارت جهاد كشاورزي باشد.
- جايگزيني روش هاي مدرن به جاي سنتي
به طور كلي محصولات زراعي، باغي و دامي اكثرا توسط كشاورزاني با ميانگين عرصه ي 5/2 هكتاري و بكارگيري روش هاي ابتدايي در توليد و دامداريهاي سنتي عرضه مي شود. با ارايه آموزش هاي علمي كاربردي روش هاي جديد جايگزين روش هاي سنتي گرديده و در نتيجه افزايش توليد در واحد سطح را به همراه دارد؛ كه در نهايت تامين امنيت غذايي و توسعه پايدار كشور را به ارمغان خواهد آورد.
- ميزان تحصيلات شاغلين بخش كشاورزي
نيروي انساني شاغل در بخش كشاورزي را عمده افرادي كه فاقد تحصيلات آكادميك و دانشگاهي هستند تشكيل مي دهد و آنها از تجربيات ارزشمندي كه حاصل سال ها تلاش آنها است برخوردارند و اگر اين تجربيات با دانش فني و مهارت هاي علمي و عملي آميخته شود بدون شك تحولي شگرف را در عرصه ي كشاورزي به همراه خواهد داشت. ارايه آموزش هاي پودماني علمي كاربردي مي تواند در اين تحول نقش مهمي ايفا كند.
- ميزان سن شاغلين بخش كشاورزي
نيروي انساني شاغل در بخش كشاورزي را عمده افرادي با سن بالاي 50 سال تشكيل مي دهد. جوان سازي این بخش يكي از اهداف مهم آموزش در وزارت جهاد كشاورزي است كه از طريق آموزش هاي علمي كاربردي امكان پذير است.

