-سخن مطهرى در باب مبارزه امام حسین  
ما اگر مبارزه حسین بن على علیه السلام را با لشکریان یزید و ابن زیاد از جنبه نظامى ، یعنى از نظر ظاهرى و صورى در نظر بگیریم ، امام حسین شکست خورد و آنها پیروز شدند. اما اگر ماهیت قضیه را در نظر بگیریم ، فکرى و اعتقادى است ، یعنى حکومت یزید سمبل جریانى بود که مى خواست فکر اسلامى را از بین ببرد و امام حسین براى احیاء فکر اسلام جنگید، در این صورت باید ببینیم آیا امام حسین به مقصودش رسید یا نرسید؟
آیا توانست یک فکر را در دنیا زنده کند یا نتوانست ؟ مى بینیم که توانست . هزار و سیصد سال است که این نهضت هر سال یک پیروزى جدید به دست مى آورد، یعنى هر سال عاشورا، عاشورا است و معنى کل یوم عاشورا این است که هر روز به نام امام حسین با ظلم و باطلى مبارزه مى شود و حق و عدالتى احیاء مى شود، این پیروزى است و پیروزى بالاتر از این چیست ؟ یزیدها و ابن یزیدها مى روند، ولى حسین ها و عباس ها و زینب ها باقى مى مانند. البته به عنوان یا ایده نه به عنوان یک شخص ، بلکه به عنوان یک صاحب اختیار و حاکم بر جامعه خویش . آرى ! آنها مى میرند، اما اینها زنده و جاوید باقى مى مانند.

  برخورد با دشمن ناآگاه  

هنگامى که اهل بیت امام حسین را به عنوان اسیر وارد شهر شام کردند و در بین ایشان حضرت سجّاد نیز با حالتى ناجور و دلخراش حضور داشت ، مردم شام با تبلیغات سوئى که توسّط مامورین یزید لعنة اللّه علیه شده بود، با شادمانى و سرور براى استقبال از اسیران آمده بودند.
در بین مردم پیرمردى بود، جلو آمد و گفت: شکر خداى را که مردان شما را کشت و آتش فتنه خاموش شد؛ و سپس به آن عزیزان دل شکسته ، بسیار دشنام و ناسزا گفت .
امام در همان وضعیّتى که بود، فرمود: اى پیرمرد! آنچه تو گفتى ، من گوش کردم و چیزى نگفتم تا آن که سخن تو تمام شد؛ و آنچه خواستى گفتى ، اکنون ساکت باش تا من نیز سخنى گویم .
پیرمرد گفت : آنچه مى خواهى بیان کن .
حضرت فرمود: آیا قرآن خوانده اى ؟
پیرمرد گفت : آرى . حضرت فرمود: این آیه قرآن را نیز خوانده اى :
« قُلْ لا اسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ اَجْرا إلاّ الْمَوَدَّةَ فى الْقُرْبى » یعنى ؛ من از شما پاداشى به جز مودّت و دوستى اهل بیتم را نمى خواهم .
پیرمرد پاسخ داد: آرى، آن را خونده ام .
امام سجّاد فرمود: ما اهل بیت - قُربى - هستیم ؛ ادامه دارد ....

و آیا این آیه قرآن را «وَآتِ ذَا القُرْبى حَقَّهُ» ؛ حق و شئون اهل بیت را پرداخت و رعایت نمائید، خوانده اى ؟
پیرمرد نیز گفت : آرى ، آن را هم خونده ام . حضرت فرمود: به راستى که آن افراد، ما هستیم ؛ پس حقّ ما چگونه باید رعایت گردد.
پیرمرد شامى گفت : آیا واقعا شما همان ها هستید؟
حضرت فرمود: بلى ؛ و سپس افزود: آیا این آیه قرآن را « وَاعْلَمُوا انَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَیْى ءٍ فَإ نَّ لِلّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى الْقُرْبى» ؛ آنچه از غنائم و منافع را که به دست مى آورید، باید یک پنجم آن را - به عنوان خمس - تحویل رسول خدا واهل بیتش دهید، را خوانده اى ؟
پیرمرد گفت : بلى .
آن گاه امام فرمود: ما اهل بیت رسول خدا هستیم ، و آیا این آیه قرآن را « إ نَّما یُریدُ اللّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اءهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهیرا» یعنى ؛ خداوند شما اهل بیت را از هر نوع گناه و آلودگى پاک و منزّه گردانده است ، را نیز خوانده اى
در این حال پیرمرد شامى دست هاى خود را به سوى آسمان بلند کرد و گفت : خداوندا به تو پناه مى برم ، خدایا توبه کردم ، سال ها است که قرآن مى خوانده ام و این چنین درک نمى کردم وامروز هدایت گشتم .

احتجاج مرحوم طبرسى : ج 2، ص 120، ح 172.

  آثار دوستی اهل بیت

پیامبر

:  
حُبُّنا أهلَ البَیتِ یُکَفِّرُ الذُّنوبَ ، ویُضاعِفُ الحَسَناتِ .

  دوست داشتن ما اهل بیت ، گناهان را پاک مى کند و حسنات را دو چندان مى سازد.

   ارشاد القلوب ،ج2،ص153

پانزدهم رجب سالروز وفات زينب كبري تسليت باد 

            حضرت زينب در يك نگاه  

نام: زينب
كنيه: ام كلثوم، ام المصائب
القاب: عقيله، عالمه، فاضله
پدر و مادر: اميرالمومنين (ع)و فاطمه زهرا سلام الله عليها
وقت و محل تولد: مدينه 5 جمادي الاول سال 5 يا 6 هجري
وقت و محل وفات: 15 رجب سال 62 هجري دمشق، دو قول ديگر درباره محل دفن حضرت زينب اختلاف است و علاوه بر دمشق، مصر و مدينه نيز گفته شده است.
چكيده فضائل: درك هفت معصوم نخست، محرميت به همه معصومين، عالمه غير معلمه بودن، صبر، قافله سالار اسراي كربلا.

صبر را معنا و مفهومي به نام زينب است / احترام عشق هم از احترام زينب است
داوري بنگر كه در بيدادگاه شهر شام / با حسين همدست گشتن اتهام زينب است
مشت را كرده گره با هيبت و احساس گفت / اين حسين فرمانده عالم، امام زينب است
گرچه بين بانوان زهرا مقام اول است / بعد زهرا رتبه ي برتر مقام زينب است . . .

زينب آخر اين شبِ تاريك را سر مي‌كند / ياد از ياس و شقايق، يا صنوبر مي‌كند
اين وداعِ آخر و جان دادنِ بانوي عشق / عاقبت وصل حسينش را ميّسر مي‌كند
وفات حضرت زينب (س) بانوي بزرگ اسلام را تسليت عرض ميكنيم . . .

اي زينب(س)
تو كوه صبر باشي و من نگاهم به بي صبراني باشد كه ادعاي اسوه بودن دارند ؟!
تو فرمانبردار امام خويش باشي و من غافل از امام حاضر و حيّ خود باشم ؟
ياري ام كن!

وفات حضرت زينب(س) تسليت باد

اي زينب (س) !
براستي سجاد عليه ‏السلام از درياي بي‏كران علم و فهم تو چه امواجي را ديده
و در سخنت چه چيزي را يافت كه تو را «عالِمه غير مُعلَّمه» خواند؟
وفات جانسوز عقيله بني هاشم و عالم بدون معلم، حضرت زينب كبري تسليت باد . . .

مادر قمر بني هاشم  

حضرت عباس  (ع)بزرگترين فرزند ام البنين بود، مردي نيك صورت و زيبا بود. هنگامى كه سوار اسب مي شد پاهاى مباركش بزمين كشيده مي شد. به او قمر بنى هاشم گفته مي شد. پرچم امام حسين (ع)با آن بزرگوار بود. حضرت امام جعفر صادق (ع)مي فرمايد: موقعى كه امام حسين (ع)لشكر خود را براى جهاد در راه خدا مهيا كرد پرچم را بدست حضرت قمر بنى هاشم داد. حضرت امام محمّد باقر (ع)ميفرمايد: زيد بن رقاد و حكيم بن طفيل طائى حضرت عباس را شهيد كردند.
ام البنين كه مادر اين چهار جوان بود بعد از شهيد شدن ايشان متوجه بقيع مي شد و با جانگدازترين صدا براى آنان ناله و ندبه ميكرد. مردم در اطراف او جمع مى‏شدند و ناله وى را مي شنيدند و گريه مي كردند.
(زندگانى حضرت امام حسين (ع)، محمدجواد نجفي، ص 61)