غدیرعشق

اين آخرين حج است
آخرين بوسه‏هاى سرزمين بطحا بر قافله محمدى.
 اينجا غدير است
 ايستگاه ولايت 
مهبط واژه‏هاى آسمانى و بارش گلخنده‏هاى وحى بر سر و روى ايمانيان.
 امروز، روزگار باليدن دين تا آخرين قله‏هاى كمال است
 و زاد روز پيوستن حلقه آخرين به سلسله نعمت.
 برخيز و كوزه جان را
 كه مهر مادر گلهاست

 

 

چه گفت آن خداوند تنزیل و وحى* خداوند امر و خداوند نهى

که من شهر علمم، على یم در است* درست این سخن گفتِ پیغمبر است

گواهى دهم این سخن راز اوست* تو گویى دو گوشم به آواز اوست

اگر چشم دارى به دیگرسراى* به نزد نبى و وصى گیر جاى

 
منم بنده اهل بیت نبى* ستاینده خاک پاى وصى 

خود آن روز نامم به گیتى مباد* که من نام حیدر نیارم به یاد

بر این زادم و هم بر این بگذرم *یقین دان که خاک پىِ حیدرم

 

حکیم فردوسى طوسی

*************************

در غدیر خم امروز، باده اى به جوش آمد* کز صفاى او روشن، جان باده نوش آمد

وان مبشّر رحمت، باز در خروش آمد* کان صنم که از عشاق، برده عقل و هوش آمد

در غدیر خم یزدان، گفت مَر پیمبـر را*  کز پى کمال دین، شو پذیره حیـدر را

  پس پیمبر اندر دشت بر نهـاد منبـر را* برد بر سر منبر، حیدر فلک فر را

شد جهان دل روشن، زان دو شمس روحانى* گفت بشنوید اى قوم! قول حق تعالى را

  هم به جان بیاویزید گوهر تولاّ را*  پوزش آورید از جان، این ستوده مولا را

 این وصى بر حق را، این ولىّ والا را

 

ملک الشعراى بهار

***********************

 

 

یا على نام تو بردم نه غمى ماند و نه همّى* گوییا هیچ نه همّى به دلم بوده، نه غمّى

 تو که از مرگ و حیات، این همه فخرى و مباهات* گویى آن دزد شقى تیغ نیالوده به سمّى

 گویى آن فاجعه دشت بَلا هیچ نبوده است* سینه هیچ شهیدى نخراشیده به شمّى

 حق اگر جلوه با وجه اَتَم کرده در انسان* به خودِ حق که تو آن جلوه با وجه اَتَمّى

 منکر عید غدیر خم و آن خطبه و تنزیل* با کر و کور چه عید و چه غدیرى و چه خمّى

 

 

 

 

سید محمد حسین شهریار

 

***************************

آن که معروف به او شد به جهان روز غدیر* وز خداوند ظفر خواست پیمبر به دعاش 

هر خردمند بداند که بدین وصف على است* چو رسید این همه اوصاف به گوش شنواش

 

ناصر خسرو قبادیانى