اگر بعضی از خواص جبهه حق در دفاع از «نایب» امام زمان که مسلم بن عقیل بود،درست عمل میکردن، شاید «تمام» ورقها برمیگشت ...بعضی ها پای رکاب «مسلم بن عقیل» نیومدن، خودشون رو «نگه» داشتن برای اینکه به «امام حسین»برسن ...از رفتار این افراد هم باید سوال کرد ...اگر اونها پای مسلم ایستاده بودن،روشنگرییی که بعد از «کربلا» پدید اومد، در پی «شهادت اونها» پای رکاب مسلم بن عقیل پدید می اومد و باعث میشد اونهایی که «بعدا» قیام کردن، «الان» به یاری حسین برخیزن ...چرا که تا کسی برای حق «قیام نکنه»، «مقدار» مظلومیت و محبوبیت حق و پستی باطل «مشخص نمیشه»و عوام هم متوجه حقیقت نمیشن که بخوان استقامت کنن ...

مردم !

به گزارش سرویس دینی جام ؛

برگرفته از کتاب تاریخ طبری.

سلام
بر محرم الحرام، ماه آغازین سال هجری قمری!

یا حسین جان ای زیبای یکتای دل من !

نیک میدانم که ابتلای به عشق تو و سر سپردگی بی چون و چرای این هیچ به آن همه خشوع و خضوع این ذره ی بی مقدار ...! شاید این واله ی شیدا را از نیستی به هستی برساند و محرم گلشن راز کند و پرده از دیدگانش بردارد .
فقط در راه عشق قرار گرفتن و عاشقانه سخن گفتن کافی نیست ، تو را چه نیاز به کلمات و عبارات چون منی گنگ و خوار و بی بها !
زیرا تو ای حسین جان در توصیفات فرد ناچیزی چون من نمی گنجی و نیازی به وصف نداری تو خود پاسخ هر نیازی ، آری حسین جان سخن عشق نشانی ندارد ! تو بگو چگونه می توان مجذوب جمال تو بود و لب به ثنا نگشود !
مولایم باز آ و به چشمم نشین تا به یک کرشمه ی جانبخشت شب ظلمانی فراق را به امید صبح سپید وصال به دست فراموشی بسپارم .
دلبرا ! بر بیتابیم نخند ؛ که این همه از تجلی گاه و بی گاه توست که چون برق می آید و چون باد می گذرد ... نیم نفسی می آیی و رخ می نمایی و باز می روی ...!
تا نمی دانم کجا ... ! تا نمی دانم کی ...!

نوشته خودم در وبلاگم دیگرم.