جابر از امام صادق (عليه السلام ) روايت كرد بنده اى هفتاد پاييز در آتش باقى ماند و پاييز هفتاد سال و هفتاد سال وهفتاد سال و هفتاد سال است . و در اين مدت خداى را براى خلاصى از عذاب قسم مى داد ولى خداى تعالى اجابتش نمى كرد پس فرمود: اين بنده ، خداى را به حق محمد و اهل بيتش قسم داد كه مرا رحمت كن . خداى تعالى به جبرائيل وحى كرد كه به پيش بنده من برو و او را از آتش به سوى من بياور! جبرئيل عرضه داشت خدايا چگونه داخل آتش شوم خداى تعالى فرمود: من به آتش امر كردم كه بر تو خنك و سلامت گردد عرضه داشت : خدايا من جايش را نمى دانم فرمود: ايشان مكانش در چاهى در سجين است حضرت فرمود: جبرئيل وارد جهنم شد او را مى بيند در حاليكه صورتش به پايش بسته شده است از او سئوال ميكند: چه مدت در آتش ماندى ؟ مى گويد: مقدارش را به حساب نمى تواند آورد حضرت فرمود: جبرائيل او را به سوى پروردگار مى آورد و خداى تعالى از او مى پرسد: بنده من چه مقدار مرا قسم دادى ؟ جواب مى دهد: به شماره نمى توانم . فرمود: بدانكه به عزت و جلالم قسم : اگر به محمد و آلش مرا قسم نمى دادى ، خواريت را در آتش طولانى مى كردم ولى عهدى است كه با خود كردم كه اگر بنده اى مرا به حق محمد و اهل بيتش قسم دهد آن گناهانى كه بين من و اوست بيامرزم و امروز تو را بخشيدم . از سلمان فارسى رضى الله عنه نقل شده كه گفت از پيامبر شنيدم كه مى فرمود خداى عزوجل مى فرمايد: آيا جز آنست كه وقتى كسى حاجت هاى بزرگ به شما دارد و شما به او نمى دهيد، عزيزترين كسانتان رانزد شما شفيع قرار مى دهد و شما حاجتش را بر مى آوريد، چون آن شفيع نزد شما كرامت دارد و عزيز است آنگاه بدانيد كه عزيزترين مردم و افضل ايشان نزد من محمد (صلى الله و عليه و آله و سلم ) و برادرش على (عليه السلام ) و ائمه (عليهم السلام ) هستند كه وسائل عباد نزدمنند پس هر كس نيازش او را بزحمت انداخته كه مى خواهد برآورده شود و يا حادثه اى بر او فرود آمده است و مى خواهد ضرر آن حادثه برطرف شود، مرا به واسطه محمد (صلى الله و عليه و آله و سلم ) و آله الطيبين الطاهرين بخواند، من به احسن وجهى كه كسى شفاعت را از عزيزترين كسى قبول مى كند حاجتش را برآورم .
منبع: سایت یامجیر
