استاد مطهری (ره ) می‌گوید : « در کتاب اسرارالشهاده نوشته شده که لشکر عمرسعد در کربلا یک میلیون و ششصد هزار نفر بود . باید سؤال کرد این‌ها از کجا پیدا شدند ؟ این‌ها همه در کوفه بودند . مگر چنین چیزی می‌شود ؟! »۱٫
کوفه‌ای که در زمان عمر به عنوان پایگاهی نظامی در نزدیکی ایران جهت پشتیبانی سپاه اسلام تأسیس شد و تا زمان امام حسین ـ علیه السلام ـ حدود سی سال از تأسیسش نمی‌گذرد چگونه می‌تواند یک میلیون و ششصد هزار نفر در خود جای دهد. فوقش صد تا صد پنچاه هزار نفر جمعیت داشته با شد . پس با کمی توجه در خواهیم یافت که سپاه عمرسعد به آن تعدادی که در اسرارالشهاده نقل شده نبوده است .
استاد مطهری ، دلیلی منطقی برای رد این مورد دارند .۲
درباره تعداد سپاه عمرسعد با توجه به فرمایش امام حسن ـ علیه السلام ـ که فرمودند : «آنچه که بر سر من می‌آید این است که: دسیسه می‌کنند و مرا با زهر می‌کشند ، ولی ای اباعبدالله هیچ روزی چون روز تو نیست . سی هزار نفر که می پندارند از امت جد ما محمد(ص) هستند و به اسلام گرویده‌اند ، پیش می‌آیند و بر کشتن و ریختن خون تو و شکستن حرمت تو و اسیر گرفتن زن و فرزند تو و غارت اموال تو همدست می‌شوند . در آن هنگام ، بنی‌امیه مستحق لعنت می‌شود و از آسمان خون و خاکستر می‌بارد، و همه چیز حتی حیوانات بیابان و ماهیان دریا بر تو می‌گریند ! »۳
همچنین امام زین‌العابدین ـ علیه‌السلام ـ به عبیدالله‌بن‌عباس‌بن علی‌بن‌ابیطا لب نگاه کرد و گریست ؛ سپس فرمود : « هیچ روز بر رسول خدا (ص) سخت‌تراز جنگ احد نبود … هیچ روزی مانند روز حسین نبود . سی هزار که مدعی‌اند از این امت هستند. بر ضد او و همدست شدند؛ و هر کدامشان با خون او به خداوند تقرب جست و او خدای را به یادشان می‌آورد ، ولی آنها نمی‌پذیرند؛ تا آن‌که او را از روی ستم و بیداد و دشمنی کشتند .۴ »
بنابراین همان‌طور که این دو امام همام تأیید کرده‌اند سپاه عمرسعد سی هزار تن بوده است. شایان توجه است که در فرمایش آنها تنها به کسانی که در روز عاشورا برای جنگ با امام بسیج شدند اشاره شده و مفهوم این سخن این است که در سپاه مقابل اُفت و خیزهایی تا قبل از روز عاشورا وجود داشته پس شاید بتوان گفت : مجموع سپاه عمر سعد در روز عاشورا کمی بیشتر از این تعداد می‌توانسته باشد .۵
اما با این وجود باز هم به یک میلیون نفر نمی‌رسند.
****
۱٫ مرتضی مطهری ، همان ، ج۱ ،ص ۲۹٫
۲٫ محمد رضا سنگری ،همان .
۳٫ شیخ صدوق ، الأمالی ، صص ۱۱۵و۱۱۶،مجلس ۲۴، شماره۳٫
۴٫ همان ،ص۴۶۲،م۷۰، ش۱۰٫
۵٫محمد جعفر طبسی و عزت الله مولایی، باکاروان حسینی ازمدینه تامدینه ، ج۴،ص۹۶٫
موضوعات مرتبط :
