تفأل زدم نیمه شب به قرآن
تفأل زدم نیمه شب به قرآن
کتابی که از وحی شیرازه دارد
برای دلم آیه صبر آمد
ولی نازنین، صبر هم اندازه دارد
دلی دارم که رسوای جهان است
دلی دارم که رسوای جهان است
گرفتار بتی ابرو کمان است
نگاهم سوی طاووسی بهشتی ست
که نامش مهدی صاحب زمان است
در تمنای نگاهت بی قرارم تا بیایی
در تمنای نگاهت بی قرارم تا بیایی
من ظهور لحظه ها را میشمارم تا بیایی
خاک لایق نیست تا به رویش پا گذاری
در مسیرت جان فشانم، گل بکارم تا بیایی