رسول اکرم حضرت محمد صلي الله عليه و آله وسلم فرمودند:

"أَحسِن مُجاوَرَةَ مَن جاوَرَكَ تَكُن مُؤمِنا ؛ "

"حق همسايگىِ همسايه ات را خوب به جاى آور ، تا مؤمن باشى ."

( بحارالانوار : ج 69 ، ص 368)

رسول اکرم حضرت محمد صلي الله عليه و آله وسلم فرمودند:

"مَن أتى غَنِيّا فَتَضَعضَعَ لَهُ ذَهَبَ ثُلُثا دِينِهِ ؛ "

"هر كه نزد ثروتمندى برود و (به خاطر ثروتش) براى او فروتنى كند ، دو سوم دينش بر باد رفته است ."

( تحف العقول : ص 8)

بنام خدا

نخستين سفر محمد به شام و داستان بحيرا - بخش چهارم

بحيراى راهب كه بعدا در آن بحث ‏خواهيم كرد،بطلان اين‏ تهمت و پندار واضح‏تر از آن است كه ما بخواهيم وقت زيادى ازشما و خود را روى آن صرف كنيم زيرا با توجه به اينكه:

اولا-عمر رسول خدا در اين سفر آنقدر نبود كه بتواند آن همه‏ مطالب متنوع و گوناگون را در ذهن خود بسپارد و دهها سال پس‏از آن با آن زيبائى و فصاحت معجزه آميز براى مردم بيان دارد...

بنام خدا

نخستين سفر محمد به شام و داستان بحيرا - بخش سوم

قرشيان كه تدريجا متوجه كارهاى بحيرا شده بودند بيكديگرگفتند:محمد نزد اين راهب مقام و منزلتى دارد،از آنسو ابو طالب‏ نگران كارهاى بحيرا شد و ترسيد مبادا دير نشين سوء قصدى‏ نسبت‏ به برادر زاده ‏اش داشته باشد كه ناگاه بحيرا را ديد نزد وى آمده پرسيد:

اين پسر با شما چه نسبتى دارد؟

ابو طالب-فرزند من است!

بحيرا-او فرزند تو نيست،و نبايد پدرش زنده باشد!

ابو طالب-او فرزند برادر من است.

بحيرا-پدرش چه شد؟

ابو طالب-هنگامى كه مادرش بدو حامله بود وى از دنيارفت.

بحيرا-مادرش كجاست؟

بنام خدا

نخستين سفر محمد به شام و داستان بحيرا - بخش دوم

بالاتر از همه كم كم متوجه شدند كه روزها لكه ابرى پيوسته ‏بالاى سر كاروان در حركت است و براى آنها در آفتاب گرم‏ سايه مى ‏افكند،و اين مطلب وقتى براى آنها بخوبى واضح شدكه به صومعه و دير«بحيرا»نزديك شدند.

خود بحيرا وقتى از دور گرد و غبار كاروانيان را ديد به لب‏ دريچه‏اى كه از صومعه به بيرون باز شده بود آمد و چشم‏ بكاروانيان دوخته بود و گاهى نيز سر بسوى آسمان مى‏ كشيد و گويا همان لكه ابر را جستجو ميكرد كه بر سر كاروانيان سايه ‏مى‏افكند.

بنام خدا

نخستين سفر محمد به شام و داستان بحيرا - بخش اول

عموم مورخين و اهل حديث از دانشمندان شيعه و اهل سنت‏ با اندك اختلافى داستان سفر محمد(ص)را به شام در معيت‏ عمويش ابو طالب و بر خورد آنحضرت را با«بحيرا»نقل‏ كرده ‏اند،مانند شيخ صدوق(ره)در اكمال الدين و ابن شهر آشوب‏ در مناقب و ابن هشام در سيره و طبرى و يعقوبى و ابن سعد نيز دركتابهاى خود آنرا نقل كرده ‏اند و نويسندگان معاصر نيز عمومابدون نقد و ايرادى آنرا ترجمه و نقل كرده ‏اند ⁽¹⁾ و بلكه برخى ازآنها در برابر برداشتهاى غلطى كه دشمنان اسلام از اين داستان‏ كرده،و خواسته ‏اند از اين راه تهمت هائى به اسلام و رهبر بزرگوارآن بزنند از آن دفاع كرده و در صدد پاسخگوئى دشمنان بر آمده‏ و بدين ترتيب اصل داستان را پذيرفته و چنان است كه در صحت ‏آن ترديد نداشته‏ اند ⁽²⁾

بنام خدا

محاصره اقتصادى و ماجراى صحیفه ملعونه - بخش دوم

در پاره ‏اى از تواریخ آمده که گاه میشد صداى‏«الجوع‏»وفریاد گرسنگى بچه‏ ها و کودکان که از میان شعب بلند میشدبگوش قریش و مردم مکه میرسید،و آنها را ناراحت میکرد.

و طبق برخى از روایات از کسانى که در آن مدت بطورمخفیانه آذوقه براى بنى هاشم میآورد حکیم بن حزام برادرزاده‏ خدیجه بود ⁽⁴⁾ ،که روزى ابو جهل او را مشاهده کرد و دید غلامش را برداشته و مقدارى گندم براى عمه ‏اش خدیجه مى‏برد،ابو جهل‏ بدو آویخت و گفت:آیا براى بنى هاشم آذوقه مى‏برى؟بخدادست از تو بر نمى‏دارم تا در مکه رسوایت کنم.