جریان قانون علیت در حوادث و پدیده‏های سیاسی و اجتماعی همانند جریان آن در پدیده‏های فیزیكی، امری مسلّم و تشكیك‏ناپذیر است. البته كشف علل پدیده‏ها، اعم از طبیعی و انسانی، كاری بس مهم و دشوار است، اما این كار در حوادث اجتماعی به دلایلی، ظریف‏تر و دقیق‏تر است كه به برخی از آن‏ها اشاره می‏شود:
الف. حوادث اجتماعی ریشه در آرمان‏ها و خواسته‏های بشر دارند و چون این خواسته‏ها به طور مستقیم در تصرف و تجربه پژوهشگران قرار نمی‏گیرند، اهداف و منویّات بازیگران صحنه یك حادثه اجتماعی، به راحتی در دسترس ناظران آن حوادث قرار نمی‏گیرند. از این‏رو، نیازمند كاوش نسل‏های متعدد می‏باشند و چه بسا كه هیچ‏گاه این عوامل به طور كامل كشف نگردند.

ب. بسیاری از حوادث اجتماعی، به ویژه حوادث اعتراض‏آمیز و پرخاشگرانه، در واكنش به اوضاع و شرایط نامطلوب حاكم بر جامعه صورت گرفته است؛ شرایطی كه معمولاً بخشی از آن‏ها با مسائل فرهنگی، اقتصادی و سیاسی مربوط می‏شود و چون جریان این امور در طول زمان و با سیاست‏های خاصی ـ و معمولاً اعلام نشده ـ همراه است، در مقایسه با پدیده‏های فیزیكی از پیچیدگی بیش‏تری برخوردارند. در نتیجه، كشف این سنخ از عوامل و علل كه در پیدایش حوادث اجتماعی نقش عمده‏ای ایفا می‏كنند، كار ظریف و دشواری است.
ج. گاهی علل و زمینه‏های پیدایش یك رویداد اجتماعی به قدری متنوع و زیاد است كه تحدید و تعیین آن‏ها به طور مشخص تقریبا غیرممكن می‏نماید. برای روشن شدن این مطلب كافی است مجموعه‏ای از حوادث مشابه را در نظر آوریم؛ مثلاً یك انقلاب و حركت اصلاحی ممكن است به دلیل فشارهای اقتصادی و یا مسائل سیاسی، فرهنگی و یا تحت تأثیر عامل نژادی و قومی و یا مجموعه‏ای از این عوامل به وجود آید.

واقعه عاشورا گرچه حقيقتاً تلخ و جانسوز است اما در درون خود تابلوي زيبايي است از آزادگي و شناخت انسان‌ها و همچنين بزرگي مقام زن، دوشادوش زن و مرد را مي‌توان به شكل كامل در حادثه كربلا مشاهده كرد.

مردان در صحنه نبرد جنگيدند به شهادت رسيدند و زنان پيام ايشان را شهر به شهر ابلاغ كردند و به اسيري رفتند.

نمي‌توان بدون تعمق اين جمله را بر زبان جاري ساخت بي آنكه مفهوم عميق‌اش را دريافت. وقتي مطرح مي‌شود كه  «كربلا مي‌مرد اگر زينب نبود» در اين كلام رازي نهفته است كه نياز به شناخت مكتب عظيم عاشورا دارد.

براي شيعيان عاشورا روز حزن و ماتم زمين و آسمان است. اما براي عاشورائيان (شيعيان آگاه بر مكتب عاشورا) عاشورا روز عمل است، روزي كه هر آنچه در دين اسلام عنوان شده است در صحنه عمل اجرا مي‌شود و شكل كاربردي مي‌يابد. يكي از جريان‌هاي مؤثر در پيشرفت نهضت عاشوار حضور قوي و مؤثر زنان بود كه به گونه‌اي قلم بطلان بر كج‌انديشي‌هاي جامعه آن روزگار درباره زنان كشيده شد. در كربلا هر آنچه كه مورد تقاضاي يك زن است ديده مي‌شود.

1- حق انتخاب  2- آزادي بيان و عقيده 3- آزادي عمل 4- حضور (آنچنان كه خود مي‌خواهند)

در كربلا زن و مقامش رنگ و بويي از ضعف و پژمردگي ندارد. زن ناآگاه در صحنه كربلا حضور ندارد، مي‌داند كجاست و چه مي‌خواهد و به كجا مي‌رود، هر زني كه در آن صحنه حاضر است در معني حقيقي كلام زن است مصمم و آگاه و صاحب آگاهي متفاوتي نسبت به ساير زنان جامانده از مكتب عاشورا است.

نام : حسین (سومین امام که به امر خداوند تعیین شده است (
کنیه :ابو عبد اللّهلقب : خامس آل عبا، سبط، شهید، وفى ، زکىپدر : حضرت على بن ابى طالب (ع (
مادر: حضرت فاطمه (س (
تاریخ ولادت : شنبه سوم شعبان ، سال چهارم هجرى
مکان ولادت : مدینه

مدت عمر : 57 سال
علت شهادت : پس از روى کار آمدن یزید، امام که او را نالایق  میدانست تن به ذلت بیعت و سازش با او را نداد و براى افشاى او به فرمان خدا از مدینه به مکه و سپس به طرف کوفه و کربلا حرکت کردند و همراه با یاران خود با لب تشنه توسط دشمنان اسلام شهید شدند.
قاتل : صالح بن وهب مزنى ، سنان بن انس و شمر بن ذى الجوشن ، (لعنت خدا بر آنها)
زمان شهادت : جمعه دهم محرم ، سال 61 هجرى
مکان شهادت و دفن : کربلا