ارسال شده در : امام رضا (ع)

1- نادر خادم گوید: غلامان و خدمتگزاران حضرت رضا (ع) در خدمت آن جناب میوه می‌خوردند، پس از اینکه سیر شدند مقدار باقی‌مانده را به دور انداختند.
حضرت رضا (ع) فرمود: سبحان الله! اگر شما سیر شدید و از بقیه میوه‌ها بی‌نیاز شدید، مردم که از اینها بی‌نیاز نیستند، می‌خواستید بقیه را به نیازمندان بدهید.
 

2- صفوان گوید: برای محمد بن خالد از حضرت رضا (ع) اذن ورود خواستم و به آن جناب اطلاع دادم که وی به امامت شما اعتقادی ندارد و لیکن او در نظر دارد با ملاقات شما از عقیده‌ی خود درباره‌ی شما دست بردارد و به امامت شما معتقد گردد.
حضرت رضا (ع) فرمود: او را نزد من بیاورید، محمد بن خالد خدمت آن حضرت رسید و عرض کرد:
قربانت گردم من از حد خود تجاوز کردم و به جان خود ستم روا داشتم، و بعضی گمان می‌کردند که محمد بن خالد از حضرت رضا علیه‌السلام عیب‌جوئی می‌کند و سخنهای ناروا می‌گوید.
وی گفت: من از آنچه گفته‌ام استغفار می‌کنم، و دوست دارم عذر مرا قبول کنی، و از آنچه درباره من شنیده‌ای درگذری.
حضرت رضا علیه‌السلام فرمود: آری می‌پذیرم و از گذشته‌های تو چشم‌پوشی می‌کنم، و اگر از لغزشهای تو درنگذرم گفته‌های صفوان و یاران وی باطل خواهد شد، و گفته‌های مخالفین اینها مورد تصدیق قرار خواهد گرفت.
خداوند متعال به پیغمبرش فرمود: تو با نرمش و مهربانی که خداوند به تو ارزانی داشته با این مردم معامله می‌کنی، و اگر تند و درشت‌خو، بودی جماعت از اطراف تو پراکنده می‌شدند.
اینک از آنها درگذر و برای آنان استغفار کن و از آنها در امور زندگی مشورت بخواه، محمد بن خالد از وضع پدرش موسی بن جعفر از آن حضرت سئوالاتی کرد و آن جناب فرمود: پدرم درگذشته و سپس برای محمد بن خالد طلب آمرزش کردند.