وَ أَتَقَرَّبُ إِلَیْکَ بِمَلاَئِکَتِکَ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَنْبِیَائِکَ وَ رُسُلِکَ‏

و تقرب مى‏جویم بوسیله فرشتگان مقرب و پیغمبران و رسولان تو

أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ وَ عَلَى آلِ مُحَمَّدٍ

که درود فرستى بر محمد (ص) بنده خاص خود و رسول خود و بر آل محمد (ع)

وَ أَنْ تُقِیلَنِی عَثْرَتِی وَ تَسْتُرَ عَلَیَّ ذُنُوبِی وَ تَغْفِرَهَا لِی‏

و اینکه از لغزش من درگذرى و گناهانم را مستور گردانى و ببخشى

وَ تَقْضِیَ لِی حَوَائِجِی وَ لاَ تُعَذِّبَنِی بِقَبِیحٍ کَانَ مِنِّی‏

و حاجتهاى مرا برآورى و مرا به اعمال قبیحم معذب نگردانى

فَإِنَّ عَفْوَکَ وَ جُودَکَ یَسَعُنِی إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ

که اى خدا عفو و بخشش تو مرا هم فرا مى‏گیرد که البته تو بر همه چیز قادر هستى.[۱]

پى نوشت :

[۱] . مفاتیح الجنان، ص ۴۴.

منبع : الشیعه