از دیدگاه طب سنتی بهترین نوع به، نوع بزرگ و رسیده آن می باشد. به شیرین طبیعتی معتدل دارد و به ترش سرد و خشک است. به میخوش (ترش و شیرین) در سردی و گرمی معتدل و خشک است.

به تقویت کننده معده و به خصوص دهانه آن، مانع ریختن مواد زاید و فضولات از قسمتهای دیگر بدن به معده و اشتها آور است. در واقع کسانی که از مشکل ضعف معده ، پس زدن اسید معده به مری ، هضم نامناسب غذا و بی اشتهایی رنج می برند ، از مصرف این میوه سود خواهند برد. به حالت تهوع را برطرف می کند و مواد و اخلاط نامناسب را از معده پاک می نماید . به برطرف کننده اسهال بوده و در درمان التهاب دهانه معده که ناشی از تجمع مواد زاید در آن می باشد، سودمند است. در زنان بارداری که از ویسار بارداری و تهوع و استفراغ ناشی از آن رنج می برند، یکی از موثرترین درمانها خوردن یا بوییدن به است. البته مصرف میوه به یا آب آن به تنهایی به علت قبضی که دارد ممکن است، چندان خوشایند نباشد و بخصوص ممکن است مصرف زیاد آن برای مادران باردار باعث بروز مشکلاتی شود. بنابراین توصیه می شود زنان باردار از آب به شیرین شده و یا مخلوط آب سیب و به استفاده نمایند. کسانی که بعد از خوردن میوه های خام دچار مشکلات گوارشی می شوند، می توانند از به به صورت پخته استفاده کنند. مصرف مربای به نیز یکی از خوشرنگ ترین و خوشمزه ترین مرباهاست که باعث  می شود خانمهای کدبانو در این فصل به راحتی از کنار به های رسیده و خوش رنگ و بو که آماده مربا شدن هستند، نگذرند. مربای به آثاری مشابه خود میوه دارد و در بیماران دچار مشکلات گوارشی مصرف آن توصیه می شود.

نکته: مربای به را حتما مهمان وعده صبحانه خود نمایید.