از دیدگاه طب سنتی تریاک جزء داروهاست که فواید بسیاری دارد و ضررهای بسیار. مهمترین ضرر آن اعتیاد آوری آن است و باید به کسانی که بدون دلیل از تریاک بصورت مداوم و اعتیادی استفاده میکند هشدارهای لازم داده شود.
مصرف مداوم تریاک از لحاظ روحی بسیار خسارت بار است. این ماده دارویی دو حالت برای مصرف کننده آن ایجاد میکند . حالت اول زمانی است که مصرف کننده بدن خود را از آلکالوئیدهای مخدر اشباع میکند و عوام اصطلاحاً به آن تشنگی میگویند. در این حالت معتاد دچار نوعی سرخوشی میشود که دوست ندارد کسی این حالت سرخوشی را بهم بزند. بنابراین برخوردش با اطرافیان و بویژه خانواده تغییر میکند. معتاد نمی خواهد دیگران این آرامش و سرخوشی را مخدوش نمایند. به این دلیل تا حدودی نسبت به اطرافیان خود بداخلاق میگردد و سعی میکند این لذت تشنگی را در انزوا و فاصله گرفتن از دیگران برای خود حفظ نماید.
نکته دوم این که افرادی که بصورت اعتیادی تریاک مصرف میکنند خوابی طولانی تر از دیگران خواهند داشت. بدن این افراد نیاز بیشتری به خواب دارد و معمولاً مصرف مواد مخدر شبها انجام میشود بخاطر آن که در طول روز مصرف مواد مخدر با مشکلاتی روبرو خواهد شد که ترجیحاً اکثریت مصرف کنندگان از خلوت و آرامش شب برای مصرف استفاده میکنند. بدیهی است تا پاسی از شب بیدار میمانند و روز بعد چند ساعت دیرتر از سایر مردم از خواب بیدار میشوند. این دیر بیدار شدن برای نسل جوان و فعال جامعه بسیار زیان بار است.
حالت دوم پس از بیداری روزانه از خواب است در این حالت مصرف کننده دچار نوعی اضطراب میشود. به حالت روحی خود بصورتی توهم آمیز بسیار حساس میگردد و هر چه به زمان مصرف مواد که بیشتر شبها صورت می پذیرد نزدیک تر شود از این که مبادا مواد مخدر مورد نیاز کمیاب شود و در دسترس نباشد، نگران میگردد.
در صورتی که افراد خانواده نیز مخالف وی باشند و بویژه کدبانوی خانه بر سر مصرف مواد با شوهرش درگیری داشته باشد اضطراب و استرسهای شدید بر روحیه معتاد حاکم میگردد.
این اضطرابها و درگیریها برای تخریب بنیانهای خانواده بسیار زیان بار است. بتدریج میان زن و شوهر فاصله میاندازد بسیاری از زنانی که تحت تأثیر فرهنگ ضد ارزشی اعتیاد که دائماً از رسانهها پخش میشود قرار دارند بجای آن که باتدبیر و مدیریت صحیح راهی برای بیرون رفتن از مشکلات ناشی از اعتیاد بیابند به درگیری و نزاع با شوهر ادامه میدهند که نتیجه آن از هم پاشیدن کانون گرم خانواده و طلاق است.
فشار اقتصادی که بخاطر گران بودن تریاک بر خانواده تحمیل میگردد مشکل جدّی دیگری است که صمیمیت و رفتار خوب و گرم خانواده را هدف قرار خواهد داد.
نکته بعدی آن است که بخاطر گران بودن این مواد و سودجویی توزیع کنندگان مواد مخدر که اکثراً از اقشار پایین دست و بی فرهنگ جامعه میباشند مواد مضر زیادی را با تریاک مخلوط میکنند که این مواد اکثراً باعث ایجاد بیماریهای روحی و روانی و بیماریهای خطرناکی مانند سرطانهای دستگاه گوارش میگردد.
مهمترین مشکل اعتیاد در جامعه ما تغییرات شدید اخلاقی در معتاد میباشد بدلیل حالات مختلفی که بین زمان تشنگی و خماری ایجاد میشود و بدلیل آن که معتاد و خانواده همیشه باید به نوعی وجود اعتیاد را انکار کنند و از دیگران مخفی نمایند باید به صحنه سازی و دروغ گویی رو بیاورند که این مسئله پدیدۀ اخلاقی شوم دروغگویی را درخانواده گسترش میدهد و دروغ گویی در معتاد نهادینه شود و تمامی فعالیتهای اجتماعی وی را تحت تأثیر قرار میدهد. به همین دلیل است که مردم میگویند به معتاد اعتماد نکنید.
معتاد تمامی فکر و اندیشه اش بجای آن صرف پیشرفت و تعالی خود و خانوادهاش شود، بین دو مرحله تشنگی و خماری گرفتار شده و مصرف میشود.
مسئولیت پذیری، وفای به عهد، خیر خواهی برای دیگران بتدریج در زندگی اعتیادی کمرنگ میگردد. امانت داری که یک خصلت ارزشی در اخلاق و رفتار یک انسان خوب و روبرشد است تقریباً در اکثریت معتادان از بین میرود. تخریبهای اخلاقی ناشی از اعتیاد بدین ترتیب علاه بر تخریب کانون گرم خانواده دین مداری را نیز تضعیف مینماید.
آخرین معضل اجتماعی اعتیاد آن است که دراکثریت محفلهای اعتیادی از ارزشهای اخلاقی فاصله گرفته و تحقیقات نشان میدهد که فسادهای اخلاقی مختلف ارتباط با مصرف مواد مخدر دارند.
تریاک یکی از داروهایی است که سرعت انزال را در مردان کاهش میدهد بسیاری از مردان جوان بخاطر کاستن از سرعت انزال هنگام نزدیکی به تریاک روی میآورند که این خود خطری بالقوه برای کشاندن آنان به سمت اعتیاد است. در طب سنتی برای کاهش سرعت انزال هنگام نزدیکی تریاک را با مواد دارویی دیگر مخلوط میکنند تا باعث ایجاد اعتیاد نشود.
لازم است توضیح داده شود که مصرف تریاک برای افراد مسن شامل موارد و مضرات فوق نمیشود از آن گذشته آنان که این ماده را برای برای درمان یا پیشگیری و یا با تجویز پزشک مصرف میکنند از این قاعده مستثنی میباشند.
تریاک
از دیدگاه طب سنتی تریاک جزء داروهاست که فواید بسیاری دارد، خصوصاً در دردهای شدید مسکن است و به همین دلیل اطباء محتاج به آن هستتند. در عین حال به دلیل تریاقی و سمی بودن ضررهای بسیار زیادی نیز دارد. مهمترین ضرر آن اعتیاد آوری آن است و باید به کسانی که بدون دلیل از تریاک بصورت مداوم و اعتیادی استفاده میکنند هشدارهای لازم داده شود.
در مزاج تریاک اختلاف بسیار زیاد است؛ اکثر اطبا یونان آن را سرد و خشک میدانند و اطبا هند گرم و خشک، اطبا فارس هم بعضی سرد و بعضی گرم میدانند. در این میان سید محمد حسین عقیلی علوی خراسانی شیرازی عقیده دارد که تریاک با وجود سردی مرکبالقواست؛ یعنی در آن دو جزو است جزو گرم لطیف هوایی و جزو سرد کثیف ارضی، اما سردی غالب است و تلخی طعم و شدت رایحه بسیار و سرعت اشتعال به آتش و صدور افعال حرارت از آن در بدن بعد از ورود در آن و فعل و انفعال با هم به سبب جزو گرم آن است ولیکن چون بسیار لطیف و قلیل است زود به تحلیل میرود و ذایل میگردد و افعال سردی آن به سبب جزو کثیف ارضی آن است و چون بسیار است باقی میماند. به همین دلیل است که در اوایل هنگام استعمال و ورود آن در بدن به هر شکل که استفاده شود به سبب سست گرداندن عضو و سد سوراخها و منافذ بدن و اجتماع حرارت در باطن، قوا را بر می انگیزاند و ظاهر بدن را گرم میسازد و اشتها را زیاد میگرداند و رفته رفته بالعکس به دلیل نابود کردن و از بین بردن حرارت غریزی و قوا و ارواح بدن را ضعیف و لاغر و رنگ و رو را زرد و بی رونق میسازد.
مضر قوای باطنیه و ظاهریه و حس و ادراک و ارواح است، ایجاد کننده کزاز و دق و پیری بعد از پنجاه سالگی تا آخر عمر و لاغری بدن و زردی رخسار و تقلیل فهم و فکر و کج خلقی و اکثر اوقات غمگین بودن و با اندک چیزی ترسان و هراسان شدن و ضعف قوت بینایی و شنوایی و چشایی و ذائقه و قلب و کبد و معده و کلیه و مثانه و نیروی جنسی و ایجاد نفخ و قولنج و دشواری ادرار و غیر اینها کند. به سبب مضرت آن به این اعضاء در مواردی که به اجبار در بیماریهای خاص از تریاک استفاده شد مصلح آن جندبیدستر و زعفران و دارچین و فرفیون و زنجفیل و جدوار و فلفل میباشد.
مقدار مصرف آن از یک عدس تا 8/0گرم و زیاد از آن ممنوع و 8/4 گرم آن کشنده
در مورد ترک اعتیاد طب سنتی داروها و تمهیداتی دارد که به دلیل سمی بودن داروها که در میزان مصرف و انتخاب برای هر شخص با توجه به مزاج او تفاوت حاصل می شود از آوردن نام آن ها خودداری می کنیم.