این یادداشت را كلاً به عنوان یك مقدمه و دیباچه اولیه برای ورود به بحث بسیار استراتژیك و اساسی تولید ملی محصولات فرهنگی و هنری برای كودكان و نوجوانان در نظر بگیرید. موضوع، بسیار پیچیده و بحث، بسیار مفصل‌تر این است كه در چند كلمه و جمله و صفحه بشود به آن پرداخت و ادعا كرد كه حق مطلب به جا آورده شده است. اما از آن جا كه نمی‌خواهیم اسم این بچه را رستم بگذاریم و بعد بترسیم كه صدایش كنیم، سر حرف را از جایی باز كرده‌ایم تا بهانه‌ای بشود برای گفت و گو و تبادل نظر صاحب نظران و دلسوزان این عرصه. تا چه قبول افتد و چه در نظر آید...
حدود بیست میلیون نفر از جمعیت كشور را كودكان و نوجوانان سنین زیر هفده سال تشكیل می‌دهند. این یعنی بیست و هشت درصد كل جمعیت كشور. اگرچه در ادبیات جمعیت شناختی و محاسبات و برنامه‌ریزی‌های اقتصادی و سیاسی برای این گروه سنی حساب خاص باز می‌شود، اما یقیناً از منظر فرهنگی و پرورشی، موضوع از اهمیتی ویژه برخوردار است. جمعیت‌شناسان معتقدند جامعة ایرانی در مرحلة جوانی است و دورة گذار به مرحله میان سالی این جامعه در پیش است.
جامعة امروز ایران بعد از انقلاب اسلامی، داعیه‌دار اسلام انقلابی و تفكر شیعی و احیای تمدن اسلامی است. برنامه این جامعه برای مهمترین بخش تشكیل دهندة جمعیت خود چیست؟ غیر از نظام آموزش رسمی كشور كه با چالش‌ها و مسائل ریز و درشت خود روبروست، دیگر چه برنامه و نظام محتوایی و تربیتی مبتنی بر فرهنگ اسلامی و ایرانی و ارزش‌های مذهبی و سبك زندگی ایرانی _ اسلامی به صورت مدون و مشخص نگاشته و طراحی شده است؟ و كدام نهاد یا سازمان یا اداره یا مؤسسه در حال تولید محتوی و محصولات فرهنگی و هنری و ادبی است؟ اگر مؤسساتی هست _ كه البته هست _ تولیدات آن‌ها چه سهمی از بازار محصولات فرهنگی و هنری و ادبی كشور را به خود اختصاص داده است؟
بررسی وضع موجود در چند زمینه شاخص مثل اسباب بازی، كتاب، فیلم و انیمیشن، بازی‌های رایانه‌ای و بازی‌های الكترونیك نشان خواهد داد كه نظام فرهنگ و هنر ما چه زمین مساعد و مهمی را در اختیار بیگانگان قرار داده كه هر چه دارند و می‌خواهند در آن بكارند و درو كنند. و پیدا كنید و پیدا كنیم زمان و مكان روزی را كه قرار است با این اوضاع به چشم‌اندازهای آرمانی ترسیم شده برسیم.
  چه باید كرد؟
در یك كلام، نیازمند طراحی نظام تولید محصولات ملی برای كودكان و نوجوانان كشور هستیم. اما باید‌ها و نباید‌های این نظام چیست و از كجا باید شروع كرد؟ موارد زیر به نظر من بخشی از اقداماتی است كه برای شروع كار لازم است:

ادامه مطلب

امروزه کلانشهرها و به‌ویژه پایتخت‌ها به‌عنوان کانون ثروت و تمرکز سرمایه و تولید در سطوح ملی، منطقه‌ای و حتی جهانی مطرح بوده و آینده اقتصادی کشورها و مناطق شهری دنیا به میزان زیادی در گرو تحرک‌بخشی و پویایی اقتصاد کلانشهری است.

از این منظر نقش کلانشهر تهران در عرصه ملی و منطقه‌ای به جهت تسهیل‌کنندگی، پیش‌برندگی و هدایت سرمایه‌ها و منابع مالی انکارناپذیر است.با توجه به جایگاه کلانشهر تهران در تحرک‌بخشی به سرمایه و حمایت از سرمایه و تولید ملی بایستی مکانیسم‌ها و سیاست‌های تشویقی و حمایتی در گستره کلانشهر ایجاد شده و فعالان و سرمایه‌گذاران را برای پویایی و تقویت اقتصاد کلانشهری و تولید ملی همگام و همراه کرد.

اگرچه مسئولیت اصلی تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی در وهله اول بر دوش دولت و نهادهای وابسته بدان است اما بدون‌شک موفقیت و حرکت در مسیر صحیح نیازمند همکاری و تعامل تمامی بخش‌ها و سطوح مدیریتی است. براین اساس مدیریت کلانشهر تهران و به‌ویژه مدیریت اقتصادی و مالی کلانشهر‌ها در چارچوب نامگذاری سال91 به «سال تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» وظایف و مسئولیت‌هایی را در چارچوب حوزه اختیارات برعهده داشته و درصدد جامه عمل پوشاندن به این شعار است.

با نگاهی به عملکردها و اقدامات شهرداری در حوزه‌های مختلف می‌توان چارچوب‌های اجرایی شدن اهداف سال91 را در چند حوزه مهم کلانشهری عملیاتی کرد. بخش اول در حمایت از سرمایه و تحرک بخشی بدان در فضای کلانشهری است. از این منظر مسئولیت شورای‌شهر و شهرداری در اصلاح قوانین و تهیه و تصویب قوانین مناسب و درخور برای فعالان اقتصادی در زمینه تحرک‌بخشی در اقتصاد کلانشهری حائز اهمیت است.

حوزه دیگری که می‌تواند به مثابه تولید ملی و حمایت از سرمایه کلانشهری محسوب شود، حمل‌ونقل عمومی است. امروز نقش حمل‌ونقل عمومی کلانشهر در بهبود اقتصاد خانوار و اقتصاد کلانشهری بر هیچ‌کس پوشیده نیست و سرمایه‌گذاری و گسترش این زیرساخت حیاتی می‌تواند به صرفه‌جویی‌های بسیاری در زمینه اقتصاد کلانشهری و سرمایه‌ای بینجامد. همچنین اجرای پروژه‌های درخور و باکیفیت می‌تواند نقش مؤثری در زیربخش‌های اقتصادی و تولیدی در مقیاس‌کلانشهری داشته باشد و به ایجاد کاربری‌های‌شهری و زیرساخت‌های عمرانی و پروژه‌ای اثربخش بینجامد.

حوزه دیگری که در سال‌های اخیر شهرداری بدان توجه داشته و در چارچوب اهداف سال91 نیز می‌گنجد، اصلاحات ساختاری در نظام مالیه شهر و مدیریت بر هزینه‌ها، شفاف‌سازی و نظارت‌پذیری است. واگذاری وظایف به بخش‌خصوصی، کارآفرینی و جذب سرمایه‌های شهری، هوشمندسازی و الکترونیکی کردن خدمات‌شهری، تحقق درآمدهای پایدار، تعامل با شهرهای جهانی و... بخشی از اقدامات و رویه‌های شهرداری برای حمایت از سرمایه‌ها و مدیریت بر هزینه‌ها و بهبود بهره‌وری و کارایی اقتصاد شهری است.

بایستی اذعان کرد آنچه می‌تواند دورنمای سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی را در سطوح مدیریت کلان و همچنین حوزه مدیریت‌شهری تثبیت و به سطح اطمینان‌بخشی برساند، جلب اعتماد عمومی و ایجاد بسترهای سرمایه‌گذاری مطمئن و ارائه مشوق‌ها و حمایت‌های لازم از فعالان و سرمایه‌گذاران است؛ چراکه از ویژگی‌های اقتصاد پویا و جاذب سرمایه همانا قانون‌مداری، تعهدپذیری، شفافیت، نظارت‌پذیری، داشتن برنامه و رویه مشخص و اصلاح ساختاری در نظام اقتصادی در کلیت خود است.

منبع: همشهری آنلاین - حسین پورزرندی