وقف پنجره ای رو به روشنایی

ویژه نامه انتظار-مهدویت

[پنج شنبه 18 اردیبهشت 1393 ] [2:21 PM] [حسین عرب جعفری]

پیامک امام زمان (عج)

بیا دوباره پاک کن ز جاده‌ها غبار را
به عاشقان نوید ده رسیدن بهار را
تمام لحظه‌های من فدای یک نگاه تو
بیا و پاک کن ز دل حدیث انتظار را

بیا که صبر برایم چه خوب معنا شد
در انتظار ظهورت دلم شکیبا شد
تمام دفتر عمرم سیاه شد اما
امید دیدن رویت دوباره پیدا شد

بیا که با تو قامت عشق تا نمی شود
لب غنچه بی تو به خنده وا نمی شود
همه شب در هجر رخت مویه کنان
این بغض جز به دیدار تو وا نمی شود

تا کی به شکل خاطره‌ای گم ببینمت؟
در عطر سیب و مزه گندم ببینمت؟
من آن همیشه چشم به راهم به من بگو
یک جمعه در هزاره چندم ببینمت؟

کسی نیامده جز او سر قرار خودش
نشسته غرق تماشای شیعیانِ خودش
چه انتظار عجیبیست این که شب تا صبح
کسی قنوت بگیرد به انتظار خودش
اللّهمّ عجّل لولیک الفرج

از فکر گناه پاک بودن عشق است
از هجر تو سینه چاک بودن عشق است
آن لحظه که راه می روی آقاجان
زیر قدم تو خاک بودن عشق است

هر راه بجز راه تو کج خواهد شد
بی لطف تو آسمان فلج خواهد شد
ما منتظران اگر بخواهیم همه
امسال همان سال فرج خواهد شد

آمد بهار و حیف که ما را بهار نیست
وین جرعه ها به کام دلم خوش گوار نیست
گفتم بهار آمد و پر شد جهان ز گل
دیدم که یار نامد و گفتم بهار نیست

مه من عید شد مبارک باد
عیدی عاشقان چه خواهی داد
عیدی و عید ما «مه» رخ توست
عید ما بی رخ تو عید مباد

امسال بهار بی تو آغاز نشد
امسال گذشت و باز اعجاز نشد
کِیْ سین سلام بر لبت می شکفد
عید آمد و سفره دلم باز نشد!

نه لب گشایدم از گل، نه دل کشد به نبید
چه بی نشاط بهاری که بی رخ تو رسید
بیا که خاک رهت لاله زار خواهد شد
ز بس که خون دل از چشمِ انتظار کشید

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند
سال های هجری و شمسی همه بی خورشیدند
تو بیای همه ساعات و همه ثانیه ها
از همین روز، همین لحظه، همین دم عیدند

یا حجه بن العسکری، جان‌های ما قربان تو
جان‌های ما قربان آن، عشاق سرگردان تو

یوسف زهرا کجایی؟ کی شود مولا بیایی؟
پرده برداری ز قبری، مخفیانه مخفیانه!

یوسف شود، آن کس که خریدار تو باشد
عیسی شود، آن خسته که بیمار تو باشد

یک دم وصلت ز عمر جاودانم خوشتر است
بی‌وصال دوست عمر جاودانی، گو مباش

یک شب بیا به خانه ما هم سری بزن
در آرزوی وصل شما عمر ما گذشت

یک عمر میزبان غمت بوده‌ام، تو هم
یک شب به میهمانی چشم ترم بیا

یا ایها الغیور، به هنگام احتضار
انی صبور، پای به چشمان من گذار

یارب رسان تو بر ما، صاحب زمان ما را
تا که حیات بخشد، روح و روان ما را

یک نفر باید بیاید، تا زمین زیبا شود

یک نفر باید بیاید، تا شقایق وا شود

یوسف نهان! صاحب الزمان
بر نگاهمان مرهمی گذار

یا صاحب الزمان که پناهی مرا، بیا
دستم بگیر تا نفتادم ز پا، بیا

یوسف گم‌گشته باز آید به کنعان، غم مخور
کلبه احزان شود روزی گلستان، غم مخور

یارگویان یارجویان، هرکسی حیران و پویان
پای در کوه و بیابان، دست در آغوش یارش

یک دل کم است مهر تو را، ز آنکه مهر تو
دارد هزار ذره، چو این مهر خاوری

هر سخن جز سخنی از تو شنیدن سخت است
همه را دیدن و روی تو ندیدن سخت است‌

همه دل شکسته‌ها، چشم انتظار ذوالفقارند
شیعه‌ها تا تو نیایی، سر و سامونی ندارند

هر صبح جمعه ندبه‌کنان در دعای صبح
از کردگار خویش تمنا کنم تو را

هرکه شیدای تو شد، از دل و دین می‌گذرد
شور عشق است که از آن و از این می‌گذرد

همچون مسیح جان به تن مردگان دمد
گر بگذرد نسیم سحرگه ز کوی تو

هر کس به قدر همت خود می‌رسد به کام
گر همت آن بود که توان، می‌توان رسید

هرکه آزاده و دانشور و صاحب‌نظر است
بهر اصلاح جهان منتظر منتظر است

والشمس که بی‌روی تو، من حیرانم
والفجر که به وصل تو، در حیرانم

والفجر ما طلیعه فجر ظهور توست
ای لحظه طلوع تو در باورم، بیا!

ورد لب من، همه یا مهدی است
و آنچه کنم، زمزمه یا مهدی است

ورد لبش زمزمه: دوست دوست
منتظر آمدنش؛ اوست، اوست

وعده وصل به فردا دهی، اما ترسم
باز فردا دهی‌ام وعده فردای دیگر

وضو گرفته به خونیم و در اقامه عشق
بلال صبح ظفر را بگو، اذان دارد

وقتی غروب جمعه برسد، بی‌تو آفتاب
انگار بر گلوی خودش دار بسته است

نیمه شعبان بود، روز امید بشر
شادی امروز ما، نهضت فردای تو

نه روز هجر سر آید، نه عمر می‌ماند
رسیده عمر به پایان و هجر بی‌پایان

نبود به ملک هستی، به جز از تو پادشاهی
چه شود اگر ز رحمت، کنی به من نگاهی

نیمه شعبان رسید و از طلوع روی او
گویی امشب پرده از رخ، خالق اکبر گرفت

نشدی غایب از اندیشه که پیدا کنمت
تو هویداتر از آنی که هویدا کنمت

نگاه منتظران، عاشقانه می‌خواند
که: آفتاب شب انتظار، در راه است

نیامدی که ببینی در این دیار غریب
غروب جمعه چه دلگیر می‌شود بی‌تو

نجف به شوق ظهور تو یاعلی گویان
نگاه‌دار و نگهبان ذوالفقار تو شد

نگارا آرزوی شیعه این است
نشیند لحظه‌ای در پیش رویت

نه هوای مکه دارم، نه صفا و مروه خواهم
که ندارد این مکان‌ها، به خدا صفای مهدی

نور تو از مکه چون طالع شود
چشم‌ها محو تماشا می‌شود

ناگهان قفل بزرگ تیرگی را می‌گشاید
آن‌که در دستش کلید شهر پرآیینه دارد

نرفته، کی زمانی با خود آییم
که در آخر زمان، خود فتنه ماییم

نزدیک‌تر از قلب منی، با من مهجور
دوری ز من است و ز تو ما را گله‌ای نیست

مژده ای دلدادگان! کان راحت جان می‌رسد
جان برافشانید! مشتاقان که جانان می‌رسد

من بینوا چه دارم که محبت تو ارزد
مگر آنکه خود زاحساس در مرحمت گشایی

من تو را یک روز پیدا می‌کنم
سفره دل پیش تو وا می‌کنم

من شیفته برق نگاهت شده‌ام
دلباخته روی چو ماهت شده‌ام

مهدی که در ملک بقا صاحب زمان است
یادش چراغ سینه مستضعفان است

مصرعی گفته خداوند غزل در شیراز
پاک شو اول و پس دیده بر آن پاک، انداز

ما که لب تشنه دیدار توایم
همه نادیده خریدار توایم

لب تو آب حیات است و منم لب تشنه
نکنی تشنه لبی را تو شفاعت، چه کنم؟!

لطف تو گر نشود شامل موسای کلیم
شامل حضرت او، آن ید بیضا نشود

لطفی نما بر سایلان درگهت یابن الحسن
بنشسته با شوق و امید، اندر رهت یابن‌الحسن

لب لعل روان‌بخشش چو آید در سخن روزی
پی بوسیدنش آید، فرود از آسمان عیسی

لطفش کند علاج همه زخم بی‌علاج
نامش بود دوای همه درد بی‌دوا

لوح نفس از قلم عقل نمی‌گردد نقش
نا نباشد نفس منشی دیوان شما

لیله نیمه شعبان، سحری خوش دارد
سحر نیمه شعبان، اثری خوش دارد

گمان دارم تو روزی خواهی آمد
که کوچه، خانه، پر از بوی سیب است‌

گاهی تو را تشبیه به گل، گاهی به بلبل می‌کنم
تو هم گلی، هم بلبلی، من هم تو را پروانه‌ام

گفتند: او می‌طلبد دل شکسته را
دل را به هر بهانه شکستم برای او

گرچه خود قاسم الارزاق بود میکاییل
نیست در رتبه مگر ریزه‌خور خوان شما

گفته بودی که جمعه‌ای آیی
تو بگو: آن کدام آدینه است؟!

گر دیدن روی تو به مرگ است میسر
با شوق دهم جان، که به رویت نظر افتد

گنه بی‌حساب‌آوردم توبیا و دگرحساب‌مکن
گرجوابم‌نمی‌دهی، ازدرخانه‌ات جواب‌مکن

گفتم: از هجر رخت، جان به لب آمد، گفتا:
ناله سوخته جانان به اثر نزدیک است

گرچه پنهان ز نظر، روی نکوی تو بود
چشم ارباب بصیرت، همه سوی تو بود

گر زحمتت افتد که نهی پای به چشمم
بگذار که من چشم به پایت بگذارم

گویند ضریح نگاه تو معجزه دارد
ای کاش که من زایر چشمان تو بودم

گرچه نهانی ز چشم، دل نبود ناامید
می‌رسد آخر به هم، چشم من و پای تو

نظرات (0)

[پنج شنبه 18 اردیبهشت 1393 ] [12:41 PM] [حسین عرب جعفری]