از امام باقر (ع) از كلام خداي صاحب عزت و جلال پرسيده شد كه : « و به يقين ابليس گمان خود را درباره آنان محقق يافت كه همگي از او پيروي كردند ، جز گروه اندكي از مؤمنان سوره سبا آیه 20.» فرمود : خداوند پيامبرش را فرمان داد كه اميرالمؤمنين (ع) را به [پيشوايي] مردم منصوب دارد ، و آن كلام خداي صاحب عزت و جلال است كه : « اي پيامبر آنچه به تو - درباره علي (ع) - فرو فرستاده شده است، [به مردم] برسان و اگر چنين نكني، پيامبري او را انجام نداده‌اي سوره مائده آیه 67». در آن هنگام رسول خدا (ص) دست علي (ع) را در غديرخم گرفت و فرمود : كسي كه من مولاي او هستم، علي مولاي اوست. [در آن هنگام] شياطين خاك بر سر خود ريختند. شيطان بزرگ - كه لعنت خدا بر او باد - گفت : شما را چه مي ‌شود ؟ گفتند : اين مرد امروز گرهي بست كه تا روز قيامت هيچ انساني نمي‌تواند آن را بگشايد. شيطان به آنها گفت : هرگز! كساني كه پيرامون او هستند به من وعده‌اي داده‌اند كه هيچ‌گاه از آن تخلف نمي‌ورزند. در آن هنگام خداي سبحان اين آيه را فرو فرستاد : « و به يقين ابليس گمان خود را درباره آنان محقق يافت كه همگي از او پيروي كردند ، جز گروه اندكي از مؤمنان سوره سبا آیه 20 »، كه مقصود [از مؤمنان] ‌شيعيان اميرالمؤمنين (ع) است. تأويل الآيات الظاهره جلد2 صفحه 474